Ρύθμιση προσβασιμότητας

Επιλέξτε γλώσσα

Μετάβαση στο δευτερεύον μενού

Μετάβαση στον πίνακα περιεχομένων

Μετάβαση στο περιεχόμενο

Μάρτυρες του Ιεχωβά

Ελληνική

Να Μιμείστε την Πίστη Τους

 ΚΕΦΑΛΑΙΟ ΕΙΚΟΣΙ

«Έχω Πιστέψει»

«Έχω Πιστέψει»

1. Περιγράψτε τη θλίψη της Μάρθας και πού οφειλόταν.

Η ΜΑΡΘΑ είχε βαθιά χαραγμένη στο μυαλό της την εικόνα από το μνήμα του αδελφού της—μια σπηλιά σφραγισμένη με πέτρα στην είσοδο. Η θλίψη είχε κάνει την καρδιά της παγωμένη και βαριά, σαν εκείνη την πέτρα. Δεν το χωρούσε ο νους της ότι ο αγαπημένος της Λάζαρος δεν υπήρχε πια. Τις τέσσερις μέρες αφότου είχε αφήσει την τελευταία του πνοή, η Μάρθα ζούσε μια ατέλειωτη παραζάλη όπου κυριαρχούσαν το πένθος, οι επισκέπτες και τα συλλυπητήρια.

2, 3. (α) Πώς ένιωσε πιθανότατα η Μάρθα αντικρίζοντας τον Ιησού; (β) Τι έδειξαν για τη Μάρθα τα βαρυσήμαντα λόγια της;

2 Τώρα, στεκόταν μπροστά της ο άνθρωπος τον οποίο ο Λάζαρος θεωρούσε τον πιο σπουδαίο από όλους. Αντικρίζοντας τον Ιησού, ένιωσε πιθανότατα να την πνίγει η θλίψη επειδή ήταν ο μόνος στον κόσμο που θα μπορούσε να είχε σώσει τον αδελφό της. Ωστόσο, η Μάρθα παρηγορήθηκε κάπως από το ότι βρισκόταν μαζί με τον Ιησού εδώ, σε αυτόν το λόφο, έξω από την κωμόπολη της Βηθανίας. Στις λίγες στιγμές μαζί του, ένιωσε πάλι τη θέρμη από την καλοσύνη που ακτινοβολούσαν τα μάτια του και τη βαθιά του συμπόνια που ενθάρρυνε πάντα τους άλλους. Ο Ιησούς τής έκανε ερωτήσεις που τη βοήθησαν να επικεντρωθεί στην πίστη της και στις πεποιθήσεις της σχετικά με την ανάσταση. Με αφορμή αυτή τη συζήτηση, η Μάρθα είπε μερικά από τα πιο βαρυσήμαντα λόγια που θα έβγαιναν ποτέ από τα χείλη της: «Έχω πιστέψει ότι εσύ είσαι ο Χριστός, ο Γιος του Θεού, Αυτός που έρχεται στον κόσμο».Ιωάν. 11:27.

3 Όπως δείχνουν τα λεγόμενά της, η Μάρθα ήταν γυναίκα με αξιοθαύμαστη πίστη. Από τα λίγα που αναφέρει η Αγία Γραφή σχετικά με αυτήν, παίρνουμε πολύτιμα διδάγματα ώστε να ενισχύουμε τη δική μας πίστη. Για να το διαπιστώσουμε αυτό, ας εξετάσουμε την πρώτη Βιβλική αφήγηση για τη Μάρθα.

