ҜӨРҮНҮШҮ
Мәтн
Шәкил

(Мәтта 13:4—8)

  1. 1. Рәбби үрәкдән һәр севән кәс

    Сәпин ишинә гој ҝәлсин.

    Өрнәк ҝөтүрсүн Мәсиһдән о,

    Устад изләријлә ҝетсин.

    Јајырсан мүждә сән мәрд-мәрданә,

    Сәпирсән тохум гәлбләрә.

    Чыхмаз зәһмәтин, бил ки, әсла боша,

    Ҝөрәҹәксән, верәр бол бәһрә.

  2. 2. Бичин мәһсулдар олаҹагдыр,

    Сән ҹан јандырсан инсана.

    Ҝөстәр мәһәббәт, сәбирли ол,

    Мүждә јол тапсын гәлбинә.

    Ҝәрәк бу јолда оласан дәстәк,

    О дәф ејләсин горхуну.

    Севинҹлә бичәрсән чохлу бәһрәләр,

    Әсирҝәмәсән өз ҝүҹүнү.

(Һәмчинин бахын: Мәт. 13:19—23; 22:37.)