Ρύθμιση προσβασιμότητας

Επιλέξτε γλώσσα

Μετάβαση στο δευτερεύον μενού

Μετάβαση στον πίνακα περιεχομένων

Μετάβαση στο περιεχόμενο

Μάρτυρες του Ιεχωβά

Ελληνική

Βιβλίο Έτους των Μαρτύρων του Ιεχωβά 2015

 ΔΟΜΙΝΙΚΑΝΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ

«Θα τους Βρούμε»

«Θα τους Βρούμε»

«Κάποια Μέρα θα τους Βρούμε»

Γύρω στο 1935, ο Πάμπλο Γκονζάλες, που ζούσε στην κοιλάδα Σιμπάο, άρχισε να διαβάζει τη Γραφή. Συνταυτίστηκε για λίγο διάστημα με μια Προτεσταντική ομάδα, αλλά έφυγε όταν διαπίστωσε ότι αυτά που έκαναν δεν εναρμονίζονταν με όσα είχε διαβάσει στις Γραφές. Ωστόσο, συνέχισε να μελετάει μόνος του το Λόγο του Θεού και άρχισε να μεταδίδει αυτά που μάθαινε—πρώτα στην οικογένεια και στους γείτονές του και μετά σε άλλους στις γύρω περιοχές. Πούλησε τη φάρμα και τις αγελάδες του και με αυτά τα χρήματα έκανε τις περιοδείες του.

Με τον καιρό, το έργο του επεκτάθηκε και το 1942 ο Πάμπλο επισκεπτόταν πάνω από 200 οικογένειες και έκανε τακτικές συναθροίσεις, παρότι δεν είχε μιλήσει ποτέ με Μάρτυρες του Ιεχωβά. Παρότρυνε τους ανθρώπους να μελετούν τη Γραφή και να ζουν σε αρμονία με αυτήν. Πολλοί δέχτηκαν τις προτροπές του, έκοψαν το κάπνισμα και εγκατέλειψαν το έθιμο της πολυγαμίας.

Ανάμεσα σε αυτούς που άκουσαν το Γραφικό άγγελμα του Πάμπλο ήταν η Σελέστε Ροσάριο. «Όταν ήμουν 17 χρονών», λέει η Σελέστε, «ένας ξάδελφος της μητέρας μου, ο Νέγρο  Χιμένες, ανήκε σε έναν από τους ομίλους του Πάμπλο. Κάποια φορά που ήρθε να μας δει, μας διάβασε μερικά εδάφια από τη Γραφή, και αυτά που άκουσα ήταν αρκετά για να με πείσουν ότι έπρεπε να εγκαταλείψω την Καθολική Εκκλησία. Το κήρυγμα εκεί γινόταν στη λατινική, μια γλώσσα που δεν καταλαβαίναμε. Λίγο αργότερα, μας επισκέφτηκε ο Πάμπλο Γκονζάλες και μας ενθάρρυνε, λέγοντας: “Εμείς δεν ανήκουμε σε καμία από τις θρησκείες που ξέρουμε, αλλά σίγουρα έχουμε αδελφούς σε όλο τον κόσμο. Δεν γνωρίζουμε ακόμη ποιοι είναι ή πώς λέγονται, αλλά κάποια μέρα θα τους βρούμε”».

Ο Πάμπλο είχε σχηματίσει ομίλους σπουδαστών της Γραφής στο Λος Κακάος Σαλσέδο, στο Μόντε Αδέντρο, στο Σαλσέδο και στο Βίγια Τενάρες. Το 1948, καθώς περίμενε ένα λεωφορείο στο Σαντιάγο, πήρε μια Σκοπιά από Μάρτυρες που έκαναν έργο δρόμου. Κάποια άλλη φορά, συνάντησε μια αδελφή η οποία του έδωσε δύο βιβλία και τον προσκάλεσε στην Ανάμνηση στο Σαντιάγο. Όσα άκουσε στην Ανάμνηση τον εντυπωσίασαν βαθιά. Κατάλαβε ότι επιτέλους είχε βρει την αλήθεια και πως αυτοί οι άνθρωποι ήταν εκείνοι τους οποίους έλπιζε να βρει.

 Οι ιεραπόστολοι επισκέφτηκαν τα άτομα που μελετούσαν με τον Πάμπλο. Σε έναν από τους χώρους συναθροίσεων που χρησιμοποιούσε, βρήκαν 27 άτομα να τους περιμένουν με ανυπομονησία. Κάποιοι είχαν περπατήσει 25 χιλιόμετρα για να έρθουν και άλλοι είχαν διανύσει με άλογα απόσταση 50 χιλιομέτρων! Στον επόμενο χώρο συναθροίσεων, οι παρόντες ήταν 78 και σε έναν άλλον 69.

Ο Πάμπλο είχε δώσει στους ιεραποστόλους έναν κατάλογο με 150 περίπου ενδιαφερομένους. Εκείνοι οι ταπεινοί άνθρωποι, που είχαν πνευματικές αναζητήσεις, μελετούσαν ήδη τη Γραφή και εφάρμοζαν τις αρχές της. Το μόνο που χρειάζονταν ήταν οργάνωση και κατεύθυνση. Η Σελέστε θυμάται: «Όταν μας επισκέφτηκαν οι ιεραπόστολοι, φρόντισαν να γίνει και μια συνάθροιση. Έκαναν, επίσης, διευθετήσεις για να βαφτιστούν όσοι το επιθυμούσαν. Εγώ ήμουν η πρώτη από την οικογένειά μου που βαφτίστηκε. Αργότερα, βαφτίστηκε η μητέρα μου η Φιντέλια Χιμένες και η αδελφή μου η Κάρμεν».

Η πρώτη συνέλευση περιοχής στη Δομινικανή Δημοκρατία έγινε στο Σαντιάγο από τις 23 ως τις 25 Σεπτεμβρίου 1949. Η συνέλευση έδωσε μεγάλη ώθηση στο έργο. Ήρθαν πολλοί που ήθελαν να μάθουν περισσότερα, και ο αριθμός των παρόντων στη δημόσια ομιλία της Κυριακής έφτασε τους 260. Βαφτίστηκαν 28 άτομα. Μέσω της συνέλευσης πολλά καινούρια άτομα πείστηκαν ότι αυτή είναι η οργάνωση που χρησιμοποιεί ο Θεός για να επιτελεί το θέλημά του.