(Ελισάβετ) [από το εβρ. ’Ελισέβα‛, που σημαίνει «Ο Θεός μου Είναι Αφθονία· Θεός της Αφθονίας»].

 Η θεοφοβούμενη σύζυγος του ιερέα Ζαχαρία και μητέρα του Ιωάννη του Βαφτιστή. Η Ελισάβετ ανήκε και η ίδια στην ιερατική οικογένεια του Ααρών του Λευίτη. Τόσο αυτή όσο και ο σύζυγός της ήταν προχωρημένοι στα χρόνια όταν ο άγγελος Γαβριήλ εμφανίστηκε στον Ζαχαρία στα Άγια του ναού και ανακοίνωσε ότι η Ελισάβετ θα γεννούσε γιο ο οποίος θα ονομαζόταν Ιωάννης. Μόλις έμεινε έγκυος, η Ελισάβετ κάθησε απομονωμένη πέντε μήνες. Στον έκτο μήνα της εγκυμοσύνης της, την επισκέφτηκε η Μαρία η συγγενής της. Σε εκείνη την περίπτωση ο Ιωάννης σκίρτησε στην κοιλιά της μητέρας του, και η Ελισάβετ, έχοντας γεμίσει άγιο πνεύμα, ευλόγησε τη Μαρία και τον καρπό της κοιλιάς της, αποκαλώντας την «μητέρα του Κυρίου» της.—Λου 1:5-7, 11-13, 24, 39-43.