Μετάβαση στο περιεχόμενο

Μετάβαση στον πίνακα περιεχομένων

Οι Ρίζες της Αδικίας

Οι Ρίζες της Αδικίας

Οι Ρίζες της Αδικίας

ΠΡΙΝ από σχεδόν δύο χιλιάδες χρόνια, η Αγία Γραφή παρουσίασε ένα ακριβέστατο κοινωνικό προφίλ της εποχής μας: «Στις τελευταίες ημέρες οι καιροί θα είναι κρίσιμοι, δύσκολοι στην αντιμετώπισή τους. Διότι οι άνθρωποι θα είναι φίλαυτοι, φιλάργυροι, . . . αχάριστοι, χωρίς οσιότητα, άστοργοι, αδιάλλακτοι, . . . χωρίς αγάπη για την αγαθότητα, προδότες, πεισματάρηδες, φουσκωμένοι από υπερηφάνεια, άτομα που αγαπούν τις απολαύσεις μάλλον παρά τον Θεό».​—2 Τιμόθεο 3:1-4.

Δύσκολα θα διαφωνούσε κάποιος ότι αυτά τα άσχημα χαρακτηριστικά αποτελούν πλέον καθεστώς στην εποχή μας. Εκδηλώνονται με πολλές μορφές, όπως απληστία, προκατάληψη, αντικοινωνική συμπεριφορά, διαφθορά και ακραία οικονομική ανισότητα. Ας τα πάρουμε με τη σειρά.

ΑΠΛΗΣΤΙΑ. Ίσως ακούγονται κατά καιρούς απόψεις όπως «Η απληστία σε πάει μπροστά» ή «Η απληστία είναι καλό πράγμα». Αυτά είναι ψέματα! Η απληστία πληγώνει! Για παράδειγμα, στην απληστία οφείλονται συνήθως οι λογιστικές απάτες, τα επενδυτικά σχέδια τύπου πυραμίδας και ο αλόγιστος δανεισμός. Τα επακόλουθα, όπως είναι η οικονομική κατάρρευση, έχουν κάνει κακό σε πολύ κόσμο. Σύμφωνοι, κάποιοι πληρώνουν την ίδια τους την απληστία. Αλλά πληρώνουν και αθώοι​—απλοί βιοπαλαιστές, μερικοί εκ των οποίων έχουν χάσει σπίτια και συντάξεις.

ΠΡΟΚΑΤΑΛΗΨΗ. Όσοι είναι προκατειλημμένοι κρίνουν τους άλλους άδικα ή κάνουν ανοιχτά διακρίσεις σε βάρος τους με μοναδικό κριτήριο την εθνικότητα, το χρώμα του δέρματος, το φύλο, την κοινωνική θέση ή τη θρησκεία. Για παράδειγμα, μια επιτροπή των Ηνωμένων Εθνών διαπίστωσε ότι, σε κάποια χώρα της Νότιας Αμερικής, μια έγκυος πέθανε στο νοσοκομείο επειδή είχε τύχει μεροληπτικής μεταχείρισης σε κάποιο κέντρο υγείας εξαιτίας της εθνικότητάς της και της κοινωνικοοικονομικής της θέσης. Σε κάποιες περιπτώσεις μάλιστα, η προκατάληψη έχει φτάσει στα άκρα οδηγώντας σε τερατώδεις αδικίες, όπως εθνικές εκκαθαρίσεις και γενοκτονίες.

ΑΝΤΙΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΣΥΜΠΕΡΙΦΟΡΑ. Μια περίληψη του βιβλίου Περί Αντικοινωνικής Συμπεριφοράς (Handbook of Antisocial Behavior) ανέφερε: «Κάθε χρόνο, δεκάδες χιλιάδες οικογένειες διαλύονται, εκατοντάδες χιλιάδες ζωές γίνονται συντρίμμια, και περιουσίες εκατομμυρίων δολαρίων καταστρέφονται ως συνέπεια της αντικοινωνικής συμπεριφοράς. Η βία και η επιθετικότητα έχουν ριζώσει στην κοινωνία μας σε τέτοιον βαθμό ώστε μπορούμε να φανταστούμε τους μελλοντικούς ιστορικούς να χαρακτηρίζουν τα τέλη του εικοστού αιώνα, όχι ως “Διαστημική Εποχή” ή “Εποχή της Πληροφορίας”, αλλά ως “Αντικοινωνική Εποχή”​—τον καιρό κατά τον οποίο η κοινωνία κήρυξε τον πόλεμο στον ίδιο της τον εαυτό». Από το 1997 που εκδόθηκε το βιβλίο, δεν υπήρξε καμιά βελτίωση σε αυτόν τον τομέα.

