Μετάβαση στο περιεχόμενο

Μετάβαση στον πίνακα περιεχομένων

Ήταν Άγρυπνος και Καρτερικός

Ήταν Άγρυπνος και Καρτερικός

 Να Μιμείστε την Πίστη Τους

Ήταν Άγρυπνος και Καρτερικός

Ο ΗΛΙΑΣ λαχταρούσε να βρεθεί μόνος του με τον ουράνιο Πατέρα του. Αλλά το πλήθος που τον περιέβαλλε είχε μόλις δει εκείνον τον αληθινό προφήτη να κάνει επίκληση και να πέφτει φωτιά από τον ουρανό, και πολλοί από αυτούς ήθελαν αναμφίβολα να τον καλοπιάσουν για να κερδίσουν την εύνοιά του. Προτού μπορέσει ο Ηλίας να ανεβεί στα ανεμοδαρμένα υψώματα του Όρους Κάρμηλος και να προσευχηθεί κατ’ ιδίαν στον Ιεχωβά Θεό, είχε μπροστά του ένα δυσάρεστο καθήκον. Έπρεπε να μιλήσει στον Βασιλιά Αχαάβ.

Οι δύο άντρες δεν έμοιαζαν σχεδόν σε τίποτα. Ο Αχαάβ, στολισμένος με βασιλική περιβολή, ήταν ένας άπληστος, άβουλος αποστάτης. Ο Ηλίας φορούσε το επίσημο ένδυμα του προφήτη—έναν απλό, τραχύ χιτώνα, πιθανώς από δέρμα ζώου ή υφασμένο από τρίχες καμήλας ή κατσικιού. Ήταν άνθρωπος μεγάλου θάρρους, ακεραιότητας και πίστης. Η ημέρα που κόντευε τώρα να τελειώσει είχε αποκαλύψει πολλά για το χαρακτήρα και των δύο αντρών. *

Ήταν μια άσχημη ημέρα για τον Αχαάβ και τους άλλους λάτρεις του Βάαλ. Η ειδωλολατρική θρησκεία την οποία προωθούσαν ο Αχαάβ και η σύζυγός του, η Βασίλισσα Ιεζάβελ, στο δεκάφυλο βασίλειο του Ισραήλ είχε υποστεί τρομερό πλήγμα. Ο Βάαλ είχε ξεσκεπαστεί ως κίβδηλος θεός. Εκείνος ο άψυχος θεός είχε αποτύχει να ανάψει μια απλή φωτιά ως απάντηση στις φρενήρεις ικεσίες, στους χορούς και στις αιματηρές τελετουργίες των προφητών του. Ο Βάαλ είχε αποτύχει να προστατέψει εκείνους τους 450 άντρες από την εκτέλεση που τους άξιζε και με το παραπάνω. Αλλά ο ψεύτικος θεός είχε αποτύχει και σε κάτι άλλο, και αυτή η αποτυχία επρόκειτο να φανεί περίτρανα. Επί τρία και πλέον χρόνια, οι προφήτες του Βάαλ εκλιπαρούσαν το θεό τους να τερματίσει την ξηρασία που ταλαιπωρούσε τη γη, αλλά ο Βάαλ είχε αποδειχτεί ανίκανος να το κάνει αυτό. Σε λίγο, ο ίδιος ο Ιεχωβά θα καταδείκνυε την ανωτερότητά του τερματίζοντας την ξηρασία.—1 Βασιλέων 16:30–17:1· 18:1-40.

Πότε, όμως, θα αναλάμβανε δράση ο Ιεχωβά; Πώς θα ενεργούσε ο Ηλίας μέχρι τότε; Και τι μπορούμε να μάθουμε εμείς από αυτόν τον άνθρωπο πίστης; Ας δούμε, καθώς θα εξετάζουμε την αφήγηση που είναι καταγραμμένη στα εδάφια 1 Βασιλέων 18:41-46.

