Setting sa pag-access

Pagpilig pinulongan

Laktaw ngadto sa secondary menu

Laktaw ngadto sa kaundan

Laktaw ngadto sa video

Mga Saksi ni Jehova

Cebuano

Bibliya Online

BAG-ONG KALIBOTANG HUBAD SA BALAANG KASULATAN

Isaias 51:1-23

51  “Pamati kanako, kamong nagapangagpas sa pagkamatarong,+ kamong nagatinguha nga makaplagan si Jehova.+ Tan-aw ngadto sa bato+ nga gikan niini kamo gisapsap, ug ngadto sa buho sa gahong nga gikan niini kamo gikalot.  Tan-aw kang Abraham+ nga inyong amahan+ ug kang Sara+ nga inanayng nanganak kaninyo uban ang mga kasakit sa pagpanganak. Kay siya usa ra sa dihang akong gitawag siya,+ ug akong gipanalanginan siya ug gipadaghan siya.+  Kay si Jehova tinong maghupay sa Zion.+ Siya sa tino maghupay sa tanan niyang nagun-ob nga mga dapit,+ ug iyang himoon ang iyang kamingawan nga sama sa Eden+ ug ang iyang desyertong kapatagan nga sama sa tanaman ni Jehova.+ Ang kasadya ug pagmaya mismo makaplagan diha kaniya, ang pagpasalamat ug ang awit sa pagdayeg.+  “Pamati kamo kanako, Oh akong katawhan; ug kamong akong nasodnong pundok,+ paminaw kanako. Kay gikan kanako ang usa ka balaod mogula,+ ug ang akong hudisyal nga hukom akong papuy-on sama gayod sa usa ka kahayag nganha sa mga katawhan.+  Ang akong pagkamatarong haduol.+ Ang akong kaluwasan+ tinong mogula, ug ang akong mga bukton magahukom bisan sa mga katawhan.+ Kanako ang kapuloan magalaom,+ ug sa akong bukton sila magahulat.+  “Iyahat ang inyong mga mata sa kalangitan,+ ug lantawa ang yuta sa ubos. Kay ang mismong kalangitan magkabulagbulag ingong mga tipik sama gayod sa aso,+ ug sama sa usa ka besti ang yuta mismo madunot,+ ug ang mga molupyo niini mangamatay nga sama lamang sa tagnok. Apan kon bahin sa akong kaluwasan, kini maoy hangtod gayod sa panahong walay tino,+ ug ang akong pagkamatarong dili mapusgay.+  “Pamati kanako, kamo nga mga nakailag pagkamatarong, ang katawhan kansang kasingkasing anaa ang akong balaod.+ Ayaw kahadlok sa pakaulaw sa mga may-kamatayong tawo, ug ayaw kalisang tungod lamang sa ilang mapasipalahong mga pulong.+  Kay ang tangkob magakutkot kanila nga ingon sa usa ka besti, ug ang tangkob sa besti magakutkot kanila nga ingon sa balhibo sa karnero.+ Apan kon bahin sa akong pagkamatarong, kini mapamatud-ang hangtod gayod sa panahong walay tino, ug ang akong kaluwasan hangtod sa dili maihap nga mga kaliwatan.”+  Pagmata, pagmata, isul-ob ang kusog,+ Oh bukton ni Jehova!+ Pagmata ingon niadtong sa kanhing mga adlaw, ingon niadtong panahon sa mga kaliwatan nga dugay nang milabay.+ Dili ba ikaw mao ang nagdugmok kang Rahab,+ nga nagduslak sa dakong linalang sa dagat?+ 10  Dili ba ikaw mao ang nagpamala sa dagat, sa mga tubig sa dakong kahiladman?+ Ang usa nga naghimo sa mga kahiladman sa dagat nga usa ka dalan aron katabokan sa mga linukat?+ 11  Unya ang mga tinubos ni Jehova mobalik ug moadto gayod sa Zion uban ang hugyaw sa kalipay,+ ug ang pagmaya hangtod sa panahong walay tino mabutang sa ilang ulo.+ Sila makabaton sa kasadya ug pagmaya.+ Ang kaguol ug ang pagpanghupaw tinong mokalagiw.+ 12  “Ako—ako mao ang Usa nga naghupay kaninyo.+ “Kinsa ka man nga ikaw mahadlok sa usa ka may-kamatayong tawo nga mamatay ra,+ ug sa usa ka anak sa katawhan nga pagahimoon nga lunhawng balili lamang?+ 13  Ug nga imong kalimtan si Jehova nga imong Magbubuhat,+ ang Usa nga nagbuklad sa mga langit+ ug nagpahaluna sa patukoranan sa yuta,+ mao nga ikaw kanunayng gikuyawan sa tibuok adlaw gumikan sa kaaligutgot sa usa nga nagalikos kanimo,+ nga daw bug-os siyang andam sa paglaglag kanimo?+ Ug asa na ang kaaligutgot sa usa nga nagalikos kanimo?+ 14  “Ang usa nga nagyukong kinadenahan tinong buhian sa madali,+ aron siya dili mamatay sa gahong+ ug aron dili makulang ang iyang tinapay.+ 15  “Apan ako, si Jehova, mao ang imong Diyos, ang Usa nga nag-ukay sa dagat aron ang iyang mga balod modaguok.+ Si Jehova sa mga panon mao ang iyang ngalan.+ 16  Ug akong ibutang ang akong mga pulong sa imong baba,+ ug sa landong sa akong kamot ikaw ako gayong tabonan,+ aron ikapahimutang ang kalangitan+ ug ikapahaluna ang patukoranan sa yuta+ ug moingon sa Zion, ‘Ikaw akong katawhan.’+ 17  “Pagmata, pagmata, bangon, Oh Jerusalem,+ ikaw nga nakainom diha sa kamot ni Jehova sa iyang kopa sa kaaligutgot.+ Ang tagayan, ang kopa nga makapasarasay, imong giimnan, imong gititian.+ 18  Walay usa sa tanang anak+ nga iyang gipanganak ang nag-agak kaniya, ug walay usa sa tanang anak nga iyang gipadako ang migunit sa iyang kamot.+ 19  Kanang duha ka butang midangat kanimo.+ Kinsay moduyog sa imong kasubo?+ Pagpangagaw ug pagkahugno, ug gutom ug espada!+ Kinsay mohupay kanimo?+ 20  Ang imong mga anak gipanguyapan.+ Sila naghigda diha sa ulohan sa tanang kadalanan sama sa ihalas nga karnero diha sa pukot,+ sama niadtong napuno sa kaaligutgot ni Jehova,+ sa pagbadlong sa imong Diyos.”+ 21  Busa pamati niini, palihog, Oh babayeng+ sinakit ug hubog, apan dili sa bino.+ 22  Mao kini ang giingon sa imong Ginoo, si Jehova nga imong Diyos, nga nagpakigsangka+ alang sa iyang katawhan: “Tan-awa! Akong kuhaon gikan sa imong kamot ang kopa nga makapasarasay.+ Ang tagayan, ang akong kopa sa kaaligutgot—dili ka na gayod mosubli sa pag-inom niini.+ 23  Ug akong ibutang kini diha sa kamot sa mga nagpalagot kanimo,+ nga miingon sa imong kalag, ‘Yuko aron kami makatabok,’ sa ingon imong gihimo ang imong bukobuko nga sama gayod sa yuta, ug sama sa dalan alang niadtong nagtabok.”+

Mga Footnote