Μετάβαση στο περιεχόμενο

Μετάβαση στον πίνακα περιεχομένων

“Οι Πράοι θα Κληρονομήσουν τη Γη”—Πώς;

“Οι Πράοι θα Κληρονομήσουν τη Γη”—Πώς;

 “Οι Πράοι θα Κληρονομήσουν τη Γη”—Πώς;

«ΓΝΩΡΙΖΕΤΕ προφανώς τα συγκινητικά λόγια του Ιησού ότι “οι πράοι θα κληρονομήσουν τη γη”. Βλέποντας όμως πώς συμπεριφέρονται οι άνθρωποι ο ένας στον άλλον, καθώς και στη γη, τι πιστεύετε ότι θα απομείνει τελικά για να το κληρονομήσουν οι πράοι;»—Ματθαίος 5:5· Ψαλμός 37:11, Η Αγία Γραφή σε Νεοελληνική Μεταφορά, Σπύρου Φίλου.

Η Μίριαμ, κάποια Μάρτυρας του Ιεχωβά, χρησιμοποίησε αυτό το ερώτημα για να ξεκινήσει μια συζήτηση από την Αγία Γραφή. Ο συνομιλητής της απάντησε ότι, εφόσον ο Ιησούς έδωσε την υπόσχεση αυτή, η γη θα πρέπει να είναι μια κληρονομιά που αξίζει, όχι ένας σωρός από ερείπια ακατάλληλα για κατοίκηση.

Ασφαλώς επρόκειτο για μια αισιόδοξη απάντηση. Υπάρχουν όμως λόγοι για να έχουμε τέτοια θετική άποψη; Και βέβαια, επειδή η Γραφή μάς παρέχει ισχυρούς λόγους για να πιστεύουμε ότι η υπόσχεση αυτή θα εκπληρωθεί. Στην πραγματικότητα, η εκπλήρωση της εν λόγω υπόσχεσης συνδέεται στενά με το σκοπό του Θεού για την ανθρωπότητα και τη γη. Λαβαίνουμε δε τη διαβεβαίωση πως ό,τι σκοπεύει να κάνει ο Θεός θα το πραγματοποιήσει. (Ησαΐας 55:11) Ποιος ήταν, λοιπόν, ο αρχικός σκοπός του Θεού για την ανθρωπότητα, και πώς θα επιτελεστεί;

Ο Αιώνιος Σκοπός του Θεού για τη Γη

Ο Ιεχωβά Θεός δημιούργησε τη γη για έναν συγκεκριμένο σκοπό. «Αυτό είπε ο Ιεχωβά, ο Δημιουργός των ουρανών, Αυτός ο αληθινός Θεός, ο Πλάστης της γης και ο Κατασκευαστής της, Αυτός που τη στερέωσε, που δεν τη δημιούργησε μάταια, αλλά την έπλασε για να κατοικείται: “Εγώ είμαι ο Ιεχωβά και δεν υπάρχει άλλος”». (Ησαΐας 45:18) Κατά συνέπεια, η γη δημιουργήθηκε συγκεκριμένα για να κατοικείται από ανθρώπους. Επιπλέον, είναι σκοπός του Θεού να αποτελεί η γη αιώνιο σπίτι για την ανθρωπότητα. «Αυτός θεμελίωσε τη γη πάνω στους σταθερούς της τόπους· δεν θα κλονιστεί στον αιώνα, και μάλιστα για πάντα».—Ψαλμός 104:5· 119:90.

Ο σκοπός του Θεού για τη γη φαίνεται επίσης καθαρά από την αποστολή που ανέθεσε εκείνος στο πρώτο ανθρώπινο ζευγάρι. Στον Αδάμ και στην Εύα, ο Ιεχωβά είπε: «Να είστε καρποφόροι και να πληθυνθείτε και να γεμίσετε τη γη και να την καθυποτάξετε και να έχετε σε υποταγή τα ψάρια της θάλασσας και τα πετούμενα πλάσματα των ουρανών και κάθε ζωντανό πλάσμα που κινείται πάνω στη γη». (Γένεση 1:28) Η γη, την οποία εμπιστεύτηκε ο Θεός στον Αδάμ και στην Εύα, προοριζόταν να αποτελεί αιώνιο σπίτι τόσο για αυτούς όσο και για τους απογόνους τους. «Οι ουρανοί—στον Ιεχωβά ανήκουν οι ουρανοί», διακήρυξε ο ψαλμωδός πολλούς αιώνες αργότερα, «αλλά τη γη την έδωσε στους γιους των ανθρώπων».—Ψαλμός 115:16.