Άνθρωπος Προσευχής

Ο Ηλίας πλησίασε τον Αχαάβ και είπε: «Ανέβα, φάε και πιες· διότι ακούγεται ο ήχος από τη βοή νεροποντής». (Εδάφιο 41) Είχε πάρει κάποιο μάθημα εκείνος ο πονηρός βασιλιάς από τα γεγονότα της ημέρας; Η αφήγηση δεν αναφέρει κάτι συγκεκριμένο, αλλά δεν βρίσκουμε καθόλου λόγια μετάνοιας, καμιά έκκληση προς τον προφήτη για βοήθεια προκειμένου να μπορέσει να πλησιάσει τον Ιεχωβά και να ζητήσει συγχώρηση. Όχι, ο Αχαάβ απλώς «ανέβηκε . . . να φάει και να πιει». (Εδάφιο 42) Και ο Ηλίας;

«Ο δε Ηλίας ανέβηκε στην κορυφή του Καρμήλου και λύγισε τα πόδια του χαμηλώνοντας μέχρι τη γη και έβαλε το πρόσωπό του ανάμεσα στα γόνατά του». Ενώ ο Αχαάβ πήγε να γεμίσει το στομάχι του, ο Ηλίας άδραξε την ευκαιρία να προσευχηθεί στον Πατέρα του. Προσέξτε την ταπεινή στάση του σώματός του, όπως περιγράφεται εδώ—είναι πεσμένος στο έδαφος, με το κεφάλι του τόσο χαμηλωμένο ώστε το πρόσωπό του πλησιάζει στα γόνατά του. Για ποιο λόγο είχε αυτή τη στάση ο Ηλίας; Δεν χρειάζεται να μαντέψουμε. Η Αγία Γραφή, στο εδάφιο Ιακώβου 5:18, μας λέει ότι ο Ηλίας προσευχήθηκε  για να τερματιστεί η ξηρασία. Χωρίς αμφιβολία, αυτό ήταν το περιεχόμενο της προσευχής του στην κορυφή του Καρμήλου.

Νωρίτερα, ο Ιεχωβά είχε πει: «Έχω αποφασίσει να δώσω βροχή στην επιφάνεια της γης». (1 Βασιλέων 18:1) Άρα λοιπόν, ο Ηλίας προσευχήθηκε να πραγματοποιηθεί το δηλωμένο θέλημα του Πατέρα του, ακριβώς όπως δίδαξε ο Ιησούς τους ακολούθους του περίπου χίλια χρόνια αργότερα να προσεύχονται.—Ματθαίος 6:9, 10.

Το παράδειγμα του Ηλία μάς διδάσκει πολλά για την προσευχή. Αυτό που κυριαρχούσε στη σκέψη του Ηλία ήταν η επιτέλεση του θελήματος του Πατέρα του. Όταν εμείς προσευχόμαστε, είναι καλό να θυμόμαστε: «Ό,τι και αν είναι αυτό που ζητάμε σύμφωνα με το θέλημα [του Θεού] αυτός μας ακούει». (1 Ιωάννη 5:14) Είναι σαφές, λοιπόν, ότι χρειάζεται να γνωρίζουμε ποιο είναι το θέλημα του Θεού για να προσευχόμαστε με αποδεκτό τρόπο—ένας πολύ καλός λόγος για να κάνουμε τη μελέτη της Γραφής μέρος της καθημερινής μας ζωής. Δίχως άλλο, ο Ηλίας ήθελε επίσης να τερματιστεί η ξηρασία σκεπτόμενος όλα όσα υπέφεραν οι συμπατριώτες του. Πιθανότατα η καρδιά του ήταν γεμάτη ευγνωμοσύνη μετά το θαύμα που είχε δει να εκτελεί ο Ιεχωβά εκείνη την ημέρα. Το ενδιαφέρον για την ευημερία των άλλων και η εγκάρδια ευχαριστία πρέπει να χαρακτηρίζουν και τις δικές μας προσευχές.—2 Κορινθίους 1:11· Φιλιππησίους 4:6.

