Kele vôm ô ne lañe de

Kele sous-menu

Kele tep

Bengaa be Yéhôva

Bulu

Miñye’elane ya Bible asu bongô

 ÑYE’ELAN 41

David ba Saül

David ba Saül

Éyoñ David a wôéya Goliath, Njô bôte Saül a nga telé nye évete ya nkane bita wé. David a nga taté na a wum amu a mbe a dañe besiñe bé bita. Éyoñ ése a mbe a bula’ane bita, binga be mbe be jeme’e a yia nye bia, be jô’ô na: ‘Saül a wôéya betoyini, David ki mewôm betoyini!’ Ane Saül a nga taté na a bo David éviele, a kômbô wôé nye.

David a mbe a yeme’e bôm éngombé. Môs éziñ a mbe a bôme Saül mezik, nde Saül a nga lume nye akoñ. Nye ve sa’ale de, akoñ e kele nyiin mfin. Mvuse ya valé, Saül a nga jeñ abui biyoñ na a wôé David. Ane David a nga tup, a ke nkôte si.

Saül a bezimbi bé 3 000 be nga ke ba leñe David. Ane be nga nyiin mbas akok, vôme David a bôte bé be mbe be solô.  Nde bôte be David be nga jô nye na: ‘Za avale ma’a di! Wôé nye.’ Ane David a nga lôte Saül mvus, a tyi’i ézingi jé. Ve Saül a nji de wô’ôtan. Mvuse ya valé, nleme David ô nga bôme nye amu a nji semé njôô Yéhôva émien a nga telé. Nde fe, a nji kañese na bôte bé be bo Saül mbia jam. Ve a nga loone Saül, a kate nye na, a nji wôé nye éyoñ a te bi fane ya bo de. Ye Saül a nga tyendé ôsimesane wé?

Momo. Saül a nga ke ôsu a jeñe na a wôé David. Alu éziñ, David ba Abischaï be nga nyiine nkane bita Saül. Ja’a Abner, mba’ale Saül a mbe ôyo melom. Ane Abishaï a nga jô na: ‘Fane ya wôé Saül nyi! Jô’é me wôé nye.’ Ve David a nga jô nye na: ‘Yéhôva émien a ye yalan ajô dé. Nyoñe’e ve akoñe dé a nde’e medime jé, bi ke.’

Ane David a nga bet nkôle yôp, a jô na: ‘A Abner, amu jé ô nji ba’ale njô bôte wôé? Akoñ a nde’e mendime Saül bi ne vé?’ Ane Saül a nga yeme tyiñe David, nde a nga jô nye na: ‘Wo te bi fane ya wôé ma, ve ô nji de bo. Ma kôme yeme na wo wo ye jôô Israël señe jam.’ Mvuse ya valé, Saül a nga bulane nda jé. Ve sa ke nda bôte Saül ése nje é mbe é siñe David.

“Nge e ne ngule ya boban, abim e ne be mia, taba’ane bôte bese mvo’é. Te kunane miabebien, a bôt me anye’e, ve mi va’an ayaa Zambe vôme ya tabe.”​—Beromain 12:18, 19