Για να απολαύσουν αυτή τη θαυμάσια προοπτική, ο Αδάμ και η Εύα, καθώς και οι απόγονοί τους, θα έπρεπε να δεχτούν ο καθένας τους τον Ιεχωβά Θεό, τον Δημιουργό και Ζωοδότη,  ως τον Κυρίαρχό τους και να είναι πρόθυμοι να τον υπακούν. Ο Ιεχωβά δεν άφησε κανένα περιθώριο αμφιβολίας σχετικά με αυτό όταν έδωσε την εξής εντολή στον άνθρωπο: «Από κάθε δέντρο του κήπου μπορείς να τρως μέχρι να χορτάσεις. Αλλά από το δέντρο της γνώσης του καλού και του κακού δεν πρέπει να φας, γιατί την ημέρα που θα φας από αυτό οπωσδήποτε θα πεθάνεις». (Γένεση 2:16, 17) Για να συνεχίσουν να ζουν στον κήπο της Εδέμ, ο Αδάμ και η Εύα έπρεπε να υπακούσουν σε εκείνη την απλή και ξεκάθαρη εντολή. Έτσι θα εξέφραζαν την ευγνωμοσύνη τους για όλα όσα είχε κάνει για τους ίδιους ο ουράνιος Πατέρας.

Όταν ο Αδάμ και η Εύα παρήκουσαν εσκεμμένα τον Θεό παραβιάζοντας την εντολή που τους είχε δοθεί, στην πραγματικότητα έστρεψαν τα νώτα τους σε εκείνον που τους είχε προμηθεύσει όλα όσα είχαν. (Γένεση 3:6) Κάνοντάς το αυτό, έχασαν το όμορφο παραδεισένιο σπίτι τους, όχι μόνο για τον εαυτό τους, αλλά και για τους απογόνους τους. (Ρωμαίους 5:12) Μήπως ματαίωσε η ανυπακοή του πρώτου ζευγαριού το σκοπό για τον οποίο ο Θεός δημιούργησε τη γη;

Ένας Θεός που Δεν Έχει Αλλάξει

Μέσω του Μαλαχία του προφήτη του, ο Θεός διακήρυξε: «Εγώ είμαι ο Ιεχωβά· δεν έχω αλλάξει». (Μαλαχίας 3:6) Σχολιάζοντας το εδάφιο αυτό, ο Γάλλος λόγιος της Αγίας Γραφής Λ. Φιγιόν παρατήρησε ότι η εν λόγω διακήρυξη συνδέεται στενά με την επιτέλεση των θεϊκών υποσχέσεων. «Ο Ιεχωβά θα μπορούσε να είχε αφανίσει το στασιαστικό λαό του», έγραψε ο Φιγιόν, «αλλά επειδή είναι αναλλοίωτος όσον αφορά τις υποσχέσεις του, ό,τι και αν συμβεί, θα παραμείνει πιστός στις υποσχέσεις που έδωσε κατά το παρελθόν». Οι υποσχέσεις του Θεού, είτε δίνονται σε κάποιο άτομο είτε σε ένα έθνος είτε σε όλη την ανθρωπότητα, δεν θα λησμονηθούν αλλά θα εκπληρωθούν στον ορισμένο του καιρό. «Θυμήθηκε τη διαθήκη του, και μάλιστα στον αιώνα, το λόγο τον οποίο διέταξε, ως χίλιες γενιές».—Ψαλμός 105:8.

