Μετάβαση στο περιεχόμενο

Μετάβαση στον πίνακα περιεχομένων

Αγαθότητα—Πώς Μπορείτε να την Καλλιεργήσετε;

Αγαθότητα—Πώς Μπορείτε να την Καλλιεργήσετε;

Ο ΚΑΘΕΝΑΣ μας έχει τη φυσιολογική επιθυμία να τον θεωρούν οι άλλοι καλό, αγαθό άνθρωπο. Ωστόσο, η εκδήλωση αγαθότητας δεν είναι εύκολη στον σημερινό κόσμο. Πολλοί άνθρωποι είναι «εχθροί της αγαθότητας». (2 Τιμ. 3:3) Ίσως ακολουθούν τον προσωπικό τους κανόνα περί ορθού και εσφαλμένου, ο οποίος ουσιαστικά λέει ότι «το καλό είναι κακό και το κακό είναι καλό». (Ησ. 5:20) Εκτός αυτού, όλοι παλεύουμε με τα βιώματα και τις ατέλειές μας. Ως αποτέλεσμα, μπορεί να νιώθουμε όπως η Αν * η οποία, παρότι υπηρετεί τον Ιεχωβά επί δεκαετίες, παραδέχεται: «Το βρίσκω τρομερά δύσκολο να πιστέψω ότι μπορώ να είμαι καλός άνθρωπος».

Το ευχάριστο είναι ότι όλοι μπορούμε να καλλιεργήσουμε αγαθότητα! Είναι προϊόν του αγίου πνεύματος του Θεού, και αυτό το πνεύμα είναι ισχυρότερο από οποιονδήποτε εξωτερικό ή εσωτερικό παράγοντα ίσως μας εμποδίζει. Ας εξετάσουμε την αγαθότητα πιο προσεκτικά και ας μάθουμε πώς μπορούμε να εκδηλώνουμε πληρέστερα αυτή την ιδιότητα.

ΤΙ ΕΙΝΑΙ Η ΑΓΑΘΟΤΗΤΑ;

Για να το πούμε απλά, αγαθότητα είναι η ιδιότητα ή η κατάσταση του να είναι κανείς αγαθός, καλός. Περιλαμβάνει ηθική υπεροχή και αρετή, και σε αυτήν δεν έχει θέση η κακία ή η διαφθορά. Η αγαθότητα γίνεται φανερή από την ευεργετική επίδραση που έχει στους άλλους. Είναι μια ενεργή, θετική ιδιότητα που εκδηλώνεται με επωφελείς πράξεις.

Πιθανότατα έχετε δει ανθρώπους που είναι πρόθυμοι να κάνουν καλά πράγματα για την οικογένεια και τους φίλους τους, αλλά μήπως η αγαθότητα πρέπει να εξαντλείται εκεί; Ομολογουμένως, η ικανότητά μας να εκδηλώνουμε αυτή την ιδιότητα είναι περιορισμένη, διότι η Γραφή λέει ότι «δεν υπάρχει δίκαιος άνθρωπος στη γη που να κάνει πάντα το καλό και να μην αμαρτάνει ποτέ». (Εκκλ. 7:20) Ο απόστολος Παύλος παραδέχτηκε με ειλικρίνεια: «Γνωρίζω ότι μέσα μου, δηλαδή στη σάρκα μου, δεν κατοικεί τίποτα καλό». (Ρωμ. 7:18) Επομένως, αν θέλουμε να αναπτύξουμε την ιδιότητα της αγαθότητας, είναι πολύ λογικό να στραφούμε στην Πηγή της.

“Ο ΙΕΧΩΒΑ ΕΙΝΑΙ ΑΓΑΘΟΣ”

Ο Ιεχωβά Θεός θέτει τον κανόνα για το τι είναι αγαθό. Αναφορικά με τον Ιεχωβά διαβάζουμε: «Εσύ είσαι αγαθός και τα έργα σου αγαθά. Δίδαξέ με τις διατάξεις σου». (Ψαλμ. 119:68) Ας εξετάσουμε τις δύο πτυχές της αγαθότητας του Ιεχωβά που αναφέρονται σε αυτό το εδάφιο.

