Setting sa pag-access

Pagpilig pinulongan

Laktaw ngadto sa secondary menu

Laktaw ngadto sa kaundan

Laktaw ngadto sa video

Mga Saksi ni Jehova

Cebuano

2016 Tinuig nga Basahon sa mga Saksi ni Jehova

Surabaya Congregation, 1954

 INDONESIA

Mga Misyonaryo sa Gilead Nangabot

Mga Misyonaryo sa Gilead Nangabot

Pagka-Hulyo 1951, giabiabi sa gamayng kongregasyon sa Jakarta si Peter Vanderhaegen, misyonaryo sa Gilead nga unang nakasulod sa Indonesia. Hinapos nianang tuiga, nangabot ang 13 ka misyonaryo gikag Australia, Germany, ug Netherlands. Halos nakapadoble kana sa gidaghanon sa magmamantala sa nasod.

“Nagtuo kong magmostra-mostra ko dihang magsangyaw,” miingon si Fredrika Renskers, misyonaryang Dutch. “Pero kay daghan ang makasultig Dutch, nagsangyaw ko niana nga pinulongan sa primero.” Ang taga-Australia nga si Ronald Jacka miingon: “Ang pipila namo migamit ug testimony card nga may mubong presentasyon sa Indonesian. Tan-awon nako daan ang card, unya manuktok ug isulti ang memoryadong presentasyon.”

Tungod sa maayong pagpanguna sa mga misyonaryo, ang magmamantala miuswag gikan sa 34 ngadto sa 91 sa usa ra ka tuig. Sugod Septiyembre 1, 1951, ang balay ni André Elias sa Central Jakarta nagsilbing sangang buhatan sa Watch Tower Society. Si Ronald Jacka ang naasayn nga alagad sa sangang buhatan.

Nasangyawan ang Ubang Lugar

Pagka-Nobyembre 1951, giasayn si Peter Vanderhaegen sa Manado, North Sulawesi, diin si Theo Ratu ug iyang asawa nakatukod nag gamayng grupo. Kadaghanan sa mga tawo nag-angkong Kristohanon ug may dakong pagtahod sa Pulong sa Diyos. Padayonon nila ang mga Saksi ug mangutana bahin sa mga doktrina sa Bibliya. Sagad, ginurupo sa 10 ka tawo ang sangyawan sa mga Saksi.  Paglabayg 15 minutos, mga 50 na ang naminaw. Pag-abot ug usa ka oras, mamalhin sila sa tugkaran kay miabot nag 200 ang naminaw.

Sa sayong bahin sa 1952, si Albert ug Jean Maltby nag-organisar ug puy-anan sa misyonaryo sa Surabaya, East Java—ikaduha sa kinadak-ang siyudad sa Indonesia. Mipuyo uban nila ang unom ka misyonarya—si Gertrud Ott, Fredrika Renskers, Susie ug Marian Stoove, Eveline Platte, ug Mimi Harp. “Kadaghanan Muslim nga buotan ug dili kaayo debotado,” miingon si Fredrika Renskers. “Daghan ang daw nagpaabot nga masangyawan, maong dali rang  makasugod ug Bible study. Tulo lang ka tuig, 75 na ang magmamantala sa Surabaya Congregation.”

Puy-anan sa misyonaryo sa Jakarta

Nianang mga panahona, si Azis misulat sa sangang buhatan ug nangayog espirituwal nga tabang. Siya Muslim nga taga-Padang, West Sumatra. Nagpa-Bible study siya sa mga payunir nga taga-Australia sa mga tuig sa 1930, pero naundang panahon sa Hapon. Nakakita siyag basahon nga giimprenta sa mga Saksi. Siya misulat: “Pagkakita nakog adres sa Jakarta diha sa basahon, puwerte nakong lipaya!” Gipadala dayon sa sangang buhatan ang tigdumala sa sirkito nga si Frans van Vliet sa Padang. Iyang nasayran nga ginasangyawan ni Azis iyang silingang si Nazar Ris, usa ka interesado nga empleyado sa gobyerno. Na-Saksi silang duha ug ang ilang pamilya. Si Brader Azis nahimong madasigong ansiyano. Si Nazar Ris nahimong espesyal payunir, ug daghan sa iyang anak madasigong nag-alagad karon.

Si Frans van Vliet ug iyang manghod nga si Nel

Ngadtongadto, gibisita ni Frans van Vliet ang dili aktibong Dutch nga brader sa Balikpapan, East Kalimantan. Ang maong brader nagreper sa planta sa gasolina nga nadaot sa gubat. Si Frans nakigpartner sa brader sa pagsangyaw ug nagdasig niya nga dumalahag tuon ang daghang interesado. Ang brader nakatukod ug gamayng grupo sa Balikpapan ayha mibalik sa Netherlands.

Sa ulahi, ang bag-ong nabawtismohan nga si Titi Koetin mibalhin sa Banjarmasin, South Kalimantan. Gisangyawan niya ang iyang mga paryenteng membro sa tribong Dayak ug daghan nila ang na-Saksi. Ang uban nila nanguli sa hilit nga mga baryo sa Kalimantan ug nagtukod ug mga grupo nga nahimong lig-ong mga kongregasyon.

Pag-imprentag Indonesian nga Literatura

Kay miuswag pag-ayo ang buluhaton, mas daghang Indonesian nga literatura ang gikinahanglan sa mga igsoon.  Pagka-1951, nahubad ang librong “Pasagding ang Diyos Maminatud-on.” Pero giusab sa gobyerno ang espeling sa Indonesian nga pinulongan, maong kinahanglang irebisar sa sangang buhatan ang libro. * Dihang gi-release kini, daghang Indonesian ang nainteres.

Pagka-1953, ang sangang buhatan nag-imprentag 250 ka kopya sa Bantayanang Torre nga Indonesian—ang unang lokal nga edisyon human sa 12 ka tuig. Sa primero, tun-anan ra ang unod sa 12 ka panid sa gi-mimeograph nga magasin. Tulo ka tuig sa ulahi, gihimo kining 16 ka panid, ug matag bulan 10,000 ka kopya niini ang giimprenta sa komersiyal nga imprentahan.

Nagsugod niadtong 1957 ang binulang edisyon sa Indonesian nga Pagmata! Miabot dayon kinig 10,000 ka kopya matag gula. Kay walay kaayoy suplay sa papel ang nasod, kinahanglang magkuhag lisensiya ang mga igsoon aron makapalit ug makagamit ug papel pang-imprenta. Ang opisyal nga nag-isyu sa lisensiya miingon: “Para nako, ang Menara Pengawal (Bantayanang Torre) mao ang usa sa pinakamaayong magasin sa Indonesia, ug kalipay nakong  tabangan mo sa pagkuhag lisensiya aron makaimprenta mog magasin.”

^ par. 4 Sukad 1945, dihay duha ka dagkong pagrebisar sa espeling sa Indonesian nga pinulongan, kasagaran aron pulihan ang Dutch nga paagi sa espeling.