Το Δεύτερο των Βασιλέων 16:1-20

  • Ο Άχαζ, βασιλιάς του Ιούδα (1-6)

  • Ο Άχαζ δωροδοκεί τους Ασσυρίους (7-9)

  • Ο Άχαζ αντιγράφει ειδωλολατρικό θυσιαστήριο (10-18)

  • Θάνατος του Άχαζ (19, 20)

16  Το δέκατο έβδομο έτος του Φεκά, του γιου του Ρεμαλία, έγινε βασιλιάς ο Άχαζ,+ ο γιος του βασιλιά Ιωθάμ του Ιούδα.  Ο Άχαζ ήταν 20 χρονών όταν έγινε βασιλιάς, και βασίλεψε στην Ιερουσαλήμ 16 χρόνια. Αυτός δεν έκανε το σωστό στα μάτια του Ιεχωβά του Θεού του όπως είχε κάνει ο Δαβίδ ο προπάτοράς του.+  Αντίθετα, βάδισε στα χνάρια των βασιλιάδων του Ισραήλ,+ και μάλιστα έκαψε τον ίδιο του τον γιο ως θυσία,*+ ακολουθώντας τις απεχθείς συνήθειες των εθνών+ τα οποία ο Ιεχωβά είχε διώξει μπροστά από τους Ισραηλίτες.  Επίσης, θυσίαζε και ύψωνε καπνό θυσίας στους υψηλούς τόπους,+ πάνω στους λόφους και κάτω από κάθε θαλερό δέντρο.+  Τότε ήταν που ο βασιλιάς Ρεζίν της Συρίας και ο Φεκά, ο γιος του Ρεμαλία, ο βασιλιάς του Ισραήλ, ανέβηκαν να πολεμήσουν εναντίον της Ιερουσαλήμ.+ Έστησαν πολιορκία εναντίον του Άχαζ, αλλά δεν μπόρεσαν να καταλάβουν την πόλη.  Εκείνον τον καιρό ο βασιλιάς Ρεζίν της Συρίας επανέφερε την Ελάθ+ στον Εδώμ και εκδίωξε τους Ιουδαίους* από αυτήν. Και οι Εδωμίτες μπήκαν στην Ελάθ και την κατέχουν μέχρι σήμερα.  Ο Άχαζ λοιπόν έστειλε αγγελιοφόρους στον βασιλιά Θεγλάθ-φελασάρ+ της Ασσυρίας, λέγοντας: «Εγώ είμαι υπηρέτης σου και γιος σου. Ανέβα και σώσε με από το χέρι του βασιλιά της Συρίας και από το χέρι του βασιλιά του Ισραήλ, οι οποίοι μου επιτίθενται».  Έπειτα ο Άχαζ πήρε το ασήμι και το χρυσάφι που βρισκόταν στον οίκο του Ιεχωβά και στα θησαυροφυλάκια της κατοικίας* του βασιλιά και το έστειλε στον βασιλιά της Ασσυρίας για να τον δωροδοκήσει.+  Ο δε βασιλιάς της Ασσυρίας ανταποκρίθηκε στο αίτημά του: Ανέβηκε στη Δαμασκό, την κατέλαβε και οδήγησε τους κατοίκους της σε εξορία στην Κιρ,+ ενώ θανάτωσε τον Ρεζίν.+ 10  Κατόπιν ο βασιλιάς Άχαζ πήγε να συναντήσει τον βασιλιά Θεγλάθ-φελασάρ της Ασσυρίας στη Δαμασκό. Όταν είδε το θυσιαστήριο που υπήρχε στη Δαμασκό, έστειλε στον Ουριγία τον ιερέα το σχέδιο του θυσιαστηρίου που έδειχνε λεπτομερώς πώς ήταν φτιαγμένο.+ 11  Ο Ουριγίας+ ο ιερέας κατασκεύασε ένα θυσιαστήριο+ σύμφωνα με όλες τις οδηγίες που είχε στείλει ο βασιλιάς Άχαζ από τη Δαμασκό και ολοκλήρωσε την κατασκευή του προτού επιστρέψει ο βασιλιάς Άχαζ. 12  Όταν ο βασιλιάς επέστρεψε από τη Δαμασκό και είδε το θυσιαστήριο, πλησίασε και έκανε προσφορές πάνω σε αυτό.+ 13  Και πάνω σε αυτό το θυσιαστήριο έκανε να βγάζουν καπνό τα ολοκαυτώματά του και οι προσφορές σιτηρών του· επίσης πάνω σε αυτό έκανε τις σπονδές του και αυτό ράντιζε με το αίμα από τις θυσίες συμμετοχής που πρόσφερε. 14  Κατόπιν μετακίνησε το χάλκινο θυσιαστήριο+ που ήταν ενώπιον του Ιεχωβά από τη θέση του μπροστά στον οίκο, δηλαδή μεταξύ του δικού του θυσιαστηρίου και του οίκου του Ιεχωβά, και το τοποθέτησε στη βόρεια πλευρά του δικού του θυσιαστηρίου. 15  Ο βασιλιάς Άχαζ διέταξε τον Ουριγία+ τον ιερέα: «Να κάνεις το πρωινό ολοκαύτωμα να βγάζει καπνό πάνω στο μεγάλο θυσιαστήριο,+ το ίδιο και τη βραδινή προσφορά σιτηρών,+ το ολοκαύτωμα και την προσφορά σιτηρών του βασιλιά, καθώς και τα ολοκαυτώματα, τις προσφορές σιτηρών και τις σπονδές όλου του λαού. Επίσης, να το ραντίζεις με όλο το αίμα των ολοκαυτωμάτων και με όλο το αίμα των υπόλοιπων θυσιών. Όσο για το χάλκινο θυσιαστήριο, θα αποφασίσω τι θα γίνει με αυτό». 16  Και ο Ουριγίας ο ιερέας έκανε όλα όσα είχε διατάξει ο βασιλιάς Άχαζ.+ 17  Επιπλέον, ο βασιλιάς Άχαζ έκοψε σε κομμάτια τα πλαϊνά πλαίσια των καροτσιών+ και έβγαλε από τα καρότσια τις λεκάνες,+ ενώ κατέβασε και τη Θάλασσα από τους χάλκινους ταύρους+ που τη στήριζαν και την τοποθέτησε πάνω σε ένα λιθόστρωτο μέρος.+ 18  Επίσης, τη σκεπαστή κατασκευή για το Σάββατο, την οποία είχαν χτίσει στον οίκο, και την εξωτερική είσοδο του βασιλιά τις μετατόπισε από τον οίκο του Ιεχωβά. Το έκανε αυτό εξαιτίας του βασιλιά της Ασσυρίας. 19  Όσο για την υπόλοιπη ιστορία του Άχαζ, όσα έκανε, δεν είναι γραμμένα αυτά στο βιβλίο των χρονικών των βασιλιάδων του Ιούδα;+ 20  Έπειτα ο Άχαζ πλάγιασε με τους προπάτορές του και θάφτηκε με αυτούς στην Πόλη του Δαβίδ· και στη θέση του έγινε βασιλιάς ο γιος του ο Εζεκίας.*+

Υποσημειώσεις

Κυριολεκτικά «πέρασε τον ίδιο του τον γιο μέσα από τη φωτιά».
Ή αλλιώς «τους άντρες του Ιούδα».
Ή αλλιώς «του ανακτόρου».
Σημαίνει «ο Ιεχωβά ενισχύει».