Ο Ιεχωβά είναι αγαθός. Η αγαθότητα αποτελεί αναπόσπαστο κομμάτι της προσωπικότητας του Ιεχωβά. Προσέξτε τι συνέβη όταν ο Ιεχωβά είπε στον Μωυσή: «Θα κάνω να περάσει όλη μου η αγαθότητα μπροστά από το πρόσωπό σου». Καθώς περνούσε η δόξα του Ιεχωβά​—περιλαμβανομένης της αγαθότητάς του—​ο Μωυσής άκουσε τα εξής λόγια: «Ιεχωβά, Ιεχωβά, Θεός ελεήμων και συμπονετικός, μακρόθυμος και γεμάτος όσια αγάπη και αλήθεια, που δείχνει όσια αγάπη σε χιλιάδες, που συγχωρεί σφάλμα και παράβαση και αμαρτία, αλλά δεν πρόκειται να αφήσει ατιμώρητο τον ένοχο». (Έξοδ. 33:19· 34:6, 7) Έχουμε λοιπόν βάσιμους λόγους να συμπεράνουμε ότι η αγαθότητα αντανακλάται σε κάθε πτυχή της ύπαρξης του Ιεχωβά. Μολονότι ο Ιησούς ήταν η επιτομή της ανθρώπινης αγαθότητας, μπορούσε να πει: «Κανείς δεν είναι αγαθός παρά μόνο ένας, ο Θεός».​—Λουκ. 18:19.

Βλέπουμε αποδείξεις της αγαθότητας του Ιεχωβά στη δημιουργία

 Τα έργα του Ιεχωβά είναι αγαθά. Η αγαθότητα είναι εμφανής σε όλα όσα κάνει ο Θεός. «Ο Ιεχωβά είναι αγαθός προς όλους, και το έλεός του είναι φανερό σε όλα τα έργα του». (Ψαλμ. 145:9) Η αγαθότητα του Ιεχωβά είναι αμερόληπτη, καθώς εκείνος δίνει τη ζωή και όλα όσα χρειάζονται οι άνθρωποι για να τη συντηρήσουν. (Πράξ. 14:17) Η αγαθότητά του φαίνεται επίσης όταν μας συγχωρεί. Ο ψαλμωδός έγραψε: «Εσύ, Ιεχωβά, είσαι αγαθός και πρόθυμος να συγχωρείς». (Ψαλμ. 86:5) Μπορούμε να είμαστε βέβαιοι ότι «ο Ιεχωβά δεν θα στερήσει τίποτα καλό από εκείνους που περπατούν με ακεραιότητα».​—Ψαλμ. 84:11.

«ΜΑΘΕΤΕ ΝΑ ΚΑΝΕΤΕ ΤΟ ΚΑΛΟ»

Έχουμε δημιουργηθεί κατά την εικόνα του Θεού, γι’ αυτό έχουμε τη δυνατότητα να καλλιεργούμε την αγαθότητα και να κάνουμε το καλό. (Γέν. 1:27) Παρ’ όλα αυτά, ο Λόγος του Θεού προτρέπει τους υπηρέτες Του να “μάθουν να κάνουν το καλό”. (Ησ. 1:17) Πώς όμως μπορούμε να αναπτύξουμε αυτή την ελκυστική ιδιότητα; Εξετάστε τρεις τρόπους.

Πρώτον, μπορούμε να προσευχόμαστε για άγιο πνεύμα, το οποίο βοηθάει τους Χριστιανούς να καλλιεργούν γνήσια αγαθότητα. (Γαλ. 5:22) Ναι, το πνεύμα του Θεού μπορεί να μας βοηθήσει να μάθουμε να αγαπάμε το καλό και να απορρίπτουμε το κακό. (Ρωμ. 12:9) Μάλιστα, η Γραφή δείχνει ότι ο Ιεχωβά μπορεί να μας κάνει «σταθερούς σε κάθε καλό έργο και λόγο».​—2 Θεσ. 2:16, 17.