Πώς μπορούμε, όμως, να είμαστε σίγουροι ότι ο Ιεχωβά δεν έχει αλλάξει τον αρχικό σκοπό του όσον αφορά τη γη; Μπορούμε να είμαστε σίγουροι για αυτό επειδή σε ολόκληρο τον εμπνευσμένο Λόγο του, την Αγία Γραφή, βρίσκουμε αναφορές του σκοπού που έχει ο Θεός να δώσει τη γη στους υπάκουους ανθρώπους. (Ψαλμός 25:13· 37:9, 22, 29, 34) Επιπρόσθετα, οι Γραφές περιγράφουν όσους είναι ευλογημένοι από τον Ιεχωβά ως άτομα που κατοικούν με ασφάλεια, που ο καθένας τους κάθεται «κάτω από το κλήμα του και κάτω από τη  συκιά του», χωρίς «κανείς . . . να τους κάνει να τρέμουν». (Μιχαίας 4:4· Ιεζεκιήλ 34:28) Οι εκλεκτοί του Ιεχωβά «θα χτίσουν σπίτια και θα κατοικήσουν· θα φυτέψουν αμπέλια και θα φάνε τον καρπό τους». Θα απολαμβάνουν ειρήνη ακόμα και με τα ζώα του αγρού.—Ησαΐας 11:6-9· 65:21, 25.

Η Γραφή παρέχει μια πρόγευση της υπόσχεσης του Θεού και με έναν άλλον τρόπο. Στη διάρκεια της διακυβέρνησης του Βασιλιά Σολομώντα, το έθνος του Ισραήλ απολάμβανε μια περίοδο ειρήνης και ευημερίας. Υπό τη βασιλεία του, «ο Ιούδας και ο Ισραήλ κατοικούσαν με ασφάλεια, ο καθένας κάτω από το κλήμα του και κάτω από τη συκιά του, από τη Δαν μέχρι τη Βηρ-σαβεέ, όλες τις ημέρες του Σολομώντα». (1 Βασιλέων 4:25) Η Γραφή λέει ότι ο Ιησούς είναι «περισσότερο από τον Σολομώντα», και μιλώντας για τη διακυβέρνηση του Ιησού, ο ψαλμωδός διακήρυξε προφητικά: «Στις ημέρες του θα βλαστάνει ο δίκαιος, καθώς και αφθονία ειρήνης μέχρι που να μην υπάρχει η σελήνη». Τον καιρό εκείνο «θα υπάρχει πληθώρα σιτηρών στη γη· στην κορυφή των βουνών θα υπάρχει υπεραφθονία».—Λουκάς 11:31· Ψαλμός 72:7, 16.

Μένοντας πιστός στο λόγο του, ο Ιεχωβά Θεός θα διασφαλίσει ότι η υποσχεμένη κληρονομιά θα είναι διαθέσιμη αλλά και θα έχει αποκατασταθεί σε όλο της το μεγαλείο. Στο εδάφιο Αποκάλυψη 21:4, ο Λόγος του Θεού μάς λέει ότι στον υποσχεμένο νέο κόσμο ο Θεός «θα εξαλείψει κάθε δάκρυ από τα μάτια [των ανθρώπων], και ο θάνατος δεν θα υπάρχει πια, ούτε πένθος ούτε κραυγή ούτε πόνος δεν θα υπάρχουν πια». Αυτό που υπόσχεται ο Θεός είναι ο Παράδεισος—τίποτα άλλο.—Λουκάς 23:43.

Πώς να Έχετε Μερίδιο στην Υποσχεμένη Κληρονομιά

Η μεταμόρφωση της γης σε παράδεισο θα πραγματοποιηθεί υπό μια κυβέρνηση η οποία ασκεί την εξουσία της από τον ουρανό, μια Βασιλεία με τον Ιησού Χριστό ως Βασιλιά. (Ματθαίος 6:9, 10) Αρχικά, η Βασιλεία αυτή θα “καταστρέψει εκείνους που καταστρέφουν τη γη”. (Αποκάλυψη 11:18· Δανιήλ 2:44) Κατόπιν, ως ο «Άρχοντας Ειρήνης», ο Ιησούς Χριστός θα εκπληρώσει τα εξής προφητικά λόγια: «Στην αφθονία της αρχοντικής διακυβέρνησης και στην ειρήνη δεν θα υπάρχει τέλος». (Ησαΐας 9:6, 7) Υπό τη Βασιλεία αυτή, εκατομμύρια άνθρωποι, μεταξύ των οποίων και εκείνοι που θα επανέλθουν στη ζωή μέσω ανάστασης, θα έχουν τη δυνατότητα να κληρονομήσουν τη γη.—Ιωάννης 5:28, 29· Πράξεις 24:15.

