Μετάβαση στο περιεχόμενο

Μετάβαση στο δευτερεύον μενού

Μετάβαση στον πίνακα περιεχομένων

Μάρτυρες του Ιεχωβά

Ελληνική

Η Αγία Γραφή στο Διαδίκτυο | Η ΑΓΙΑ ΓΡΑΦΗ—ΜΕΤΑΦΡΑΣΗ ΝΕΟΥ ΚΟΣΜΟΥ

Πράξεις 21:1-40

21  Όταν, τελικά, αποχωριστήκαμε από αυτούς με μεγάλη δυσκολία και αποπλεύσαμε, ταξιδέψαμε γρήγορα σε ευθεία πορεία και ήρθαμε στην Κω· τη δε επόμενη ημέρα στη Ρόδο, και από εκεί στα Πάταρα.  Και αφού βρήκαμε ένα πλοίο που θα περνούσε απέναντι στη Φοινίκη, επιβιβαστήκαμε και αποπλεύσαμε.  Όταν αντικρίσαμε την Κύπρο,+ την αφήσαμε πίσω, στα αριστερά, και πλεύσαμε προς τη Συρία+ και αποβιβαστήκαμε στην Τύρο, γιατί εκεί επρόκειτο το πλοίο να ξεφορτώσει το φορτίο του.+  Έπειτα από έρευνα, βρήκαμε τους μαθητές και μείναμε εδώ εφτά ημέρες. Αλλά μέσω του πνεύματος+ εκείνοι έλεγαν επανειλημμένα στον Παύλο να μην πάει στην Ιερουσαλήμ.  Αφού συμπληρώσαμε τις ημέρες, βγήκαμε και ξεκινήσαμε το δρόμο μας· όλοι δε, μαζί με τις γυναίκες και τα παιδιά, μας ξεπροβόδισαν μέχρι έξω από την πόλη. Και γονατίζοντας+ στην ακρογιαλιά, προσευχηθήκαμε  και αποχαιρετιστήκαμε·+ έπειτα ανεβήκαμε στο πλοίο και εκείνοι επέστρεψαν στα σπίτια τους.  Εμείς ολοκληρώσαμε το ταξίδι από την Τύρο και φτάσαμε στην Πτολεμαΐδα· και χαιρετήσαμε τους αδελφούς και μείναμε μαζί τους μία ημέρα.  Την επόμενη ημέρα ξεκινήσαμε και φτάσαμε στην Καισάρεια+ και μπήκαμε στο σπίτι του Φιλίππου του ευαγγελιστή, ο οποίος ήταν ένας από τους εφτά άντρες,+ και μείναμε μαζί του.  Αυτός είχε τέσσερις κόρες, παρθένες, που προφήτευαν.+ 10  Αλλά ενώ μέναμε αρκετές ημέρες, κατέβηκε από την Ιουδαία κάποιος προφήτης ονόματι Άγαβος,+ 11  και ήρθε σε εμάς και, αφού πήρε τη ζώνη του Παύλου, έδεσε τα δικά του πόδια και χέρια και είπε: «Έτσι λέει το άγιο πνεύμα: “Τον άντρα στον οποίο ανήκει αυτή η ζώνη, οι Ιουδαίοι θα τον δέσουν+ με αυτόν τον τρόπο στην Ιερουσαλήμ και θα τον παραδώσουν+ στα χέρια εθνικών”». 12  Όταν το ακούσαμε αυτό, τόσο εμείς όσο και οι ντόπιοι αρχίσαμε να τον ικετεύουμε να μην ανεβεί+ στην Ιερουσαλήμ. 13  Τότε ο Παύλος αποκρίθηκε: «Τι κάνετε κλαίγοντας+ και εξασθενίζοντας την καρδιά+ μου; Να είστε βέβαιοι ότι είμαι έτοιμος, όχι μόνο να δεθώ, αλλά και να πεθάνω+ στην Ιερουσαλήμ για το όνομα του Κυρίου Ιησού». 14  Καθώς αυτός δεν μεταπειθόταν, εμείς το αποδεχτήκαμε ήσυχα, λέγοντας: «Ας γίνει το θέλημα+ του Ιεχωβά». 15  Ύστερα από αυτές τις ημέρες, ετοιμαστήκαμε για το ταξίδι και αρχίσαμε να ανεβαίνουμε στην Ιερουσαλήμ.+ 16  Μαζί μας ήρθαν και μερικοί από τους μαθητές από την Καισάρεια+ για να μας φέρουν στον άνθρωπο στου οποίου το σπίτι επρόκειτο να φιλοξενηθούμε, κάποιον Μνάσονα από την Κύπρο, έναν από τους πρώτους μαθητές. 17  Όταν φτάσαμε στην Ιερουσαλήμ,+ οι αδελφοί μάς δέχτηκαν με χαρά.+ 18  Τη δε επόμενη ημέρα ο Παύλος ήρθε μαζί μας στον Ιάκωβο·+ και όλοι οι πρεσβύτεροι ήταν παρόντες. 19  Και τους χαιρέτησε και άρχισε να αφηγείται+ με λεπτομέρειες τα πράγματα που έκανε ο Θεός ανάμεσα στα έθνη μέσω της διακονίας του.+ 20  Αφού το άκουσαν αυτό, άρχισαν να δοξάζουν τον Θεό και του είπαν: «Βλέπεις, αδελφέ, πόσες χιλιάδες είναι ανάμεσα στους Ιουδαίους αυτοί που πίστεψαν και είναι όλοι ζηλωτές για το Νόμο.+ 21  Αλλά άκουσαν να φημολογείται για εσένα ότι διδάσκεις αποστασία από τον Μωυσή+ σε όλους τους Ιουδαίους που είναι ανάμεσα στα έθνη, λέγοντάς τους να μην περιτέμνουν+ τα παιδιά τους ούτε να περπατούν σύμφωνα με τα επίσημα έθιμα. 