Pulos lang pabilib ang gihimo sa mga Pariseo. Mohimo silag maayo para dayegon sa uban. Mag-ampo sila sa mga lugar nga daghag tawo para makita sa tanan. Magsag-ulo silag tag-as nga pag-ampo ug ila ning balikbalikon diha sa mga sinagoga ug mga eskina sa dalan aron gyod madunggan sila. Busa nakurat ang mga tawo dihang giingnan sila ni Jesus: ‘Ayaw ninyo sundoga ang pag-ampo sa mga Pariseo. Abi nilag malipay ang Diyos sa ilang tag-as nga pag-ampo, pero ang tinuod wala siya malipay. Ang pag-ampo maoy pagpakig-estorya ninyo kang Jehova. Ayawg balikbalika ang samang mga pulong. Gusto ni Jehova nga isulti nimo kon unsa gyoy imong gibati.

‘Pag-ampo mo sa ingon ani nga paagi: “Amahan namo nga anaa sa langit, balaanon unta ang imong ngalan. Paanhia  ang imong Gingharian. Matuman unta ang imong kabubut-on, maingon sa langit, mao man usab sa yuta.”’ Giingnan sab sila ni Jesus nga kinahanglan silang moampo para sa ilang pagkaon nianang adlawa, para mangayog pasaylo sa mga sala, ug bahin sa uban pang personal nga mga butang.

Si Jesus miingon: ‘Pag-ampo mo pirme. Pangayo mo kanunay ug maayong mga butang sa inyong Amahan, si Jehova. Ang matag ginikanan gustong mohatag ug maayong mga butang sa iyang anak. Kon ang inyong anak mangayog tinapay, hatagan ba ninyo siyag bato? Kon mangayo siyag isda, bitin bay inyong ihatag?’

Dayon gisulti ni Jesus ang leksiyon: ‘Kon kamao mong mohatag ug nindot nga regalo sa inyong anak, labaw na ang inyong Amahan nga si Jehova. Mohatag siya ninyo ug balaang espiritu. Kinahanglan lang mong mangayo niya.’ Gisunod ba nimo ang tambag ni Jesus? Unsang mga butang ang imong giampo?

“Padayon sa pagpangayo, ug kamo pagahatagan; padayon sa pagpangita, ug kamo makakaplag; padayon sa pagpanuktok, ug kamo pagaablihan.”​—Mateo 7:7