ΔΙΑΦΘΟΡΑ. Μια έκθεση σχετικά με τη διαφθορά στη Νότια Αφρική ανέφερε ότι, στη διάρκεια μιας εφταετούς περιόδου, πάνω από το 81% των 25,2 δισεκατομμυρίων ραντ (τότε 4 δισεκατομμύρια δολάρια ΗΠΑ) που χορηγήθηκαν σε μια επαρχιακή υγειονομική υπηρεσία χρησιμοποιήθηκαν με ακατάλληλο τρόπο. Χρήματα που «θα έπρεπε να είχαν διοχετευτεί στη συντήρηση νοσοκομείων, κλινικών και κέντρων υγείας της επαρχίας» απλώς δεν δαπανήθηκαν ποτέ, έγραψε η εφημερίδα The Public Manager.

ΑΚΡΑΙΑ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗ ΑΝΙΣΟΤΗΤΑ. Το 2005, σχεδόν το 30% του ετήσιου εισοδήματος της Βρετανίας «πήγε στο πλουσιότερο 5% του πληθυσμού», σύμφωνα με δημοσίευμα του περιοδικού Time. Αντίστοιχα, στην άλλη πλευρά του Ατλαντικού, «πάνω από το 33% του αμερικανικού εισοδήματος πηγαίνει στο πλουσιότερο 5% του πληθυσμού», δήλωσε το ίδιο περιοδικό. Σε παγκόσμια κλίμακα, περίπου 1,4 δισεκατομμύρια άνθρωποι ζουν με 1,25 δολάρια (ΗΠΑ) ή λιγότερο την ημέρα, με τη φτώχεια να καταδικάζει σε θάνατο 25.000 παιδιά καθημερινά.

Υπάρχει Λύση;

Το 1987, ο τότε πρωθυπουργός της Αυστραλίας έβαλε έναν στόχο: μέχρι το 1990, ούτε ένα παιδί στη χώρα να μη ζει σε συνθήκες φτώχειας. Αυτό απλώς δεν συνέβη ποτέ. Μάλιστα, ο πρωθυπουργός μετάνιωσε αργότερα για το στόχο που έθεσε.

Πράγματι, όση δύναμη, πλούτο ή επιρροή και αν διαθέτει κάποιος, δεν παύει να είναι ένας απλός άνθρωπος, ανίκανος να εξαφανίσει την αδικία. Ακόμα και οι ισχυροί αντιμετωπίζουν αδικίες, γερνούν και πεθαίνουν. Αυτές οι αλήθειες μάς φέρνουν στο νου δύο περικοπές από την Αγία Γραφή:

«Στον άνθρωπο που περπατάει δεν ανήκει το να κατευθύνει το βήμα του».​—Ιερεμίας 10:23.

“Μη θέτετε την εμπιστοσύνη σας σε ευγενείς . . . από τους οποίους δεν υπάρχει σωτηρία”.​—Ψαλμός 146:3.

Αν πιστέψουμε αυτά τα σοφά λόγια, δεν θα απογοητευόμαστε όταν οι ανθρώπινες προσπάθειες πέφτουν στο κενό. Μήπως λοιπόν η λύση είναι να πάψουμε να ελπίζουμε; Όχι! Όπως θα δούμε στο τελικό άρθρο αυτής της σειράς, στον ορίζοντα διαγράφεται ένας αληθινά δίκαιος κόσμος. Στο μεταξύ όμως, υπάρχει κάτι που μπορούμε να κάνουμε. Να ρίξουμε μια ματιά στον εαυτό μας και να αναρωτηθούμε: “Μπορώ να φέρομαι στους άλλους πιο δίκαια; Υπάρχουν τομείς στους οποίους μπορώ να βελτιωθώ;” Αυτές οι ερωτήσεις θα εξεταστούν στο επόμενο άρθρο.

[Εικόνες στις σελίδες 4, 5]

Α. Η αστυνομία στην Κίνα συλλαμβάνει έναν άντρα για συμμετοχή σε εθνοτική βία

Β. Λεηλασία και καταστροφή περιουσίας στο Λονδίνο

Γ. Έσχατη ένδεια σε στρατόπεδο προσφύγων της Ρουάντας

[Ευχαριστίες]

Top left: © Adam Dean/​Panos Pictures; top center: © Matthew Aslett/​Demotix/​CORBIS; top right: © David Turnley/​CORBIS