ҜӨРҮНҮШҮ
Мәтн
Шәкил

(Зәбур 127:1)

  1. 1. Нә хошдур, ја Рәбб, бу ан,

    Гәлбдән дашыр Сәнә шүкран.

    Бизә шәрәф вердин, лүтф етдин,

    Һамы чох шадман!

    Биз чалышдыг үрәкдән,

    Хејир-дуа ҝәлди Сәндән.

    Бах уҹалыр Сәнә бу бина,

    Бир тәгдим биздән.

    НӘГАРӘТ

    Уҹа шәрәфдир, еј Јеһова,

    Бу мәканы Сәнә тикмәк.

    Өмүр боју хидмәт едәрәк һәр бир ишдә

    Биз адына иззәт верәк.

  2. 2. Хошбәхт үзләр һәр јанда,

    Дост газандыг биз бурада.

    Кечән бу хош ҝүнләр, хош анлар

    Галаҹаг јадда!

    Сәнин руһун һисс етдик,

    «Ҝүҹ бирликдәдир» биз ҝөрдүк.

    Гој уҹалсын шанын, пак адын.

    Кәрәмин бөјүк!

    НӘГАРӘТ

    Уҹа шәрәфдир, еј Јеһова,

    Бу мәканы Сәнә тикмәк.

    Өмүр боју хидмәт едәрәк һәр бир ишдә

    Биз адына иззәт верәк.

(Һәмчинин бахын: Зәб. 116:1; 147:1; Ром. 15:6.)