Setting sa pag-access

Pagpilig pinulongan

Laktaw ngadto sa secondary menu

Laktaw ngadto sa kaundan

Laktaw ngadto sa video

Mga Saksi ni Jehova

Cebuano

ANG BANTAYANANG TORRE (TUN-ANANG EDISYON) DISYEMBRE 2016

 SUGILANON SA KINABUHI

Pagkahimong “Tanang Butang Ngadto sa Tanang Matang sa Katawhan”

Pagkahimong “Tanang Butang Ngadto sa Tanang Matang sa Katawhan”

“Kon magpabawtismo ka, biyaan ti ka!” Mao nay hulga ni Papa kang Mama niadtong 1941. Bisan pa niana, nakadesisyon si Mama nga magpabawtismo ingong simbolo sa iyang pagpahinungod kang Jehova nga Diyos. Gitinuod ni Papa ang iyang hulga, ug siya mibiya. Otso anyos pa lang ko niadtong tungora.

SA WALA pa nâ mahitabo, nainteres na ko sa kamatuoran. Nakadawat si Mama ug binase sa Bibliyang mga publikasyon, ug giganahan ko niini, ilabina sa mga hulagway. Dili gusto ni Papa nga estoryahan ko ni Mama bahin sa iyang nakat-onan. Pero magsige kog pangutana kang Mama, busa estadihan ko niya kon wala si Papa. Tungod niana, nakadesisyon sab ko nga ipahinungod ang akong kinabuhi kang Jehova. Nabawtismohan ko sa Blackpool, England, niadtong 1943 sa edad nga 10.

PAGSUGOD SA PAG-ALAGAD KANG JEHOVA

Sukad nianang panahona, regular ming magkaubag sangyaw ni Mama. Aron ipaila ang mensahe sa Bibliya, gigamit namo ang mga ponograpo. Kini dagko ug bug-at, nga motimbang ug 4.5 ka kilo. Hunahunaa ra, bisag bata pa ko, nagdaladala na kog ponograpo!

Pag-edad nakog 14, gusto kong magpayunir. Miingon si Mama nga makigsulti una ko sa alagad sa mga igsoon (karon gitawag ug tigdumala sa sirkito). Misugyot ang brader nga kinahanglan  duna una koy makamaohan para masuportahan ang akong pagpayunir. Busa gibuhat nako kadto. Human magtrabaho sulod sa duha ka tuig, nakigsulti ko sa laing tigdumala sa sirkito bahin sa pagpayunir. Siya miingon, “Sige, pagsugod na!”

Busa, niadtong Abril 1949, gipamaligya namo ang mga muwebles diha sa among inabangan nga balay ug mibalhin mi sa Middleton, duol sa Manchester, diin kami nagsugod pagpayunir. Human sa upat ka bulan, mipili kog brader nga mahimong partner. Ang sangang buhatan misugyot nga mobalhin mi sa bag-ong natukod nga kongregasyon sa Irlam. Si Mama nagpayunir sa laing kongregasyon uban sa usa ka sister.

Bisag 17 anyos lang ko, kami sa akong partner gihatagag responsibilidad nga magdumala sa mga tigom kay pipila lang ang kuwalipikadong brader nianang bag-ong kongregasyon. Sa ulahi, gipabalhin ko ngadto sa kongregasyon sa Buxton, nga diyutay ra kaayog magmamantala ug nagkinahanglag tabang. Giisip gyod nako tong maong mga kasinatian ingong pagbansay alang sa umaabot nga mga asaynment.

Nagpahibalo sa pakigpulong publiko uban sa mga igsoon didto sa Rochester, New York, 1953

Niadtong 1951, mipil-ap kog aplikasyon nga moeskuyla sa Watchtower Bible School of Gilead. Pero, pagka-Disyembre 1952, gipareport ko alang sa serbisyo militar. Nangayo kog eksemsiyon kay usa ko ka bug-os panahong ministro, apan wala dawata sa korte ang akong hangyo ug gisentensiyahan kog unom ka bulan nga pagkapriso. Samtang didto sa prisohan, nadawat nako ang imbitasyon  nga moeskuyla sa ika-22 nga klase sa Gilead. Busa niadtong Hulyo 1953, misakay ko sa barkong Georgic, ug mibiyahe paingon sa New York.