Ποιοι έχουν την προοπτική να απολαύσουν  την υπέροχη αυτή κληρονομιά; Εξετάστε τα λόγια του Ιησού: «Ευτυχισμένοι είναι οι πράοι, επειδή αυτοί θα κληρονομήσουν τη γη». (Ματθαίος 5:5) Τι σημαίνει να είναι κανείς πράος; Τα λεξικά ορίζουν γενικά τη λέξη «πράος», ως ήπιος, ήρεμος, μαλακός, ευγενικός και καταδεκτικός. Ωστόσο, η λέξη που εμφανίζεται στο πρωτότυπο ελληνικό κείμενο σημαίνει πολύ περισσότερα. Στη λέξη αυτή «ενυπάρχει η ηπιότητα», παρατηρεί το Λεξικό της Καινής Διαθήκης (New Testament Wordbook), του Γουίλιαμ Μπάρκλεϊ, «αλλά πίσω από την ηπιότητα υπάρχει χαλύβδινη δύναμη». Η λέξη υποδηλώνει μια νοοτροπία που καθιστά κάποιον ικανό να υπομένει βλάβη χωρίς μνησικακία ή σκέψη για αντεκδίκηση, κάτι που απορρέει αποκλειστικά από την καλή σχέση του με τον Θεό, η οποία σχέση γίνεται πηγή δύναμης για εκείνον.—Ησαΐας 12:2· Φιλιππησίους 4:13.

Ο πράος αποδέχεται ταπεινά τους κανόνες του Θεού σε όλους τους τομείς της ζωής του και δεν επιμένει να ακολουθεί τις δικές του απόψεις ή τις γνώμες άλλων ανθρώπων. Είναι επίσης ευδίδακτος, πρόθυμος να διδάσκεται από τον Ιεχωβά. Ο ψαλμωδός Δαβίδ έγραψε: «[Ο Ιεχωβά] θα κάνει τους πράους να περπατούν σύμφωνα με τη δικαστική του απόφαση και θα διδάξει στους πράους την οδό του».—Ψαλμός 25:9· Παροιμίες 3:5, 6.

Θα είστε εσείς ανάμεσα στους «πράους» που θα κληρονομήσουν τη γη; Αν αποκτάτε γνώση για τον Ιεχωβά και το θέλημά του μέσω επιμελούς μελέτης του Λόγου του και εφαρμόζετε όσα μαθαίνετε, θα μπορείτε και εσείς να αποβλέπετε στο να κληρονομήσετε έναν επίγειο παράδεισο και να ζήσετε για πάντα σε αυτόν.—Ιωάννης 17:3.

[Εικόνα στη σελίδα 5]

Ο σκοπός του Θεού για τη γη φαίνεται καθαρά από την αποστολή που ανέθεσε εκείνος στον Αδάμ και στην Εύα

[Εικόνα στη σελίδα 6, 7]

Η ειρήνη και η ασφάλεια κατά τη διακυβέρνηση του Σολομώντα παρείχε μια πρόγευση της υποσχεμένης κληρονομιάς

[Ευχαριστίες]

Πρόβατα και λόφος στο βάθος: Pictorial Archive (Near Eastern History) Est.· αραβικός όρυξ: Hai-Bar, Yotvata, Israel· αγρότης που οργώνει: Garo Nalbandian

[Εικόνα στη σελίδα 7]

Ένας δίκαιος νέος κόσμος βρίσκεται μπροστά μας—εσείς θα είστε εκεί;