Δεύτερον, πρέπει να διαβάζουμε τον Λόγο του Θεού. Καθώς το κάνουμε αυτό, ο Ιεχωβά μπορεί να μας διδάξει «ολόκληρη την πορεία της αγαθότητας» και να μας εξοπλίσει «για κάθε καλό έργο». (Παρ. 2:9· 2 Τιμ. 3:17) Αυτή η ανάγνωση, ακολουθούμενη από στοχασμό, γεμίζει την καρδιά μας με καλά πράγματα σχετικά με τον Θεό και το θέλημά του. Με αυτόν τον τρόπο, επαυξάνουμε έναν θησαυρό στον οποίο μπορούμε να ανατρέχουμε αργότερα.​—Λουκ. 6:45· Εφεσ. 5:9.

Τρίτον, κάνουμε το καλύτερο που μπορούμε για να “μιμούμαστε το καλό”. (3 Ιωάν. 11) Στη Γραφή βρίσκουμε παραδείγματα προς μίμηση. Βέβαια, τα πρώτιστα παραδείγματα είναι ο Ιεχωβά και ο Ιησούς. Μπορούμε όμως να μάθουμε και από άλλους που ξεχώρισαν για την αγαθότητά τους. Δύο άτομα που ίσως μας έρχονται στον νου είναι η Ταβιθά και ο Βαρνάβας. (Πράξ. 9:36· 11:22-24) Μπορείτε να ωφεληθείτε αν αναλύσετε το παράδειγμά τους, παρατηρώντας με ποιους πρακτικούς τρόπους βοηθούσαν άλλους. Σκεφτείτε πώς μπορείτε να πάρετε την πρωτοβουλία για να βοηθήσετε κάποιους στην οικογένεια ή στην εκκλησία σας. Και μην παραβλέψετε το πώς ωφελήθηκαν προσωπικά αυτά τα δύο άτομα επειδή είχαν τη φήμη καλού, αγαθού ανθρώπου. Παρόμοια μπορείτε να ωφεληθείτε και εσείς.

Μπορούμε επίσης να σκεφτούμε σύγχρονα παραδείγματα ατόμων που κάνουν το καλό. Λόγου χάρη, προσέξτε τους σκληρά εργαζόμενους  πρεσβυτέρους στην εκκλησία, οι οποίοι είναι “άτομα που αγαπούν την αγαθότητα”. Μην ξεχνάτε και τις πιστές αδελφές οι οποίες με τα λόγια και το παράδειγμά τους «διδάσκουν το καλό». (Τίτο 1:8· 2:3) Μια αδελφή ονόματι Ρόσλιν λέει: «Έχω μια φίλη που κάνει ό,τι περνάει από το χέρι της για να βοηθάει και να ενθαρρύνει τους άλλους στην εκκλησία. Σκέφτεται την κατάστασή τους και συχνά τους κάνει δωράκια ή τους βοηθάει με άλλους πρακτικούς τρόπους. Τη θεωρώ αληθινά αγαθό άνθρωπο».

Ο Ιεχωβά προτρέπει τον λαό του να “αναζητάει το καλό”. (Αμώς 5:14) Αν το κάνουμε αυτό, όχι μόνο θα αγαπήσουμε τους κανόνες του, αλλά θα ισχυροποιήσουμε και το κίνητρό μας να κάνουμε το καλό.

Αγωνιζόμαστε να καλλιεργούμε αγαθότητα και να κάνουμε το καλό

Ας μη νομίζουμε ότι η εκδήλωση αγαθότητας απαιτεί μεγαλειώδεις χειρονομίες ή συγκλονιστικές θυσίες. Λόγου χάρη, φαντάζεστε έναν καλλιτέχνη να φτιάχνει ένα πορτραίτο μόνο με μια δυο πινελιές; Απεναντίας, θα χρειαστούν πολλές πινελιές για να δημιουργήσει τον πίνακά του. Παρόμοια, η αγαθότητά μας μπορεί να εκδηλωθεί με πολλές επωφελείς πράξεις.

