Ρύθμιση προσβασιμότητας

Επιλέξτε γλώσσα

Μετάβαση στο δευτερεύον μενού

Μετάβαση στον πίνακα περιεχομένων

Μετάβαση στο περιεχόμενο

Μάρτυρες του Ιεχωβά

Ελληνική

Η Αγία Γραφή στο Διαδίκτυο

Η ΑΓΙΑ ΓΡΑΦΗ—ΜΕΤΑΦΡΑΣΗ ΝΕΟΥ ΚΟΣΜΟΥ

Έσδρας 9:1-15

9  Και μόλις τελείωσαν αυτά, με πλησίασαν οι άρχοντες,+ λέγοντας: «Ο λαός του Ισραήλ και οι ιερείς και οι Λευίτες δεν έχουν αποχωριστεί+ από τους λαούς των τόπων όσον αφορά τα απεχθή τους πράγματα,+ συγκεκριμένα, από τους Χαναναίους,+ τους Χετταίους,+ τους Φερεζαίους,+ τους Ιεβουσαίους,+ τους Αμμωνίτες,+ τους Μωαβίτες,+ τους Αιγυπτίους+ και τους Αμορραίους.+  Διότι δέχτηκαν κάποιες από τις κόρες τους για τους ίδιους και για τους γιους τους·+ και αυτοί, το άγιο σπέρμα,+ αναμείχθηκαν+ με τους λαούς των τόπων· και το χέρι των αρχόντων και των υποκυβερνητών υπήρξε πρώτο+ σε αυτή την απιστία».  Και μόλις το άκουσα αυτό, έσκισα το ένδυμά+ μου και το αμάνικο πανωφόρι μου, και ξερίζωσα τρίχες από το κεφάλι+ μου και από τη γενειάδα μου, και καθόμουν αποσβολωμένος.+  Επίσης, κοντά μου συγκεντρώθηκαν όλοι όσοι έτρεμαν+ εξαιτίας των λόγων του Θεού του Ισραήλ εναντίον της απιστίας των εξορίστων, ενόσω εγώ καθόμουν αποσβολωμένος μέχρι τη βραδινή προσφορά σιτηρών.+  Και κατά τη βραδινή προσφορά σιτηρών+ σηκώθηκα από την ταπείνωσή μου, έχοντας σκισμένο το ένδυμά μου και το αμάνικο πανωφόρι μου, και έπεσα στα γόνατά+ μου και άπλωσα τις παλάμες μου προς τον Ιεχωβά τον Θεό μου.+  Και είπα:+ «Θεέ μου, ντρέπομαι+ και συστέλλομαι+ να σηκώσω το πρόσωπό μου προς εσένα, Θεέ μου, γιατί τα σφάλματά+ μας πλήθυναν τόσο που έφτασαν πάνω από το κεφάλι μας και η ενοχή μας μεγάλωσε τόσο που έφτασε μέχρι τους ουρανούς.+  Από τις ημέρες των προπατόρων+ μας μέχρι αυτή την ημέρα μάς βαραίνει μεγάλη ενοχή·+ και εξαιτίας των σφαλμάτων μας δοθήκαμε εμείς, οι βασιλιάδες+ μας, οι ιερείς+ μας, στο χέρι των βασιλιάδων των τόπων, με σπαθί,+ με αιχμαλωσία+ και με λεηλασία+ και με ντροπή προσώπου,+ όπως συμβαίνει αυτή την ημέρα.  Και τώρα, για μια μικρή στιγμή, έχει έρθει εύνοια+ από τον Ιεχωβά τον Θεό μας, με το να αφήσει να απομείνουν για εμάς όσοι έχουν διαφύγει+ και με το να μας δώσει πάσσαλο στον άγιο τόπο του, για να κάνει τα μάτια μας να λάμψουν,+ Θεέ μας, και για να μας δώσει λίγη αναζωογόνηση μέσα στην υποδούλωσή μας.+  Διότι είμαστε υπηρέτες·+ και μέσα στην υποδούλωσή μας ο Θεός μας δεν μας έχει εγκαταλείψει,+ αλλά μας δείχνει στοργική καλοσύνη ενώπιον των βασιλιάδων της Περσίας,+ για να μας δώσει αναζωογόνηση ώστε να ανεγείρουμε τον οίκο του Θεού+ μας και να αποκαταστήσουμε τους ερημωμένους τόπους+ του και να μας δώσει πέτρινο τείχος+ στον Ιούδα και στην Ιερουσαλήμ. 10  »Και τώρα, τι να πούμε, Θεέ μας, έπειτα από αυτό; Διότι εγκαταλείψαμε τις εντολές σου,+ 11  τις οποίες διέταξες μέσω των υπηρετών σου των προφητών, λέγοντας: “Η γη στην οποία μπαίνετε για να την πάρετε στην κατοχή σας είναι γη μολυσμένη από το μολυσμό των λαών των τόπων,+ από τα απεχθή τους πράγματα+ με τα οποία την έχουν γεμίσει από άκρη σε άκρη+ μέσω της ακαθαρσίας τους.+ 12  Τώρα λοιπόν, τις κόρες σας μην τις δώσετε στους γιους τους,+ ούτε να δεχτείτε τις κόρες τους για τους γιους σας· και στον αιώνα δεν πρέπει να εργάζεστε για την ειρήνη+ τους και την ευημερία τους, προκειμένου να γίνετε ισχυροί+ και να φάτε τα αγαθά της γης και να την πάρετε στην κατοχή σας, ώστε να την έχουν οι γιοι σας στον αιώνα”.+ 13  Και έπειτα από όλα όσα μας βρήκαν για τις κακές μας πράξεις+ και τη μεγάλη μας ενοχή—διότι εσύ, Θεέ μας, θεώρησες μικρό το σφάλμα+ μας και μας έδωσες εκείνους που διέφυγαν, όπως συμβαίνει με αυτούς+ 14  θα αρχίσουμε πάλι να παραβιάζουμε τις εντολές σου και να συμπεθερεύουμε+ με τους λαούς που κάνουν αυτά τα απεχθή πράγματα;+ Δεν θα εξοργιστείς με εμάς υπερβολικά,+ ώστε να μην απομείνει κανείς+ και να μη διαφύγει κανείς; 15  Ιεχωβά, Θεέ του Ισραήλ, εσύ είσαι δίκαιος,+ εφόσον απομείναμε ως λαός που διέφυγε, όπως συμβαίνει αυτή την ημέρα. Ορίστε! Βρισκόμαστε ενώπιόν σου μέσα στην ενοχή μας,+ γιατί είναι αδύνατον να σταθούμε ενώπιόν σου εξαιτίας αυτού».+

Υποσημειώσεις