Контентә кеч

Икинҹи дәрәҹәли менју

Мүндәриҹаты ҝөстәр

Јеһованын Шаһидләри

Aзәрбајҹан (кирил әлифбасы)

Онлајн Мүгәддәс Китаб | МҮГӘДДӘС КИТАБ (ТӨВРАТ, ЗӘБУР, ИНҸИЛ)

Јәһја 9:1—41

МҮНДӘРИҸАТ

  • Иса анаданҝәлмә кору сағалдыр (1—12)

  • Фәрисиләр сағалмыш кишини сорғу-суала чәкирләр (13—34)

  • Фәрисиләр кордурлар (35—41)

9  Иса јолла ҝедәркән анаданҝәлмә бир кор ҝөрдү.  Шаҝирдләр ондан сорушдулар: «Рабби*+, бу адам нијә кор доғулуб? Бу, онун өз ҝүнаһына ҝөрәдир, јохса валидејнләринин?»  Иса ҹаваб верди: «Нә өз ҝүнаһына ҝөрәдир, нә дә валидејнләринин. Бу ондан өтрүдүр ки, онун бу һалында инсанлар Аллаһын ишләринин шаһиди олсунлар.+  Һәлә ки, ҝүндүздүр, мәни ҝөндәрәнин ишләрини ҝөрмәлијик.+ Ҝеҹә јахынлашыр. Ҝеҹә һеч кәс иш ҝөрә билмәз.  Нә гәдәр ки дүнјадајам, мән дүнја үчүн нурам».+  Сонра о, јерә түпүрдү, түпүрҹәји илә торпағы гарышдырыб палчыг дүзәлтди вә кор адамын ҝөзләринә јахды.+  Сонра она деди: «Ҝет Шилам һовузунда үзүнү ју». (Шилам «ахар су» демәкдир.) О ҝедиб үз-ҝөзүнү јујан кими ҝөзләри ачылды вә ҝери гајытды.+  Онда гоншулар вә онун бу вахта гәдәр диләнчи олдуғуну ҝөрәнләр дедиләр: «Бу, әввәлләр отуруб диләнчилик едән адам дејил?»  Бәзиләри дејирди: «Һә, бу һәмин диләнчидир». Диҝәрләри: «Јох, бу о дејил, садәҹә она охшајыр», — дејирдиләр. О исә дејирди: «Бу, мәнәм». 10  Ондан сорушдулар: «Бәс ҝөзләрин неҹә ачылды?» 11  О ҹаваб верди: «Иса адында бир адам палчыг дүзәлдиб ҝөзләримә јахды, сонра да деди ки, ҝедиб Шиламда үз-ҝөзүмү јујум.+ Мән ҝедиб орада үзүмү јудум вә ҝөзләрим ачылды». 12  Онлар сорушдулар: «О дедијин адам һарададыр?» О ҹаваб верди: «Нә билим». 13  Онлар әввәлләр кор олмуш адамы фәрисиләрин јанына ҝәтирдиләр. 14  Иш орасында иди ки, Исанын палчыг дүзәлдиб бу адамын ҝөзләрини ачдығы+ ҝүн шәнбә ҝүнү иди.+ 15  Инди дә фәрисиләр ондан ҝөзләринин неҹә ачылдығыны сорушмаға башладылар. О ҹаваб верди: «О адам ҝөзләримә палчыг јахды, мән ҝөзләрими јудум вә ҝөрмәјә башладым». 16  Фәрисиләрдән бәзиләри дедиләр: «О адам Аллаһдан дејил, чүнки о, шәнбәни+ позур». Диҝәрләри исә дедиләр: «Ҝүнаһлы адам бу ҹүр мөҹүзәләри неҹә ҝөстәрә биләр?»+ Бу сәбәбдән онларын арасында фикирајрылығы јаранды.+ 17  Онлар јенә дә кордан сорушдулар: «Инди ки о, сәнин ҝөзләрини ачыб, онун барәсиндә нә дејә биләрсән?» О ҹаваб верди: «О адам пејғәмбәрдир». 