Η Γραφή μάς παροτρύνει να είμαστε «έτοιμοι» να κάνουμε το καλό. (2 Τιμ. 2:21· Τίτο 3:1) Αν είμαστε άγρυπνοι ώστε να παρατηρούμε τις περιστάσεις των άλλων, ίσως διακρίνουμε τρόπους για να ευαρεστούμε τον πλησίον μας “για το καλό του, ώστε να τον εποικοδομούμε”. (Ρωμ. 15:2) Αυτό ίσως περιλαμβάνει το να μοιραστούμε μαζί του κάτι που έχουμε. (Παρ. 3:27) Θα μπορούσαμε να προσκαλέσουμε κάποιον για ένα απλό γεύμα ή για εποικοδομητική συναναστροφή. Αν ξέρουμε ότι κάποιος είναι άρρωστος, μπορούμε να του στείλουμε μια κάρτα, να τον επισκεφτούμε ή να του τηλεφωνήσουμε. Ναι, οι ευκαιρίες δεν λείπουν για να πούμε “ό,τι είναι καλό για εποικοδόμηση ανάλογα με την ανάγκη, για να μεταδώσουμε ό,τι είναι ωφέλιμο στους ακροατές”.​—Εφεσ. 4:29.

Όπως ο Ιεχωβά, έτσι και εμείς επιδιώκουμε να κάνουμε το καλό σε όλους τους ανθρώπους. Γι’ αυτό, φερόμαστε στους άλλους απροσωπόληπτα. Ένας εξαίρετος τρόπος είναι να κηρύττουμε τα καλά νέα της Βασιλείας σε όλους. Όπως πρόσταξε ο Ιησούς, επιδιώκουμε να κάνουμε το καλό ακόμα και σε εκείνους που φαίνεται πως μας μισούν. (Λουκ. 6:27) Δεν είναι ποτέ εσφαλμένο να φερόμαστε ευγενικά και να κάνουμε το καλό στους άλλους, γιατί «εναντίον τέτοιων πραγμάτων δεν υπάρχει νόμος». (Γαλ. 5:22, 23) Αν η διαγωγή μας χαρακτηρίζεται από αγαθότητα παρά την εναντίωση ή τις δοκιμασίες, μπορεί να ελκύσουμε άλλους στην αλήθεια και να δοξάσουμε τον Θεό.​—1 Πέτρ. 3:16, 17.

ΟΙ ΑΝΤΑΜΟΙΒΕΣ ΤΗΣ ΑΓΑΘΟΤΗΤΑΣ

«Ο αγαθός άνθρωπος θερίζει την ανταμοιβή των ενεργειών του». (Παρ. 14:14) Ποιες είναι μερικές από τις ανταμοιβές; Όταν φερόμαστε με αγαθότητα στους άλλους, είναι πιθανότερο να μας φερθούν και εκείνοι καλά. (Παρ. 14:22) Αλλά ακόμα και αν οι άλλοι δεν ανταποκριθούν, εμείς πρέπει να εμμένουμε σε καλά έργα. Ως αποτέλεσμα, αυτό μπορεί να μαλακώσει τη διάθεσή τους και να λιώσει τη σκληρότητά τους.​—Ρωμ. 12:20, υποσ.

Πολλοί μπορούν να βεβαιώσουν ότι έχουν ωφεληθεί επειδή έκαναν το καλό και απομακρύνθηκαν από το κακό. Προσέξτε την εμπειρία της Νάνσι. «Μεγάλωσα ως ένα απερίσκεπτο, ανήθικο και θρασύτατο άτομο», παραδέχεται. «Ωστόσο, καθώς μάθαινα και εφάρμοζα τους κανόνες του Θεού για το καλό, άρχισα να νιώθω όλο και πιο ευτυχισμένη. Τώρα έχω αξιοπρέπεια και αυτοσεβασμό».

Ο σπουδαιότερος λόγος για να καλλιεργούμε αγαθότητα είναι ότι έτσι δίνουμε χαρά στον Ιεχωβά. Ακόμα και αν πολλοί δεν βλέπουν τα όσα κάνουμε, ο Ιεχωβά τα βλέπει. Γνωρίζει κάθε καλή μας πράξη και σκέψη. (Εφεσ. 6:7, 8) Με ποιο αποτέλεσμα; «Ο αγαθός κερδίζει την επιδοκιμασία του Ιεχωβά». (Παρ. 12:2) Ας συνεχίσουμε λοιπόν να καλλιεργούμε αγαθότητα. Ο Ιεχωβά υπόσχεται ότι θα έχει «δόξα, τιμή και ειρήνη ο καθένας που κάνει το καλό».​—Ρωμ. 2:10.

^ παρ. 2 Μερικά ονόματα έχουν αλλαχτεί.