Pag-abot didto, nakatambong ko sa New World Society Assembly niadtong 1953. Dayon misakay kog tren paingon sa South Lansing, New York, diin nahimutang ang eskuylahan. Kay bag-o lang nakagawas sa prisohan, gamay ra ang akong kuwarta. Pagkanaog nako sa tren, misakay kog bus paingon sa South Lansing, ug kinahanglan kong mangutang ug 25 cents gikan sa kaubang pasahero.

ASAYNMENT SA LANGYAWNG NASOD

Ang Gilead School nagtaganag nindot nga pagbansay sa pagtabang kanamo nga mahimong “tanang butang ngadto sa tanang matang sa katawhan” diha sa misyonaryong buluhaton. (1 Cor. 9:22) Tulo kanamo—si Paul Bruun, Raymond Leach, ug ako—giasayn sa Pilipinas. Kinahanglan ming maghulat ug ubay-ubayng bulan alang sa among bisa; human niana misakay mig barko nga miagi sa Rotterdam, Mediterranean Sea, Suez Canal, Indian Ocean, Malaysia, ug Hong Kong—47 ka adlaw nga paglawig! Nakaabot mi sa Manila niadtong Nobyembre 19, 1954.

Kami ni Raymond Leach milawig ug 47 ka adlaw paingon sa Pilipinas

Dayon nagsugod ang among pagpasibo sa bag-ong kultura, nasod, ug pinulongan. Pero sa sinugdan kaming tulo giasayn sa usa ka kongregasyon sa Quezon City, diin daghan sa mga tawo ang makamaong mo-Iningles. Busa, human sa unom ka bulan, pipila lang ka Tagalog nga pulong ang among nahibaloan. Ang among sunod nga asaynment nakatabang nga masulbad ang maong problema.

Usa ka adlaw niana sa Mayo 1955, pag-uli namo gikan sa sangyaw, nakita namo ni Brader Leach nga may mga sulat nga gibutang sa among kuwarto. Among nahibaloan nga giasayn diay mi ingong mga tigdumala sa sirkito. Bayente dos anyos pa lang ko niadtong tungora, apan kini nga asaynment naghatag nakog kahigayonan nga mahimong “tanang butang ngadto sa tanang matang sa katawhan” sa laing mga paagi.

Nagpakigpulong diha sa Bicol ug pinulongan nga sirkitong asembliya

Pananglitan, gihatag nako ang akong unang pakigpulong publiko ingong tigdumala sa sirkito diha sa gawas sa usa ka tindahan sa baryo. Wala madugay akong nasayran nga naandan sa Pilipinas niadtong mga panahona nga ang pakigpulong publiko himoon gyod diha sa publiko! Samtang mobisita ko sa lainlaing kongregasyon sa sirkito, mopakigpulong ko diha sa publikong mga gazebo, merkado, atubangan sa mga munisipyo, basketbolan, parke, ug sagad diha sa mga eskina sa siyudad. Kas-a didto sa San Pablo City, wala madayon ang akong pakigpulong sa merkado kay mibundak ang ulan, busa misugyot ko sa responsableng mga brader nga didto na lang ni himoon sa Kingdom Hall. Human niana, nangutana ang mga brader kon puwede ba ning ireport ingong miting publiko, kay wala man ni ipahigayon sa publikong lugar!

Kanunay kong moestar sa balay sa mga igsoon. Bisag simple lang ang balay, kini hinlo. Sagad anha ko mohigda sa banig diha sa salog nga tabla. Kay walay pribadong kaligoanan, nakakat-on ko sa pagkaligo sa gawas. Mobiyahe ko sakay sa dyip ug bus, ug usahay sa bangka dihang moadto sa ubang isla. Sulod sa daghang tuig sa akong pag-alagad, wala gyod ko sukad makabaton ug awto.

Ang pagsangyaw ug pagduaw sa mga kongregasyon nakatabang nako nga makakat-on ug Tagalog. Wala gyod koy pormal nga kurso sa pinulongan, apan nakakat-on ko pinaagi sa pagpamati sa mga igsoon diha sa kanataran ug sa mga tigom. Gustong motabang nako ang mga igsoon, ug gipabilhan nako ang ilang pailob ug prangkang mga komento.

