(Βαιθ-ανάθ) [Οίκος της Ανάθ].

 Μια από τις οχυρωμένες πόλεις που παραχωρήθηκαν στη φυλή του Νεφθαλί (Ιη 19:38, 39), από την οποία όμως οι Νεφθαλίτες δεν εκδίωξαν τους Χαναναίους κατοίκους της, αλλά αντί για αυτό τους υπέβαλαν σε καταναγκαστική εργασία. (Κρ 1:33) Ενδεχομένως ταυτίζεται με το Σάφεντ ελ-Μπατίχ, 24 χλμ. ΑΝΑ της Τύρου. Η πόλη μνημονεύεται στους καταλόγους διαφόρων Αιγύπτιων ηγεμόνων της περιόδου του «Νέου Βασιλείου».