Πεπεισμένος και Άγρυπνος

Ο Ηλίας ήταν βέβαιος ότι ο Ιεχωβά θα ενεργούσε για να τερματίσει την ξηρασία, αλλά δεν ήταν βέβαιος για το πότε θα ενεργούσε. Τι έκανε, λοιπόν, ο προφήτης στο μεταξύ; Προσέξτε τι αναφέρει το εδάφιο 43: «Είπε στον υπηρέτη του: “Ανέβα, σε παρακαλώ. Κοίταξε προς τη θάλασσα”. Ανέβηκε, λοιπόν, αυτός και κοίταξε και είπε: “Δεν υπάρχει τίποτα απολύτως”. Και εκείνος είπε “Ξαναπήγαινε”, και αυτό έγινε εφτά φορές». Το παράδειγμα του Ηλία μάς διδάσκει τουλάχιστον δύο μαθήματα. Πρώτα, προσέξτε την πεποίθηση του προφήτη. Κατόπιν, σκεφτείτε την επαγρύπνησή του.

Ο Ηλίας αναζητούσε εναγωνίως ενδείξεις για το ότι ο Ιεχωβά ετοιμαζόταν να ενεργήσει, γι’ αυτό και έστειλε τον υπηρέτη του σε ένα πανοραμικό μέρος για να ανιχνεύσει τον ορίζοντα και να διακρίνει αν υπήρχαν τυχόν σημάδια βροχής. Μόλις επέστρεψε ο υπηρέτης, έδωσε την εξής απογοητευτική αναφορά: «Δεν υπάρχει τίποτα απολύτως». Ο ορίζοντας ήταν καθαρός και ο ουρανός προφανώς ανέφελος. Παρατηρήσατε, όμως, κάτι ασυνήθιστο; Θυμηθείτε ότι ο Ηλίας μόλις είχε πει στον Βασιλιά Αχαάβ: «Ακούγεται ο ήχος από τη βοή νεροποντής». Πώς μπορούσε να πει ο προφήτης κάτι τέτοιο ενώ δεν φαίνονταν πουθενά σύννεφα βροχής;

Ο Ηλίας γνώριζε την υπόσχεση του Ιεχωβά. Ως προφήτης και εκπρόσωπος του Ιεχωβά, ήταν βέβαιος ότι ο Θεός του θα εκπλήρωνε το λόγο Του. Ο Ηλίας ήταν πεπεισμένος—τόσο πεπεισμένος ώστε ήταν σαν να μπορούσε να ακούσει ήδη τη νεροποντή. Ίσως μας έρχεται στο νου η περιγραφή της Αγίας Γραφής για τον Μωυσή: «Παρέμεινε σταθερός σαν να έβλεπε τον Αόρατο». Είναι ο Θεός τόσο πραγματικός για εσάς; Εκείνος μας παρέχει άφθονους λόγους για να θέτουμε αυτό το είδος πίστης στον ίδιο και στις υποσχέσεις του.—Εβραίους 11:1, 27.

Κατόπιν, προσέξτε πόσο άγρυπνος ήταν ο Ηλίας. Έστειλε ξανά τον υπηρέτη του, όχι μία ή δύο  φορές, αλλά εφτά φορές! Ίσως μπορούμε να φανταστούμε τον υπηρέτη να έχει απηυδήσει κάνοντας το ίδιο πράγμα ξανά και ξανά, αλλά ο Ηλίας εξακολούθησε να αγωνιά για κάποιο σημάδι και δεν παραιτήθηκε. Τελικά, ύστερα από την έβδομη φορά, ο υπηρέτης ανέφερε: «Δες! Ένα μικρό σύννεφο, σαν παλάμη ανθρώπου, ανεβαίνει από τη θάλασσα». (Εδάφιο 44) Μπορείτε να οραματιστείτε εκείνον τον υπηρέτη να κρατά το χέρι του απλωμένο και να χρησιμοποιεί την παλάμη του για να υπολογίσει το μέγεθος ενός μοναχικού μικρού σύννεφου που αναδυόταν από τον ορίζοντα της Μεγάλης Θάλασσας; * Ο υπηρέτης ίσως να μην εντυπωσιάστηκε, αλλά για τον Ηλία εκείνο το σύννεφο ήταν σημαντικό. Γι’ αυτό λοιπόν, έδωσε τώρα στον υπηρέτη του επείγουσες οδηγίες: «Ανέβα, πες στον Αχαάβ: “Ζέψε και κατέβα για να μη σε εμποδίσει η νεροποντή!”»