“Ανήσυχη και Αναστατωμένη”

4. Γιατί δεν ήταν τυπική η οικογένεια της Μάρθας, και ποια σχέση είχαν με τον Ιησού;

4 Γυρίζουμε μερικούς μήνες πίσω. Ο Λάζαρος ζούσε και ήταν καλά στην υγεία του. Σύντομα, ο Ιησούς Χριστός, ο πιο ξεχωριστός  επισκέπτης, θα διάβαινε την πόρτα του σπιτικού του στη Βηθανία. Ο Λάζαρος, η Μάρθα και η Μαρία δεν ήταν τυπική οικογένεια—επρόκειτο για τρία ενήλικα αδέλφια τα οποία προφανώς έμεναν μαζί. Μερικοί ερευνητές υποθέτουν ότι η Μάρθα ήταν η μεγαλύτερη από τους τρεις, εφόσον έπαιζε το ρόλο της οικοδέσποινας και ορισμένες φορές μνημονεύεται πρώτη. (Ιωάν. 11:5) Δεν ξέρουμε αν κάποιος από τους τρεις υπήρξε ποτέ παντρεμένος. Το σίγουρο είναι ότι έγιναν στενοί φίλοι του Ιησού. Στη διάρκεια της διακονίας του στην Ιουδαία, όπου ήρθε αντιμέτωπος με σφοδρή εναντίωση και εχθρότητα, ο Ιησούς χρησιμοποίησε το σπίτι τους ως βάση του. Χωρίς αμφιβολία, εκτιμούσε πολύ αυτό το καταφύγιο γαλήνης και υποστήριξης.

5, 6. (α) Γιατί ήταν ιδιαίτερα απασχολημένη η Μάρθα κατά την τωρινή επίσκεψη του Ιησού; (β) Πώς εκμεταλλεύτηκε η Μαρία την ευκαιρία που της έδινε η παρουσία του Ιησού στο σπίτι τους;

5 Η Μάρθα συνέβαλλε πολύ στο να είναι το σπίτι άνετο και φιλόξενο. Όντας πολυάσχολη και φιλόπονη, φαινόταν συχνά ότι δεν σταματούσε στιγμή. Το ίδιο συνέβη και κατά την τωρινή επίσκεψη του Ιησού. Στο άψε σβήσε, ετοίμασε ένα ιδιαίτερο γεύμα με πολλά φαγητά για τον εκλεκτό της καλεσμένο και πιθανόν για μερικούς συντρόφους του. Εκείνα τα χρόνια, η φιλοξενία ήταν πολύ σημαντική. Όταν ερχόταν ο επισκέπτης, τον καλωσόριζαν με φιλί, του έβγαζαν τα σανδάλια, του έπλεναν τα πόδια και του άλειβαν το κεφάλι με αναζωογονητικό αρωματικό λάδι. (Διαβάστε Λουκάς 7:44-47) Έκαναν δε τα πάντα ώστε να του προσφέρουν το καλύτερο κατάλυμα και την καλύτερη τροφή.

6 Η Μάρθα και η Μαρία, λοιπόν, είχαν ένα σωρό δουλειές. Η Μαρία, η οποία μερικές φορές θεωρείται πιο ευαίσθητη και βαθυστόχαστη, ασφαλώς στην αρχή βοήθησε την αδελφή της. Αλλά όταν ήρθε ο Ιησούς, τα πράγματα άλλαξαν. Εκείνος είδε την περίσταση ως ευκαιρία για να διδάξει—και αυτό έκανε! Ανόμοια με τους θρησκευτικούς ηγέτες των ημερών του, σεβόταν τις γυναίκες και τις δίδασκε ευχαρίστως για τη Βασιλεία του Θεού, που ήταν το θέμα της διακονίας του. Η Μαρία, ενθουσιασμένη με την ευκαιρία που είχε, κάθησε στα πόδια του Ιησού και κρεμόταν από τα χείλη του.

7, 8. Γιατί μεγάλωνε ο εκνευρισμός της Μάρθας, και πώς τον εκδήλωσε τελικά;

7 Μπορούμε να φανταστούμε τον εκνευρισμό της Μάρθας να μεγαλώνει. Έχοντας να ετοιμάσει τόσα φαγητά και να φροντίσει τους επισκέπτες της, ανησυχούσε όλο και περισσότερο και δεν ήξερε τι να πρωτοκάνει. Καθώς, λοιπόν, πήγαινε βιαστικά πέρα δώθε και έβλεπε την αδελφή της να κάθεται άπραγη χωρίς να τη βοηθάει, μήπως αναψοκοκκίνησε λίγο; Μήπως ξεφυσούσε δυνατά ή ήταν συνοφρυωμένη; Δεν θα μας παραξένευε κάτι τέτοιο. Στο κάτω κάτω δεν μπορούσε να κάνει όλες τις δουλειές μόνη της!