Paglabay sa panahon, mihimo na sab kog dugang pagpasibo tungod sa bag-ong mga asaynment. Pagka-1956, dihang miduaw si Brader  Nathan Knorr, giasayn ko nga maoy makigkomunikar sa media panahon sa nasyonal nga kombensiyon. Wala pa ko makasulay niini, busa ang uban kinabubut-ong mitabang nako. Wala dangtig tuig, laing nasyonal nga kombensiyon ang gipahigayon ug miduaw si Brader Frederick Franz gikan sa tibuok kalibotang hedkuwarter. Samtang nag-alagad ingong tigdumala sa kombensiyon, nakakat-on ko sa pagkaandam ni Brader Franz nga mopasibo sa mga tawo. Nalipay ang mga igsoon nga makita si Brader Franz nga nagsul-ob ug barong Tagalog, tradisyonal nga sinina sa Pilipinas, dihang naghatag sa pakigpulong publiko.

Kinahanglan kong mohimog dugang mga pagpasibo dihang giasayn ko ingong magtatan-aw sa distrito. Nianang panahona, among ipasalida ang pelikulang The Happiness of the New World Society, sagad diha sa publikong mga dapit. Usahay, madisturbo mi sa mga insekto. Madani sila sa suga sa prodyektor ug motapot sila niana. Lisod kaayong limpiyohan ang prodyektor inigkahuman! Dili sayon ang paghikay niini nga mga programa, pero makapatagbaw nga makita ang maayong sanong sa mga tawo samtang masinati sila sa internasyonal nga bahin sa organisasyon ni Jehova.

Presyuron sa mga pari ang pipila ka lokal nga awtoridad aron dili mi hatagag permit nga mag-asembliya. O kaha baldahon nila ang programa pinaagi sa pagbagting sa mga kampana kon may mga pakigpulong nga himoon duol sa ilang mga  simbahan. Bisan pa niana, miuswag ang buluhaton, ug daghan na karon ang nag-alagad kang Jehova niadtong mga dapita.

MGA ASAYNMENT NGA NAGKINAHANGLAG DUGANG PAGPASIBO

Pagka-1959, nakadawat kog sulat nga nagpahibalo nako nga giasayn ko nga moalagad sa sangang buhatan. Daghan kog nakat-onan sa akong mga kasinatian dinhi. Sa ngadtongadto, nakapribilehiyo ko sa pagduaw sa ubang nasod ingong magtatan-aw sa sona. Sa usa niana nga mga pagduaw, nakaila nako si Janet Dumond, usa ka misyonarya sa Thailand. Taudtaod ming nagsinulatay ug sa ulahi nagminyo mi. Malipayon ming nag-alagad ingong magtiayon sulod na sa 51 ka tuig.

Uban kang Janet diha sa usa sa mga isla sa Pilipinas

Tanantanan, nakapribilehiyo ko sa pagduaw sa mga alagad ni Jehova diha sa 33 ka nasod. Mapasalamaton kaayo ko nga ang akong unang mga asaynment nag-andam nako sa talagsaong mga hagit sa pag-atubang sa lainlaing matang sa tawo! Kini nga mga pagduaw mas nakapalapad sa akong panglantaw ug nakatabang nako nga makita nga gimahal ni Jehova ang tanang matang sa tawo.—Buh. 10:34, 35.

Among giseguro nga regular ming makasangyaw

NAGPASIBO GIHAPON

Makapalipay kaayo ang pag-alagad uban sa mga igsoon sa Pilipinas! Ang gidaghanon sa magmamantala karon maoy napulo ka pilo kon itandi sa gidaghanon niini pagsugod nako sa pag-alagad dinhi. Kami ni Janet nag-alagad sa sangang buhatan sa Pilipinas sa Quezon City. Bisan human sa kapig 60 ka tuig niining asaynment sa laing nasod, kinahanglang andam gihapon ko sa pagpasibo sa kon unsay ipabuhat ni Jehova. Tungod sa di pa dugayng mga kausaban sa organisasyon, kinahanglan gihapon ming magmapailin-ilinon sa among pag-alagad sa Diyos ug sa mga igsoon.

Nakapalipay namo ang pag-uswag sa gidaghanon sa mga Saksi

Naningkamot mi sa pagdawat sa bisan unsa nga ipabuhat ni Jehova kanamo, ug kini ang labing makapatagbawng paagi sa pagkinabuhi. Gibuhat pod namo ang tanan sa paghimo sa gikinahanglang mga kausaban ug sa pag-alagad usab sa among mga igsoon. Oo, determinado mi, kutob sa itugot ni Jehova, nga mahimong “tanang butang ngadto sa tanang matang sa katawhan.”

Nag-alagad gihapon mi sa sangang buhatan sa Quezon City