Και πάλι, ο Ηλίας έθεσε ένα εντυπωσιακό παράδειγμα για εμάς. Και εμείς ζούμε σε έναν καιρό κατά τον οποίο ο Θεός θα ενεργήσει σύντομα για να εκπληρώσει το δηλωμένο σκοπό του. Ο Ηλίας πρόσμενε το τέλος της ξηρασίας. Οι υπηρέτες του Θεού σήμερα προσμένουν το τέλος ενός διεφθαρμένου παγκόσμιου συστήματος πραγμάτων. (1 Ιωάννη 2:17) Μέχρι να ενεργήσει ο Ιεχωβά Θεός, εμείς χρειάζεται να παραμένουμε άγρυπνοι, όπως ο Ηλίας. Ο Γιος του Θεού, ο Ιησούς, συμβούλεψε τους ακολούθους του: «Γι’ αυτό, να είστε σε εγρήγορση, επειδή δεν γνωρίζετε ποια ημέρα έρχεται ο Κύριός σας». (Ματθαίος 24:42) Μήπως ο Ιησούς εννοούσε ότι οι ακόλουθοί του θα βρίσκονταν σε απόλυτο σκοτάδι όσον αφορά το πότε θα ερχόταν το τέλος; Όχι, διότι σχολίασε  εκτενώς το πώς θα ήταν ο κόσμος στις ημέρες που θα οδηγούσαν στο τέλος. Ο καθένας μας μπορεί να ενημερωθεί για αυτό το λεπτομερές σημείο «της τελικής περιόδου του συστήματος πραγμάτων».—Ματθαίος 24:3-7. *

Κάθε πτυχή αυτού του σημείου μάς παρέχει ισχυρές, πειστικές αποδείξεις. Είναι αυτές οι αποδείξεις αρκετές για να μας υποκινήσουν να ενεργούμε με το αίσθημα του επείγοντος; Ένα μικρό σύννεφο που ξεπρόβαλε στον ορίζοντα ήταν αρκετό για να πείσει τον Ηλία ότι ο Ιεχωβά ετοιμαζόταν να ενεργήσει. Μήπως απογοητεύτηκε ο πιστός προφήτης;

Ο Ιεχωβά Φέρνει Ανακούφιση και Ευλογίες

Η αφήγηση συνεχίζει: «Στο μεταξύ, οι ουρανοί σκοτείνιασαν από τα σύννεφα και τον άνεμο και άρχισε μεγάλη νεροποντή. Και ο Αχαάβ συνέχισε να οδηγεί το άρμα του και πήγε στην Ιεζραέλ». (Εδάφιο 45) Τα γεγονότα άρχισαν να εκτυλίσσονται ραγδαία. Ενόσω ο υπηρέτης του Ηλία έδινε το άγγελμα του προφήτη στον Αχαάβ, εκείνο το μικρό σύννεφο έγινε πολλά σύννεφα, τα οποία κάλυψαν και σκοτείνιασαν τον ουρανό. Φύσηξε δυνατός άνεμος. Επιτέλους, ύστερα από τριάμισι χρόνια, έπεσε βροχή στο έδαφος του Ισραήλ. * Η ξεραμένη γη κατάπιε τις σταγόνες. Καθώς η βροχή γινόταν νεροποντή, ο ποταμός Κισών πλημμύρισε, αναμφίβολα ξεπλένοντας το αίμα των εκτελεσμένων προφητών του Βάαλ. Αλλά και οι παραστρατημένοι Ισραηλίτες είχαν τώρα την ευκαιρία να ξεπλύνουν την τρομερή κηλίδα της λατρείας του Βάαλ από τη χώρα τους.

Ο Ηλίας βεβαίως το έλπιζε αυτό! Θα μετανοούσε ο Αχαάβ και θα απομακρυνόταν από τη μολυσματική λατρεία του Βάαλ; Τα γεγονότα εκείνης της ημέρας είχαν παράσχει ισχυρούς λόγους για να κάνει αυτές τις αλλαγές. Φυσικά, δεν μπορούμε να γνωρίζουμε τι είχε στο μυαλό του ο Αχαάβ εκείνη τη στιγμή. Η αφήγηση μας λέει απλώς ότι ο βασιλιάς «συνέχισε να οδηγεί το άρμα του και πήγε στην Ιεζραέλ». Είχε πάρει κάποιο μάθημα; Αποφάσισε άραγε να αλλάξει τον τρόπο ζωής του; Τα μετέπειτα γεγονότα δείχνουν ότι η απάντηση είναι αρνητική. Ωστόσο, εκείνη η ημέρα δεν είχε τελειώσει ακόμη για τον Αχαάβ—ούτε και για τον Ηλία.