8 Τελικά, η Μάρθα δεν άντεξε άλλο. Διέκοψε τον Ιησού, λέγοντας απότομα: «Κύριε, δεν σε νοιάζει που η αδελφή μου με έχει  αφήσει μόνη να φροντίζω για τις δουλειές; Πες της, λοιπόν, να έρθει να με βοηθήσει». (Λουκ. 10:40) Με αυτά τα έντονα λόγια, ζήτησε από τον Ιησού να διορθώσει τη Μαρία και να της πει να γυρίσει στις δουλειές της.

9, 10. (α) Πώς απάντησε ο Ιησούς στη Μάρθα; (β) Πώς ξέρουμε ότι ο Ιησούς δεν περιφρονούσε τον κόπο της Μάρθας;

9 Η απάντηση του Ιησού ίσως εξέπληξε τη Μάρθα όπως εκπλήσσει έκτοτε και πολλούς αναγνώστες της Γραφής. Ο Ιησούς είπε με ήπιο τόνο: «Μάρθα, Μάρθα, ανησυχείς και αναστατώνεσαι για πολλά. Λίγα, όμως, χρειάζονται ή μόνο ένα. Όσο για τη Μαρία, εκείνη εξέλεξε την καλή μερίδα, και αυτή δεν θα της αφαιρεθεί». (Λουκ. 10:41, 42) Τι εννοούσε ο Ιησούς; Μήπως ότι η Μάρθα είχε υλιστικό πνεύμα; Μήπως περιφρονούσε τον κόπο που κατέβαλλε για να ετοιμάσει ένα ωραίο γεύμα;

Μολονότι “ανησυχούσε και αναστατωνόταν για πολλά”, η Μάρθα δέχτηκε ταπεινά διόρθωση

10 Όχι. Ο Ιησούς καταλάβαινε ότι η Μάρθα υποκινούνταν από αγάπη και είχε αγνά κίνητρα. Επίσης, δεν θεωρούσε κατ’ ανάγκην εσφαλμένη την πλουσιοπάροχη φιλοξενία. Άλλωστε είχε πάει μετά χαράς στο «μεγάλο συμπόσιο» που του είχε παραθέσει ο Ματθαίος πριν από καιρό. (Λουκ. 5:29) Το θέμα εδώ δεν ήταν το γεύμα της Μάρθας, αλλά οι προτεραιότητές της. Έδειχνε τόση προσήλωση στο πλούσιο γεύμα της ώστε δεν διέκρινε το σπουδαιότερο πράγμα. Ποιο ήταν αυτό;

Ο Ιησούς εκτιμούσε τη φιλοξενία της Μάρθας και ήξερε ότι εκείνη υποκινούνταν από αγάπη και είχε αγνά κίνητρα

11, 12. Πώς διόρθωσε ο Ιησούς με ηπιότητα τη Μάρθα;

11 Ο Ιησούς, ο μονογενής Γιος του Ιεχωβά Θεού, βρισκόταν στο σπίτι της για να διδάξει την αλήθεια. Τίποτα δεν ήταν πιο σημαντικό, ούτε καν το νόστιμο γεύμα και οι ετοιμασίες της. Ασφαλώς, ο Ιησούς λυπήθηκε που η Μάρθα έχανε μια μοναδική ευκαιρία να ενισχύσει την πίστη της, αλλά την άφησε να κάνει τη δική της επιλογή. * Ωστόσο, άλλο ήταν αυτό, και άλλο το να αναγκάσει τη Μαρία, κατ’ απαίτηση της Μάρθας, να χάσει και εκείνη αυτή την ευκαιρία.

