Neidio i'r cynnwys

Neidio i'r cynnwys

Tystion Jehofa

Dewis iaith Cymraeg

 STORI 61

Dafydd yn Frenin

Dafydd yn Frenin

UNWAITH eto, roedd Saul yn ceisio dal Dafydd. Gyda 3,000 o’i filwyr gorau, aeth i chwilio amdano. Pan glywodd Dafydd am hyn, anfonodd ysbïwyr i weld ble roedd Saul a’i filwyr yn gwersylla am y nos. Yna, gofynnodd Dafydd i ddau o’i ddynion: ‘Pwy sydd am ddod gyda mi i mewn i wersyll Saul?’

‘Dof i,’ atebodd Abisai. Roedd Abisai’n fab i Serfia, chwaer Dafydd. Ar ôl iddi nosi, dyma Dafydd ac Abisai’n llithro’n dawel i ganol y gwersyll. Roedd Saul a’i filwyr yn cysgu’n sownd. Yn dawel bach, codon nhw waywffon Saul a’r botel ddŵr oedd yn gorwedd wrth ei ben a sleifio allan. Doedd neb yn eu gweld na’u clywed.

Brysiodd Dafydd ac Abisai allan o’r gwersyll a dringo i ben bryn gerllaw. Pan oedden nhw’n ddigon pell i fwrdd, dyma Dafydd yn gweiddi ar gadfridog byddin Israel: ‘Abner, pam dwyt ti ddim yn gwarchod dy feistr, y brenin? Dos i edrych ble mae ei waywffon a’i botel ddŵr!’

Dyma Saul yn deffro’n sydyn. Wyt ti’n gweld Saul ac Abner i lawr yn y dyffryn? Roedd Saul yn adnabod llais Dafydd a gofynnodd: ‘Ai ti sydd yna, Dafydd?’

‘Ie, fy meistr y brenin,’ atebodd Dafydd. ‘Fi sydd yma. Pam rwyt ti’n dod ar fy ôl? Pa ddrwg rydw i wedi ei wneud? Dyma dy waywffon O frenin. Gad i un o’r dynion ddod i’w nôl hi.’

‘Rydw i ar fai,’ cyfaddefodd Saul. ‘Rydw i wedi bod yn wirion.’ Yna aeth Dafydd i ffwrdd ac aeth Saul adref. Ond meddyliodd Dafydd: ‘Mae Saul yn mynd i’m lladd i ryw ddiwrnod. Byddai’n well imi ddianc i wlad y Philistiaid.’ A dyna a wnaeth, gan dwyllo’r Philistiaid i feddwl ei fod bellach ar eu hochr nhw.

Yn nes ymlaen, ymosododd y Philistiaid ar Israel. Cafodd Saul a Jonathan eu lladd yn y frwydr. Pan glywodd Dafydd y newyddion, torrodd ei galon. Cyfansoddodd gân hyfryd gyda’r geiriau: ‘Rydw i’n galaru amdanat ti, Jonathan fy mrawd. Mor annwyl oeddet ti imi!’

Ar ôl hynny, aeth Dafydd yn ôl i ddinas Hebron. Roedd llawer o ddynion Israel eisiau i Dafydd fod yn frenin, ond roedd eraill eisiau Isboseth, mab Saul. Bu rhyfel wedyn rhwng y ddwy ochr, ond yn y diwedd roedd dynion Dafydd yn fuddugol. Yn 30 mlwydd oed, cafodd Dafydd ei gyhoeddi’n frenin. Am saith mlynedd a hanner roedd Dafydd yn teyrnasu yn Hebron. Cafodd nifer o feibion yno, gan gynnwys Amnon, Absalom, ac Adoneia.

Ymhen amser, aeth Dafydd a’i ddynion i gipio dinas hardd o’r enw Jerwsalem. Ar flaen y gad oedd Joab, un arall o feibion Serfia, chwaer Dafydd. Yn wobr am ei ddewrder, cafodd ei benodi’n bennaeth y fyddin. O hynny ymlaen, Jerwsalem oedd prifddinas Dafydd.