22  Τι πρέπει να γίνει, λοιπόν, για αυτό; Πάντως σίγουρα θα ακούσουν ότι έχεις φτάσει. 23  Γι’ αυτό, κάνε αυτό που σου λέμε: Υπάρχουν ανάμεσά μας τέσσερις άντρες που έχουν ευχή πάνω τους. 24  Πάρε αυτούς τους άντρες+ και καθαρίσου τελετουργικά μαζί τους και ανάλαβε τα έξοδά+ τους για να ξυρίσουν το κεφάλι τους.+ Και έτσι θα ξέρουν όλοι ότι δεν υπάρχει καμιά βάση στις φήμες που τους ειπώθηκαν σχετικά με εσένα, αλλά ότι περπατάς εύτακτα, τηρώντας και ο ίδιος το Νόμο.+ 25  Όσο για τους πιστούς ανάμεσα από τα έθνη, εμείς στείλαμε μήνυμα, έχοντας αποφασίσει ότι πρέπει να φυλάγονται από ό,τι έχει θυσιαστεί σε είδωλα,+ καθώς και από αίμα+ και από πνιχτό+ και από πορνεία».+ 26  Τότε ο Παύλος πήρε τους άντρες την επόμενη ημέρα και, αφού καθαρίστηκε τελετουργικά μαζί τους,+ μπήκε στο ναό για να δηλώσει τις ημέρες που έπρεπε να συμπληρωθούν+ για τον τελετουργικό καθαρισμό μέχρι να παρουσιαστεί η προσφορά+ για τον καθένα από αυτούς.+ 27  Όταν, λοιπόν, κόντευαν να τελειώσουν οι εφτά+ ημέρες, οι Ιουδαίοι από την Ασία, βλέποντάς τον στο ναό, άρχισαν να επιφέρουν σύγχυση+ σε όλο το πλήθος και έβαλαν τα χέρια τους πάνω του, 28  κραυγάζοντας: «Άντρες Ισραηλίτες, βοηθάτε! Αυτός είναι ο άνθρωπος που διδάσκει όλους σε κάθε τόπο εναντίον του λαού+ και του Νόμου και αυτού του τόπου· και επιπλέον έφερε ακόμη και Έλληνες στο ναό και έχει μολύνει αυτόν τον άγιο τόπο».+ 29  Διότι προηγουμένως είχαν δει μαζί του στην πόλη τον Τρόφιμο+ τον Εφέσιο και νόμιζαν ότι ο Παύλος τον είχε φέρει μέσα στο ναό. 30  Έγινε δε σάλος σε ολόκληρη την πόλη+ και ο λαός έτρεξε σύσσωμος· και έπιασαν τον Παύλο και τον έσυραν έξω από το ναό.+ Και οι πόρτες κλείστηκαν αμέσως. 31  Και ενώ ζητούσαν να τον σκοτώσουν, έφτασε στο διοικητή της μονάδας η πληροφορία ότι όλη η Ιερουσαλήμ ήταν σε σύγχυση·+ 32  και αυτός πήρε αμέσως στρατιώτες και αξιωματικούς και έτρεξε προς αυτούς.+ Όταν αυτοί είδαν το στρατιωτικό διοικητή+ και τους στρατιώτες, έπαψαν να χτυπούν τον Παύλο. 33  Τότε ο στρατιωτικός διοικητής πλησίασε και τον έπιασε και έδωσε διαταγή να δεθεί με δύο αλυσίδες·+ και άρχισε να ρωτάει ποιος ήταν και τι είχε κάνει. 34  Αλλά μερικοί από το πλήθος φώναζαν ένα πράγμα και άλλοι άλλο.+ Γι’ αυτό, επειδή ο ίδιος δεν μπορούσε να μάθει κάτι σίγουρο εξαιτίας της οχλοβοής, έδωσε εντολή να τον φέρουν στο στρατώνα.+ 35  Όταν, όμως, ανέβηκε στα σκαλοπάτια, η κατάσταση έγινε τέτοια που τον βάσταζαν οι στρατιώτες εξαιτίας της βίας του πλήθους· 36  διότι το πλήθος του λαού ακολουθούσε κραυγάζοντας: «Πάρε τον!»+ 37  Και καθώς ετοιμάζονταν να τον οδηγήσουν μέσα στο στρατώνα, ο Παύλος είπε στο στρατιωτικό διοικητή: «Μου επιτρέπεις να σου πω κάτι;» Αυτός είπε: «Ξέρεις να μιλάς ελληνικά; 38  Μα δεν είσαι εσύ ο Αιγύπτιος που υποκίνησε πριν από αυτές τις ημέρες στασιασμό+ και οδήγησε τους τέσσερις χιλιάδες άντρες τους ξιφοφόρους έξω στην έρημο;» 39  Τότε ο Παύλος είπε: «Εγώ, στην πραγματικότητα, είμαι Ιουδαίος,+ από την Ταρσό+ της Κιλικίας, πολίτης όχι άσημης πόλης. Γι’ αυτό, σε παρακαλώ, επίτρεψέ μου να μιλήσω στο λαό». 40  Αφού αυτός έδωσε την άδεια, ο Παύλος στάθηκε στα σκαλοπάτια και έκανε νόημα+ με το χέρι του στο λαό. Όταν έγινε μεγάλη σιωπή, απευθύνθηκε προς αυτούς στην εβραϊκή+ γλώσσα, λέγοντας:

Υποσημειώσεις