12 Έτσι λοιπόν, διόρθωσε με ηπιότητα τη Μάρθα, επαναλαμβάνοντας ήρεμα το όνομά της για να καταπραΰνει τα τεντωμένα νεύρα της, και τη διαβεβαίωσε ότι δεν είχε λόγο να “ανησυχεί και να αναστατώνεται για πολλά”. Ένα απλό γεύμα με ένα δυο φαγητά θα αρκούσε, ιδίως εφόσον υπήρχε τέτοιο πνευματικό συμπόσιο. Επ’ ουδενί, λοιπόν, δεν θα αφαιρούσε από τη Μαρία  «την καλή μερίδα» που είχε επιλέξει—το να διδαχτεί από τον Ιησού!

13. Ποια διδάγματα παίρνουμε από τη διόρθωση που έδωσε ο Ιησούς στη Μάρθα;

13 Αυτή η σύντομη σκηνή στο σπίτι της Μάρθας προσφέρει πολλά διδάγματα στους ακολούθους του Χριστού σήμερα. Ας μην επιτρέψουμε ποτέ σε κάτι να παραγκωνίσει την ικανοποίηση της “πνευματικής μας ανάγκης”. (Ματθ. 5:3) Μολονότι πρέπει να μιμούμαστε το γενναιόδωρο και φιλόπονο πνεύμα της Μάρθας, δεν πρέπει ποτέ να “ανησυχούμε και να αναστατωνόμαστε” τόσο πολύ για τη δευτερεύουσα πτυχή της φιλοξενίας ώστε να χάνουμε το σπουδαιότερο πράγμα. Ο πρωταρχικός λόγος για τον οποίο συναναστρεφόμαστε τους ομοπίστους μας δεν είναι το να προσφέρουμε, ή το να μας σερβίρουν, εκλεκτά εδέσματα, αλλά το να ανταλλάσσουμε ενθάρρυνση  και να μεταδίδουμε πνευματικά δώρα. (Διαβάστε Ρωμαίους 1:11, 12) Ακόμη και το πιο λιτό γεύμα μπορεί να αποτελέσει ευκαιρία για εποικοδομητική περίσταση.

Ένας Αγαπημένος Αδελφός Πεθαίνει και Ανασταίνεται

14. Γιατί είμαστε βέβαιοι ότι η Μάρθα έθεσε καλό παράδειγμα αποδεχόμενη τη διόρθωση;

14 Δέχτηκε άραγε η Μάρθα την ήπια επίπληξη του Ιησού και διδάχτηκε από αυτήν; Δεν χρειάζεται να αναρωτιόμαστε. Ο απόστολος Ιωάννης, ξεκινώντας μια συναρπαστική αφήγηση σχετικά με τον αδελφό της, μας θυμίζει ότι «ο Ιησούς αγαπούσε τη Μάρθα και την αδελφή της και τον Λάζαρο». (Ιωάν. 11:5) Είχαν περάσει μήνες από την επίσκεψη του Ιησού στη Βηθανία, η οποία αναφέρθηκε προηγουμένως. Είναι βέβαιο ότι η Μάρθα δεν ήταν σκυθρωπή. Δεν κρατούσε κακία στον Ιησού για τη στοργική συμβουλή του. Απεναντίας, την είχε πάρει στα σοβαρά. Και σε αυτόν τον τομέα, έθεσε θαυμάσιο παράδειγμα πίστης για εμάς, διότι ποιος δεν χρειάζεται διόρθωση πότε πότε;

15, 16. (α) Τι έκανε δίχως άλλο η Μάρθα όταν αρρώστησε ο αδελφός της; (β) Γιατί γκρεμίστηκαν οι ελπίδες της Μάρθας και της Μαρίας;

15 Όταν αρρώστησε ο αδελφός της, η Μάρθα δίχως άλλο αφοσιώθηκε στη φροντίδα του. Έκανε ό,τι περνούσε από το χέρι της για να τον ανακουφίσει και να τον βοηθήσει να πάει καλύτερα. Παρ’ όλα αυτά, ο Λάζαρος χειροτέρευε όλο και περισσότερο. Οι αδελφές του δεν έφευγαν στιγμή από το προσκεφάλι του. Πόσες φορές θα κοίταζε η Μάρθα σκεφτική το καταβεβλημένο πρόσωπο του αδελφού της, αναπολώντας τα χρόνια που είχαν περάσει μαζί καθώς και τις χαρές και τις λύπες που είχαν μοιραστεί!

