ҜӨРҮНҮШҮ
Мәтн
Шәкил

(Зәбур 2:12)

  1. 1. Рәббә сары бир халг ҝәлир,

    бөјүк бир издиһамдыр.

    Мәсиһ сечибдир онлары,

    бу халг һәр милләтдәндир.

    Шаһлыг тахты артыг һазыр,

    Әзәл нијјәт ҝерчәкләшир.

    Аллаһ бәшәрә үмид верир,

    Бу әнам нә шаһанәдир!

    НӘГАРӘТ

    Ҝәл Јеһоваја һәмдләр дејәк севинҹлә,

    О, Мәсиһи шаһәншаһ етди.

    Баш әјәк шаһа бирлик ичиндә,

    Галаг көнүлдән садиг.

  2. 2. Падшаһ олду Иса Мәсиһ,

    тәзим едәк сајғыјла.

    Рәббин һөкмүн Сүлһ әмири

    иҹра едәр үрәклә.

    Бизи ҝөзәл һәјат ҝөзләр;

    Горху, фәған, ағры битәр,

    Һәјат алаҹаглар өләнләр,

    Көнүлләр долар фәрәһлә!

    НӘГАРӘТ

    Ҝәл Јеһоваја һәмдләр дејәк севинҹлә,

    О, Мәсиһи шаһәншаһ етди.

    Баш әјәк шаһа бирлик ичиндә,

    Галаг көнүлдән садиг.

(Һәмчинин бахын: Зәб. 2:6; 45:1; Әшј. 9:6; Јәһ. 6:40.)