Контентә кеч

Икинҹи дәрәҹәли менју

Мүндәриҹаты ҝөстәр

Јеһованын Шаһидләри

Aзәрбајҹан (кирил әлифбасы)

Онлајн Мүгәддәс Китаб | МҮГӘДДӘС КИТАБ (ТӨВРАТ, ЗӘБУР, ИНҸИЛ)

Јарадылыш 43:1—34

МҮНДӘРИҸАТ

  • Јусифин гардашларынын Мисирә икинҹи ҝәлиши; Бинјамини дә ҝәтирирләр (1—14)

  • Јусиф јенидән гардашлары илә ҝөрүшүр (15—23)

  • Јусиф гардашларына зијафәт верир (24—34)

43  Өлкәдәки аҹлыг чох ҝүҹлү иди.+  Буна ҝөрә дә Мисирдән ҝәтирдикләри тахыл гуртарандан сонра аталары онлара деди: «Ҝедин, бир аз да тахыл алын».+  Јәһуда исә она деди: «О адам ачыг-ајдын деди ки, гардашымызы апармасаг, ҝөзүнә ҝөрүнмәјәк.+  Әҝәр гардашымызы бизимлә бурахырсанса, онда ҝедиб тахыл аларыг.  Бурахмасан, ҝедә билмәјәҹәјик, чүнки өзү дили илә бизә демишди: “Гардашынызы ҝәтирмәсәниз, ҝөзүмә ҝөрүнмәјин”».+  Исраил+ деди: «Нијә мәни бәлаја салмысыныз? Ахы нијә демисиниз ки, башга гардашыныз да вар?»  Онлар ҹаваб вериб дедиләр: «О, суал вериб өзүмүз, доғмаларымыз һаггында сорушурду: “Атаныз сағдыр? Башга гардашыныз да вар?” Биз дә нә вар, ону дедик.+ Һарадан билә биләрдик ки, дејәҹәк, ҝедин гардашынызы бура ҝәтирин?»+  Ахырда Јәһуда атасы Исраилә деди: «Бурах ушағы мәнимлә,+ бизи јолдан сахлама, јохса һамымыз, биз дә, сән дә, ушагларымыз да гырылаҹағыг.+  Мән она башымла ҹавабдеһәм.+ Ону мәндән истәјәрсән. Әҝәр гајтарыб јанына ҝәтирмәсәм, гој өмрүм боју јанында үзүгара олум. 10  Белә ләнҝимәсәјдик, инди ики дәфә ҝедиб ҝәлмишдик». 11  Аталары Исраил онлара деди: «Јахшы, онда белә един: бу торпағын наз-немәтиндән чувалларыныза долдуруб о адама пај апарын.+ Балзам+, бал, ладан, гатранлы ағаҹ габығы,+ пүстә, бадам, һәрәсиндән бир аз-бир аз ҝөтүрүб апарын. 12  Өзүнүзлә икигат артыг пул ҝөтүрүн, кисәләринизә гојулан пуллары да апарын.+ Бәлкә, нә исә сәһв дүшүб. 13  Гардашынызы да ҝөтүрүб о адамын јанына ҝедин. 14  Гој Гадир Аллаһ Өзү онун үрәјинә рәһм салсын ки, Бинјамини дә, о бири гардашынызы да бурахсын. Бурахмаса да, даһа нејләмәк олар, демәли, өвладсыз галаҹағам!»+ 15  Гардашлар һәдијјәләри јығдылар, икигат артыг пул ҝөтүрдүләр, Бинјамини дә јанларына алыб Мисирә јола дүшдүләр. Ҝәлиб јенә Јусифин һүзурунда дурдулар.+ 16  Јусиф Бинјамини онларын јанында ҝөрән кими ешикағасына деди: «Онлары евә апар, һејван кәсиб јемәк һазырла. Бу адамлар мәнимлә наһар едәҹәкләр». 17  О да дәрһал Јусифин әмр етдији кими онлары евә апарды.