16 Όταν φάνηκε πως δεν μπορούσαν να κάνουν πια τίποτα για τον Λάζαρο, η Μάρθα και η Μαρία έστειλαν μήνυμα στον Ιησού. Εκείνος κήρυττε σε ένα μέρος που απείχε περίπου δυο μέρες δρόμο. Το μήνυμά τους ήταν απλό: «Κύριε, δες! αυτός για τον οποίο νιώθεις στοργή είναι άρρωστος». (Ιωάν. 11:1, 3) Ήξεραν ότι ο Ιησούς αγαπούσε τον αδελφό τους, και πίστευαν ότι θα έκανε τα πάντα για να βοηθήσει το φίλο του. Μήπως έλπιζαν ως το τέλος ότι ο Ιησούς θα έφτανε προτού να είναι πολύ αργά; Αν ναι, τότε οι ελπίδες τους γκρεμίστηκαν. Ο Λάζαρος πέθανε.

17. Τι προβλημάτιζε τη Μάρθα, και τι έκανε όταν άκουσε ότι ο Ιησούς πλησίαζε στη Βηθανία;

17 Η Μάρθα και η Μαρία πενθούσαν τον αδελφό τους, ενώ παράλληλα φρόντιζαν για την ταφή και υποδέχονταν τους πολλούς επισκέπτες από τη Βηθανία και τα περίχωρα. Αλλά ακόμη δεν είχαν κανένα νέο από τον Ιησού. Η Μάρθα ίσως προβληματιζόταν όλο και πιο πολύ καθώς περνούσαν οι μέρες. Τελικά, τέσσερις μέρες αφότου  πέθανε ο Λάζαρος, η Μάρθα άκουσε ότι ο Ιησούς πλησίαζε στη Βηθανία. Δραστήρια όπως πάντα, ακόμη και αυτή την τραγική στιγμή, σηκώθηκε και, χωρίς να πει τίποτα στη Μαρία, έτρεξε να προϋπαντήσει τον Ιησού.Διαβάστε Ιωάννης 11:18-20.

18, 19. Ποια ελπίδα εξέφρασε η Μάρθα, και γιατί ήταν αξιοθαύμαστη η πίστη της;

18 Όταν η Μάρθα αντίκρισε τον Κύριό της, εξέφρασε τη σκέψη που βασάνιζε εδώ και μέρες τόσο την ίδια όσο και τη Μαρία: «Κύριε, αν ήσουν εδώ, ο αδελφός μου δεν θα είχε πεθάνει». Εντούτοις, δεν είχε χάσει κάθε ίχνος ελπίδας και πίστης. Γι’ αυτό, πρόσθεσε: «Και τώρα, όμως, γνωρίζω ότι όσα και αν ζητήσεις από τον Θεό, ο Θεός θα σου τα δώσει». Ευθύς αμέσως, ο Ιησούς τής είπε κάτι για να ενισχύσει την πίστη της: «Ο αδελφός σου θα εγερθεί».Ιωάν. 11:21-23.

19 Η Μάρθα σκέφτηκε ότι ο Ιησούς αναφερόταν στη μελλοντική ανάσταση, και έτσι αποκρίθηκε: «Ξέρω ότι θα εγερθεί στην ανάσταση, την τελευταία ημέρα». (Ιωάν. 11:24) Η πίστη της σε αυτή τη  διδασκαλία ήταν αξιοθαύμαστη. Ορισμένοι Ιουδαίοι θρησκευτικοί ηγέτες, οι Σαδδουκαίοι, αρνούνταν ότι θα γινόταν ανάσταση, παρότι αποτελούσε ξεκάθαρη διδασκαλία των θεόπνευστων Γραφών. (Δαν. 12:13· Μάρκ. 12:18) Ωστόσο, η Μάρθα ήξερε ότι ο Ιησούς δίδασκε την ελπίδα της ανάστασης και μάλιστα είχε αναστήσει κάποιους—μολονότι κανένας δεν ήταν νεκρός για τόσο διάστημα όσο ο Λάζαρος. Πού να ήξερε, όμως, τι θα επακολουθούσε!