18  Јәһудиләр бу адамын валидејнләрини чағыртдырмајынҹа онун әввәлләр кор олдуғуна вә сонрадан сағалдығына инанмадылар. 19  Онлар онун ата-анасындан сорушдулар: «Бу, сизин оғлунуздур? О, кор доғулуб? Бәс неҹә олду ки, инди ҝөрүр?» 20  Онун валидејнләри дедиләр: «Бәли, бу бизим оғлумуздур вә о, кор доғулуб. 21  Амма ҝөзләри неҹә ачылыб, буну ким едиб, хәбәримиз јохдур. Өзүндән сорушун, јекә кишидир. Гој өзү десин». 22  Онун ата-анасы јәһудиләрдән горхдуглары үчүн+ белә дедиләр. Чүнки јәһудиләр сөз гојмушдулар ки, Исаны Мәсиһ кими гәбул едәнләри синагогдан говсунлар.+ 23  Валидејнләри буна ҝөрә дедиләр: «Јекә кишидир, өзүндән сорушун». 24  Белә олдугда онлар әввәлләр кор олмуш адамы тәкрарән чағырыб дедиләр: «Аллаһ ешгинә, бизә дүзүнү сөјлә. Биз билирик ки, о адам ҝүнаһ саһибидир». 25  О ҹаваб верди: «О адамын ҝүнаһ саһиби олуб-олмадығы барәсиндә һеч нә дејә билмәрәм. Бир шеји билирәм ки, мән кор идим, инди исә ҝөрүрәм». 26  Онлар сорушдулар: «О, сәнә нә етди? Ҝөзләрини неҹә ачды?» 27  О адам ҹаваб верди: «Мән сизә дедим, сизсә һеч гулаг асмадыныз. Нијә јенә сорушурсунуз? Бәлкә, сиз дә онун шаҝирди олмаг истәјирсиниз?» 28  Онлар кинајә илә дедиләр: «Өзүнсән онун шаҝирди! Биз Мусанын шаҝирдијик. 29  Биз билирик ки, Муса илә Аллаһ данышыб, бу адамы исә ким ҝөндәриб, билмирик». 30  О деди: «Елә тәәҹҹүблүсү дә одур ки, сиз онун ким тәрәфиндән ҝөндәрилдијини билмирсиниз, анҹаг о, мәним ҝөзләрими ачыб. 31  Биз билирик ки, Аллаһ ҝүнаһлы адамлары динләмир,+ лакин Онун ирадәсини јеринә јетирән мөминләри динләјир.+ 32  Та гәдимдән индијәдәк ешидилмәјиб ки, кимсә анаданҝәлмә корун ҝөзләрини ачсын. 33  Әҝәр бу адамы Аллаһ ҝөндәрмәсәјди, о, һеч нә едә билмәзди».+ 34  Онлар: «Сән ҝүнаһ ичиндә доғулмусан, инди бизә ағыл өјрәдәҹәксән?» — дејиб ону бајыра атдылар.+ 35  Иса јәһудиләрин ону бајыра атдығыны ешидәндә ону тапыб деди: «Инсан Оғлуна иман едирсән?» 36  О ҹаваб верди: «О кимдир, аға? Сөјлә, она иман едим». 37  Иса деди: «Сән ону ҝөрмүсән вә о, инди сәнинлә данышыр». 38  Онда һәмин адам: «Аға, инанырам», — дејиб она тәзим етди. 39  Иса деди: «Мән дүнјаја бу һөкм үчүн ҝәлмишәм: корлар ҝөрсүнләр,+ ҝөрәнләр исә кор олсунлар».+ 40  Орада дуран фәрисиләр буну ешидәндә дедиләр: «Јәни биз коруг?» 41  Иса онлара деди: «Сиз кор олсајдыныз, ҝүнаһыныз олмазды. Инди ки: “Биз ҝөрүрүк”, — дејирсиниз, ҝүнаһыныз бојнунузда галыр».+

Һашијәләр

Јәһуди руһаниләринә верилән шәрәфли ад.