+ 18  Амма гардашлар ҝөрәндә ки, онлары Јусифин евинә апарырлар, ҹанларына вәлвәлә дүшдү. Бир-биринә дедиләр: «Кечән дәфә кисәјә гојуб гајтардыглары пула ҝөрә бизи бура ҝәтирибләр. Инди улагларымызы әлимиздән алаҹаг, өзүмүзү дә тутуб гул едәҹәкләр».+ 19  Гапынын ағзына чатанда онлар Јусифин ешикағасына јахынлашыб дедиләр: 20  «Бағышла аға. Биз бир дәфә дә тахыл алмаға ҝәлмишдик.+ 21  Амма карвансараја чатанда кисәләримизи ачыб ҝөрдүк ки, һәр биримизин пулу өз кисәсиндәдир, пулларын да һамысы өз јериндә.+ Инди өз әлимизлә пуллары гајтармаг истәјирик. 22  Тахыл алмаг үчүн бу дәфә өзүмүзлә кечән дәфәкиндән чох пул ҝәтирмишик. О пуллары исә кимин кисәјә гојдуғундан хәбәримиз јохдур».+ 23  Онда нәзарәтчи деди: «Нараһат олмајын, һәр шеј јахшыдыр! Пулунуз мәнә чатмышдыр. Ону кисәләринизә гајтаран исә сизин вә атанызын Аллаһы иди». Сонра ҝедиб Шәмуну онларын јанына ҝәтирди.+ 24  Бундан сонра нәзарәтчи онлары Јусифин евинә ҝәтирди, ајагларыны јумаг үчүн су верди вә улагларынын габағына јем төкдү. 25  Гардашлар Јусифин ҝүнорта евә ҝәлишинә һәдијјәләри һазырладылар,+ чүнки ешитмишдиләр ки, орада чөрәк јејәҹәкләр.+ 26  Јусиф евә ҝәләндә онлар да һәдијјәләрини ҝәтириб ҝәлдиләр вә онун гаршысында јерә гәдәр әјилиб тәзим етдиләр.+ 27  Јусиф онларла һал-әһвал тутуб сорушду: «Демишдиниз гоҹа атаныз вар, неҹәдир, сағ-саламатдыр?»+ 28  «Сәнин гулун, атамыз јахшыдыр, сағ-саламатдыр». Сонра онлар әјилиб тәзим етдиләр.+ 29  Јусиф ҝөзләрини галдырыб анабир гардашы+ Бинјамини ҝөрәндә сорушду: «Дедијиниз кичик гардашыныз будур?»+ Сонра деди: «Аллаһ сәни сахласын, оғлум». 30  Гардашыны ҝөрәндә Јусифин үрәји елә сызылдады ки, ону ағламаг тутду. Тәләсик орадан чыхды вә ичәри отаға ҝириб ағламаға башлады.+ 31  Сонра өзүнү әлә алыб үз-ҝөзүнү јуду вә ҝери гајыдыб деди: «Јемәк ҝәлсин!» 32  Јусиф үчүн ајрыҹа, гардашлары үчүн ајрыҹа вә онун евиндә јејән мисирлиләр үчүн ајрыҹа сүфрә салдылар. Чүнки мисирлиләр ибраниләрлә јемәк јемәздиләр, бу, онлар үчүн ијрәнҹ бир шеј иди.+ 33  Јусифин гардашлары бөјүкдән-кичијә+, сыра илә онун гаршысында отурмушдулар. Онлар һејрәтлә бир-биринә бахырдылар. 34  Јусиф гаршысына гојулан јемәкләрдән онларын сүфрәсинә ҝөндәрирди. Бинјаминин пајыны исә гардашларынкындан беш гат артыг едирди.+ Беләҹә, онлар бирликдә дојунҹа јејиб-ичдиләр.

Һашијәләр