(Φεκαΐας) [Ο Γιαχ Έχει Ανοίξει].

 Βασιλιάς του Ισραήλ στη Σαμάρεια, γιος και διάδοχος του Μεναήμ. Η σύντομη, διετής βασιλεία του (περ. 780-779 Π.Κ.Χ.) στιγματίστηκε από παγανιστική μοσχολατρία, σαν αυτήν που εισήγαγε ο Ιεροβοάμ και επέτρεψε ο Μεναήμ. Ο υπασπιστής του Φεκαΐα, ο Φεκά, συνωμότησε εναντίον του, τον σκότωσε και άρχισε να βασιλεύει στη θέση του.—2Βα 15:22-26.