Ο προφήτης του Ιεχωβά τράβηξε τώρα τον ίδιο δρόμο που είχε πάρει ο Αχαάβ. Τον περίμενε ένα μακρύ ταξίδι μέσα στο σκοτάδι και πάνω σε βρεγμένο έδαφος. Αλλά κάτι ασυνήθιστο συνέβη στη συνέχεια.

«Το χέρι του Ιεχωβά ήρθε πάνω στον Ηλία, ώστε αυτός έζωσε τους γοφούς του και έτρεχε μπροστά από τον Αχαάβ μέχρι την Ιεζραέλ». (Εδάφιο 46) Είναι σαφές ότι «το χέρι του Ιεχωβά» επενεργούσε στον Ηλία με υπερφυσικό τρόπο. Η Ιεζραέλ βρισκόταν περίπου 30 χιλιόμετρα μακριά, και ο Ηλίας δεν ήταν νεαρός. * Απλώς οραματιστείτε εκείνον τον προφήτη να ζώνεται τα μακριά του ενδύματα, δένοντάς τα στους γοφούς του ώστε να κινεί τα πόδια του ελεύθερα, και κατόπιν να τρέχει στο βρεγμένο δρόμο—τόσο γρήγορα ώστε, όχι μόνο πρόφτασε το βασιλικό άρμα, αλλά και το προσπέρασε!

Τι ευλογία πρέπει να ήταν αυτή για τον Ηλία! Η αίσθηση τέτοιας δύναμης, σθένους και αντοχής—που ενδεχομένως δεν είχε νιώσει ούτε στα νιάτα του—πρέπει να ήταν συγκλονιστική εμπειρία. Αυτό μπορεί να μας φέρνει στο νου τις προφητείες που εγγυώνται τέλεια υγεία και σφρίγος για τα πιστά άτομα στον ερχόμενο επίγειο Παράδεισο. (Ησαΐας 35:6· Λουκάς 23:43) Καθώς ο Ηλίας έτρεχε σε εκείνον το βρεγμένο δρόμο, γνώριζε ασφαλώς ότι είχε την επιδοκιμασία του Πατέρα του, του μόνου αληθινού Θεού, του Ιεχωβά!

Ο Ιεχωβά επιποθεί να χορηγήσει ευλογίες. Η επιδίωξή τους αξίζει κάθε προσπάθεια από μέρους μας. Όπως ο Ηλίας, έτσι και εμείς χρειάζεται να είμαστε άγρυπνοι, ζυγίζοντας προσεκτικά τις ισχυρές αποδείξεις που φανερώνουν ότι ο Ιεχωβά ετοιμάζεται να ενεργήσει σε αυτούς τους επικίνδυνους και επείγοντες καιρούς. Όπως ο Ηλίας, έτσι και εμείς έχουμε κάθε λόγο να είμαστε απόλυτα πεπεισμένοι για τις υποσχέσεις του Ιεχωβά, “του Θεού της αλήθειας”.—Ψαλμός 31:5.

[Υποσημειώσεις]

^ παρ. 4 Για λεπτομέρειες, βλέπε το άρθρο «Υπεραμύνθηκε της Αγνής Λατρείας», στη Σκοπιά 1 Ιανουαρίου 2008.

^ παρ. 16 Σήμερα, η Μεγάλη Θάλασσα είναι γνωστή ως η Μεσόγειος.

^ παρ. 17 Για περισσότερες πληροφορίες γύρω από τις αποδείξεις που πιστοποιούν ότι τα λόγια του Ιησού εκπληρώνονται σήμερα, βλέπε το 9ο κεφάλαιο του βιβλίου Τι Διδάσκει Πράγματι η Αγία Γραφή;, το οποίο είναι έκδοση των Μαρτύρων του Ιεχωβά.