20. Εξηγήστε τη σημασία της αλησμόνητης δήλωσης του Ιησού στα εδάφια Ιωάννης 11:25-27 και της απάντησης της Μάρθας.

20 Τότε ο Ιησούς έκανε την αλησμόνητη δήλωση: «Εγώ είμαι η ανάσταση και η ζωή». Όντως, ο Ιεχωβά Θεός έχει δώσει στον Γιο του την εξουσία να κάνει αναστάσεις σε παγκόσμια κλίμακα στο μέλλον. Ο Ιησούς ρώτησε τη Μάρθα: «Το πιστεύεις αυτό;» Ύστερα, εκείνη έδωσε την απάντηση που αναφέρθηκε στην αρχή του κεφαλαίου. Πίστευε ότι ο Ιησούς ήταν ο Χριστός, ή αλλιώς ο Μεσσίας, ο Γιος του Ιεχωβά Θεού και εκείνος που σύμφωνα με τους προφήτες θα ερχόταν στον κόσμο.Ιωάν. 5:28, 29· διαβάστε Ιωάννης 11:25-27.

21, 22. (α) Πώς φανέρωσε ο Ιησούς τα αισθήματά του για όσους πενθούν; (β) Περιγράψτε την ανάσταση του Λαζάρου.

21 Εκτιμάει ο Ιεχωβά Θεός και ο Γιος του, ο Ιησούς Χριστός, πίστη σαν της Μάρθας; Τα όσα εκτυλίχθηκαν κατόπιν μπροστά στα μάτια της δίνουν την καλύτερη απάντηση. Η Μάρθα έτρεξε να φέρει την αδελφή της. Μετά πρόσεξε ότι ο Ιησούς συγκινήθηκε πολύ καθώς μιλούσε με τη Μαρία και όλους όσους πενθούσαν μαζί της. Είδε να κυλούν δάκρυα από τα μάτια του καθώς εκδήλωνε ανοιχτά τη βαθιά θλίψη του για τον πόνο που προκαλεί ο θάνατος. Τον άκουσε να δίνει την εντολή να μετακινήσουν την πέτρα από το μνήμα του αδελφού της.Ιωάν. 11:28-39.

22 Η Μάρθα, με το πρακτικό της μυαλό, αντέτεινε ότι η σορός θα μύριζε ύστερα από τέσσερις μέρες. Ο Ιησούς τής υπενθύμισε: «Δεν σου είπα ότι αν πιστέψεις θα δεις τη δόξα του Θεού;» Εκείνη όντως πίστευε και όντως είδε τη δόξα του Ιεχωβά Θεού. Τότε ακριβώς, ο Ιεχωβά έδωσε στον Γιο του τη δύναμη να επαναφέρει τον Λάζαρο στη ζωή! Αναλογιστείτε τις στιγμές που πρέπει να έμειναν χαραγμένες στη μνήμη της Μάρθας ως το τέλος της ζωής της: Το πρόσταγμα του Ιησού «Λάζαρε, έλα έξω!»· τον υπόκωφο θόρυβο από τη σπηλιά όπου είχε ταφεί ο Λάζαρος καθώς αυτός σηκώθηκε και, τυλιγμένος ακόμη με τους επιδέσμους της ταφής του, προχώρησε σιγά σιγά μέχρι την είσοδο της σπηλιάς· την εντολή του Ιησού «λύστε τον και αφήστε τον να περπατήσει»· και, αναμφίβολα, την ανεπανάληπτη στιγμή κατά την οποία η Μάρθα και η Μαρία έπεσαν στην αγκαλιά του αδελφού τους. (Διαβάστε Ιωάννης 11:40-44) Το βάρος στην καρδιά της Μάρθας είχε εξαφανιστεί!

