(Φορτουνάτος) [από το λατ. Fortunatus, Τυχερός· Αυτός που Ευημερεί].

 Ένας από τους ώριμους αδελφούς της εκκλησίας της Κορίνθου ο οποίος, μαζί με τον Στεφανά και τον Αχαϊκό, επισκέφτηκε τον Παύλο στην Έφεσο. (1Κο 16:8, 17, 18) Ίσως από αυτούς τους άντρες να έμαθε ο Παύλος τις ανησυχητικές καταστάσεις για τις οποίες έγραψε στην επιστολή του, και πιθανώς αυτοί ήταν που μετέφεραν την πρώτη κανονική επιστολή του Παύλου προς τους Κορινθίους.—1Κο 1:11· 5:1· 11:18.