Ρύθμιση προσβασιμότητας

Επιλέξτε γλώσσα

Μετάβαση στο δευτερεύον μενού

Μετάβαση στον πίνακα περιεχομένων

Μετάβαση στο περιεχόμενο

Μάρτυρες του Ιεχωβά

Ελληνική

Βιβλίο Έτους των Μαρτύρων του Ιεχωβά 2015

 ΔΟΜΙΝΙΚΑΝΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ

Ανακάλυψη

Ανακάλυψη

 Η Ανακάλυψη Αρχίζει

Την Κυριακή 1η Απριλίου 1945, ο Λέναρτ και η Βιρτζίνια Τζόνσον, απόφοιτοι της Γαλαάδ, έφτασαν στην πρωτεύουσα της Δομινικανής Δημοκρατίας, την πόλη Σιουδάδ Τρουχίγιο, η οποία τώρα ονομάζεται Άγιος Δομίνικος. Ήταν οι πρώτοι Μάρτυρες που πάτησαν το πόδι τους στη χώρα, η ιστορία της οποίας είχε σημαδευτεί από αμέτρητες διαμάχες και συγκρούσεις. * Το Βιβλίο Έτους 1946 έγραψε: «Σε αυτή τη χώρα υπάρχει τεράστια ανάγκη για έργο, και οι Γαλααδίτες έπρεπε να ξεκινήσουν από το μηδέν». Σκεφτείτε ότι στη χώρα δεν υπήρχε ούτε γραφείο τμήματος ούτε Αίθουσες Βασιλείας ούτε εκκλησίες των Μαρτύρων του Ιεχωβά. Οι ιεραπόστολοι δεν ήξεραν κανέναν στη χώρα, γνώριζαν ελάχιστα ισπανικά και δεν είχαν ούτε σπίτι ούτε έπιπλα. Τι θα έκαναν;

«Πήγαμε στο ξενοδοχείο Βικτόρια και κλείσαμε ένα δωμάτιο, το οποίο στοίχιζε πέντε δολάρια την ημέρα μαζί με τα γεύματα», ανέφερε ο Λέναρτ. «Το ίδιο απόγευμα ξεκινήσαμε την πρώτη μας Γραφική μελέτη. Ακούστε πώς έγινε: Δύο Δομινικανές, με τις οποίες μελετούσαμε τη Γραφή στο Μπρούκλιν, μας είχαν δώσει ονόματα συγγενών και γνωστών τους. Ένας από αυτούς ήταν ο Δρ Γκριν. Όταν πήγαμε σπίτι του, γνωρίσαμε και έναν γείτονά του, τον Μόζες Ρόλινς. Αφού τους είπαμε πώς τους βρήκαμε, άκουσαν με προσοχή το άγγελμα της Βασιλείας και δέχτηκαν να ξεκινήσουν μελέτη. Σύντομα, ο Μόζες έγινε ο πρώτος ντόπιος ευαγγελιζόμενος».

Στις αρχές Ιουνίου του 1945, ήρθαν άλλοι τέσσερις ιεραπόστολοι οι οποίοι σε λίγο διάστημα έδωσαν πάρα πολλά έντυπα και ξεκίνησαν αρκετές μελέτες. Τον Οκτώβριο του  ίδιου έτους είχε φανεί πλέον η ανάγκη να βρεθεί ένας χώρος συναθροίσεων. Έτσι λοιπόν, οι ιεραπόστολοι μετέτρεψαν το σαλόνι και την τραπεζαρία του ιεραποστολικού οίκου σε προσωρινή Αίθουσα Βασιλείας. Στις συναθροίσεις παρευρίσκονταν μέχρι και 40 άτομα.

Ένας από τους πρώτους που δέχτηκαν την αλήθεια ήταν ο Πάμπλο Μπρουζό, γνωστός σε όλους ως Παλέ. Είχε πρακτορείο λεωφορείων τα οποία εκτελούσαν δρομολόγια από το Σαντιάγο στη Σιουδάδ Τρουχίγιο, γι’ αυτό και πήγαινε συχνά στην πρωτεύουσα. Μια μέρα που βρισκόταν εκεί, μίλησε με Μάρτυρες, πήρε το βιβλίο «Η Αλήθεια Ελευθερώσει Υμάς» και άρχισε να μελετάει μαζί τους καθημερινά. Πριν περάσει καιρός, ο Παλέ κήρυττε με τους ιεραποστόλους και τους παρείχε μεταφορικό μέσο. Αργότερα, γνώρισε τον Λέναρτ Τζόνσον. Μαζί ταξίδεψαν από τη Σιουδάδ Τρουχίγιο, άφησαν πίσω τους το Σαντιάγο και τα βουνά και έφτασαν στην παραθαλάσσια πόλη Πουέρτο Πλάτα. Έκαναν όλο αυτό το ταξίδι για να επισκεφτούν κάποια ενδιαφερόμενα άτομα που είχαν γράψει στα παγκόσμια κεντρικά γραφεία στο Μπρούκλιν, της Νέας Υόρκης, για να ζητήσουν πληροφορίες.

Οι Αδελφοί Νορ και Φρανς Επισκέπτονται τη Χώρα

Το Μάρτιο του 1946, επισκέφτηκαν τη Δομινικανή Δημοκρατία ο Νάθαν Νορ και ο Φρέντερικ Φρανς από τα παγκόσμια κεντρικά γραφεία. Οι αδελφοί περίμεναν πώς και πώς αυτή την επίσκεψη. Την ομιλία του αδελφού Νορ παρακολούθησαν 75 ενδιαφερόμενοι. Όσο ήταν εκεί, ο αδελφός Νορ έκανε διευθετήσεις για να ιδρυθεί γραφείο τμήματος στη χώρα.

Οι αδελφοί Νορ και Φρανς στην πρώτη Αίθουσα Βασιλείας της χώρας στη Σιουδάδ Τρουχίγιο

Αργότερα, ήρθαν και άλλοι ιεραπόστολοι, και στα τέλη του υπηρεσιακού έτους 1946 οι ευαγγελιζόμενοι είχαν αυξηθεί σε 28. Επειδή το έργο κηρύγματος βρισκόταν στα σπάργανα,  οι ιεραπόστολοι αφιέρωσαν πολλά βράδια χαρτογραφώντας με λεπτομέρεια τον τομέα για να διασφαλίσουν ότι τα καλά νέα θα κηρύττονταν με οργανωμένο τρόπο και ότι θα έφταναν παντού.

Το Έργο Επεκτείνεται

Το 1947, υπήρχαν περίπου 60 ευαγγελιζόμενοι. Εκείνη τη χρονιά, διορίστηκαν στη Δομινικανή Δημοκρατία ορισμένοι ιεραπόστολοι που είχαν υπηρετήσει στην Κούβα. Ανάμεσά τους ήταν ο Ρόι και η Χουανίτα Μπραντ. Ο αδελφός Μπραντ διορίστηκε υπηρέτης τμήματος και παρέμεινε σε αυτόν το διορισμό δέκα χρόνια.

Στο τέλος του υπηρεσιακού έτους 1948, περίπου 110 ευαγγελιζόμενοι κήρυτταν στο πλευρό των φιλόπονων ιεραποστόλων. Ωστόσο, κανένας από αυτούς τους ζηλωτές κήρυκες δεν φανταζόταν το ζοφερό μέλλον που τους περίμενε.

^ παρ. 1 Παρότι έντυπα της Σκοπιάς κυκλοφορούσαν στη χώρα από το 1932, η διδασκαλία ατόμων σε προσωπική βάση άρχισε το 1945, όταν έφτασε το ζεύγος Τζόνσον.