Η πίστη της Μάρθας στον Ιησού ανταμείφθηκε όταν η ίδια και η Μαρία είδαν τον αδελφό τους να ανασταίνεται

23. Τι επιθυμεί να κάνει για εσάς ο Ιεχωβά και ο Ιησούς, και τι χρειάζεται να κάνετε εσείς;

 23 Η συγκεκριμένη αφήγηση δείχνει ότι η ανάσταση των νεκρών δεν είναι ευσεβής πόθος, αλλά συγκινητική Γραφική διδασκαλία και αδιαμφισβήτητο ιστορικό γεγονός. (Ιώβ 14:14, 15) Ο Ιεχωβά και ο Γιος του χαίρονται να ανταμείβουν την πίστη, όπως έκαναν με τη Μάρθα, τη Μαρία και τον Λάζαρο. Επιφυλάσσουν παρόμοιες ανταμοιβές και για εσάς αν οικοδομήσετε ισχυρή πίστη.

«Η Μάρθα Διακονούσε»

24. Ποια τελευταία νύξη για τη Μάρθα γίνεται στο Βιβλικό υπόμνημα;

24 Το Βιβλικό υπόμνημα αναφέρει τη Μάρθα μία ακόμη φορά, στην αρχή της τελευταίας εβδομάδας του Ιησού στη γη. Γνωρίζοντας καλά τι δοκιμασίες τον περίμεναν, ο Ιησούς επέλεξε και πάλι να μείνει σε αυτό το καταφύγιο γαλήνης στη Βηθανία. Από εκεί, περπατούσε τα τρία χιλιόμετρα ως την Ιερουσαλήμ. Σε κάποια περίπτωση, ο Ιησούς και ο Λάζαρος δείπνησαν στο σπίτι του Σίμωνα του λεπρού, και τότε γίνεται η τελευταία νύξη για εκείνη: «Η Μάρθα διακονούσε».Ιωάν. 12:2.

25. Γιατί αποτελούν ευλογία για τις εκκλησίες σήμερα γυναίκες όπως η Μάρθα;

25 Διόλου παράξενο για αυτή τη φιλόπονη γυναίκα! Την πρώτη φορά που τη συναντάμε στη Γραφή, εργάζεται. Την τελευταία εξακολουθεί να εργάζεται, κάνοντας το καλύτερο για να φροντίσει τους γύρω της. Οι εκκλησίες των ακολούθων του Χριστού σήμερα είναι ευλογημένες με γυναίκες όπως η Μάρθα—δυναμικές και γενναιόδωρες που δείχνουν έμπρακτα την πίστη τους δίνοντας από τον εαυτό τους. Συνέχισε η Μάρθα να κάνει το ίδιο; Πιθανότατα. Αν ισχύει αυτό, ενήργησε σοφά, επειδή δεν θα έβρισκε και λίγα εμπόδια στο δρόμο της.

26. Πώς βοήθησε τη Μάρθα η πίστη της;

26 Τις επόμενες μέρες, η Μάρθα χρειάστηκε να υπομείνει μια μεγάλη δοκιμασία—το φρικτό θάνατο του αγαπημένου της Κυρίου, του Ιησού. Επιπλέον, οι ίδιοι υποκριτικοί δολοφόνοι που σκότωσαν τον Ιησού ήταν αποφασισμένοι να σκοτώσουν και τον Λάζαρο, επειδή η ανάστασή του ενίσχυε την πίστη πάρα πολλών. (Διαβάστε Ιωάννης 12:9-11) Και, φυσικά, ο θάνατος έκοψε τελικά τους δεσμούς αγάπης που την ένωναν με τα αδέλφια της. Δεν γνωρίζουμε πώς ή πότε συνέβη αυτό, αλλά για ένα πράγμα είμαστε απολύτως βέβαιοι: Η εξαιρετική πίστη της Μάρθας τη βοήθησε να υπομείνει ως το τέλος. Να γιατί οι Χριστιανοί σήμερα πρέπει να μιμούνται την πίστη της Μάρθας.

^ παρ. 11 Στην Ιουδαϊκή κοινωνία του πρώτου αιώνα, οι γυναίκες γενικά αποκλείονταν από ακαδημαϊκές δραστηριότητες. Εκπαιδεύονταν κυρίως στο νοικοκυριό. Γι’ αυτό, η Μάρθα ίσως θεώρησε πολύ ασυνήθιστο το να καθήσει μια γυναίκα στα πόδια ενός λογίου για να διδαχτεί.