^ παρ. 20 Μερικοί αναρωτιούνται αν η Γραφή αντιφάσκει με τον εαυτό της σχετικά με τη διάρκεια της ξηρασίας. Βλέπε πλαίσιο στη σελίδα 19.

^ παρ. 23 Λίγο αργότερα, ο Ιεχωβά θα έδινε στον Ηλία το διορισμό να εκπαιδεύσει τον Ελισαιέ, ο οποίος θα γινόταν γνωστός ως «αυτός που έχυνε νερό στα χέρια του Ηλία». (2 Βασιλέων 3:11) Ο Ελισαιέ υπηρέτησε τον Ηλία, παρέχοντας προφανώς πρακτική βοήθεια σε έναν άνθρωπο προχωρημένης ηλικίας.

[Πλαίσιο/​Εικόνα στη σελίδα 19]

Πόσο Διήρκεσε η Ξηρασία των Ημερών του Ηλία;

Ο Ηλίας, ο προφήτης του Ιεχωβά, ανήγγειλε στον Βασιλιά Αχαάβ ότι η μεγάλη ξηρασία θα τερματιζόταν σύντομα. Αυτό συνέβη «το τρίτο έτος»—υπολογίζοντας προφανώς από την ημέρα που ο Ηλίας ανήγγειλε για πρώτη φορά την ξηρασία. (1 Βασιλέων 18:1) Ο Ιεχωβά έστειλε βροχή λίγο αφότου ο Ηλίας είπε ότι θα γινόταν αυτό. Ορισμένοι, λοιπόν, μπορεί να συμπεράνουν ότι η ξηρασία τερματίστηκε ενώ βρισκόταν σε εξέλιξη το τρίτο της έτος και επομένως διήρκεσε λιγότερο από τρία χρόνια. Εντούτοις, τόσο ο Ιησούς όσο και ο Ιάκωβος μας λένε ότι η ξηρασία διήρκεσε «τρία χρόνια και έξι μήνες». (Λουκάς 4:25· Ιακώβου 5:17) Μήπως αυτό αποτελεί αντίφαση;

Καθόλου. Η εποχή της ανομβρίας στον αρχαίο Ισραήλ ήταν πολύ μεγάλη, διαρκώντας μέχρι και έξι μήνες. Αναμφίβολα ο Ηλίας πήγε στον Αχαάβ για να του αναγγείλει την ξηρασία όταν η εποχή της ανομβρίας είχε ήδη αποδειχτεί ασυνήθιστα μεγάλη και έντονη. Στην ουσία, η ξηρασία είχε αρχίσει σχεδόν μισό χρόνο νωρίτερα. Άρα, όταν ο Ηλίας ανήγγειλε το τέλος της ξηρασίας «το τρίτο έτος» από την προηγούμενη αναγγελία του, υπήρχε ήδη ξηρασία επί σχεδόν τριάμισι χρόνια. Τα “τρία χρόνια και οι έξι μήνες” είχαν ήδη περάσει τότε που συγκεντρώθηκε όλος ο λαός για να παραστεί μάρτυρας της μεγάλης δοκιμής στο Όρος Κάρμηλος.

Σκεφτείτε, επίσης, τη χρονική στιγμή της πρώτης επίσκεψης του Ηλία στον Αχαάβ. Οι άνθρωποι πίστευαν ότι ο Βάαλ ήταν «αυτός που ίππευε στα σύννεφα», ο θεός που έφερνε βροχές για να τερματίσει την εποχή της ανομβρίας. Αν η εποχή της ανομβρίας ήταν ασυνήθιστα μεγάλη, ο λαός πιθανώς θα αναρωτιόταν: “Πού είναι ο Βάαλ; Πότε θα φέρει τις βροχές;” Η αναγγελία του Ηλία πως ούτε βροχή ούτε δροσιά θα έπεφταν μέχρι να το έλεγε ο ίδιος πρέπει να καταρράκωσε εκείνους τους λάτρεις του Βάαλ.—1 Βασιλέων 17:1.

[Ευχαριστίες]

Pictorial Archive (Near Eastern History) Est.

[Εικόνα στη σελίδα 18]

Οι προσευχές του Ηλία αντανακλούσαν την ένθερμη επιθυμία που είχε να δει το θέλημα του Θεού να εκπληρώνεται