Контентә кеч

Икинҹи дәрәҹәли менју

Мүндәриҹаты ҝөстәр

Јеһованын Шаһидләри

Aзәрбајҹан (кирил әлифбасы)

Хошбәхтлик ҝәтирән һәгиги иман

 Бөлмә 11

Мүасир дөврдә һәгиги иманын тәзаһүрү

Мүасир дөврдә һәгиги иманын тәзаһүрү

БУ ҜҮН бир чохлары иманлы олдугларыны иддиа едирләр. Лакин Иса өјрәдирди ки, јалныз аз сајда инсанлар һәгиги имана малик олаҹаглар. О демишди: «Дар гапыдан ҝирин, чүнки мәһвә апаран јол енли вә ҝенишдир вә чох адам бу јолла ҝедир. Амма һәјата апаран гапы дар, јол исә енсиздир вә бу јолу аз адам тапыр» (Матта 7:13, 14).

Бу ҝүн инсанлар әсил имана саһиб олдугларыны неҹә сүбут едирләр? Иса демишди: «Онлары бәһрәләриндән таныјаҹагсыныз. Һеч тикан колундан үзүм, гангал колундан әнҹир јығылар? Ејнилә дә, һәр јахшы ағаҹ јахшы мејвә верир, чүрүк ағаҹ исә јарарсыз мејвә верир» (Матта 7:16, 17). Демәли, әсил иман «јахшы мејвә верир». Бу, инсанлары Аллаһа мәгбул хүсусијјәтләр тәзаһүр етдирмәјә тәшвиг едир. Онлар буну неҹә едирләр?

Онлар ҝүҹләриндән дүзҝүн истифадә едирләр

Һәгиги имана малик олан инсанлар ҝүҹләриндән вә сәлаһијјәтләриндән Аллаһы иззәтләндирмәк вә башгаларына фајда ҝәтирмәк үчүн истифадә едирләр. Иса Мәсиһ өјрәдирди: «Аранызда бөјүклүк етмәк истәјән гуллуғунузда дурмалыдыр» (Марк 10:43). Бунун кими, иманлы инсанлар нә евдә, нә дә чөлдә залымлыг етмирләр. Онлар һәјат јолдашлары илә нәвазишлә рәфтар едир, онлары гијмәтләндирир вә мәһәббәтлә тәләбатларынын гајғысына галырлар. Мүгәддәс Јазыларда дејилир: «Еј әрләр, арвадларынызы һәмишә севин вә онларла кобуд давранмајын» (Колослулара 3:19). «Әрләр, һәр бириниз һәјат јолдашынызла билијә әсасән давранын. Гадын даһа зәиф олуб зәриф бир габа бәнзәдији үчүн ону гијмәтләндирин ки, дуаларынызын гаршысыны һеч нә кәсмәсин» (1 Петер 3:7).

Диҝәр тәрәфдән, һәгиги имана саһиб олан гадынлар ‘әрләринә дәрин һөрмәт бәсләмәлидирләр’ (Ефеслиләрә 5:33). Гадынлар «әрләрини вә ушагларыны» севмәлидирләр (Титус 2:4). Әсил имана малик олан аталар вә аналар ушаглары илә вахт кечирир вә онлара Аллаһын ганун вә принсипләрини өјрәдирләр. Онлар евдә, ишдә, еләҹә дә һәр јердә башгаларына һөрмәт вә еһтирам ҝөстәрирләр. Онлар Мүгәддәс Јазыларын «бир-биринизә һөрмәтдә һәмишә тәшәббүс ҝөстәрин» мәсләһәтинә әмәл едирләр (Ромалылара 12:10).

Аллаһын хидмәтчиләри Мүгәддәс Јазыларын «рүшвәт алма» әмринә риајәт едирләр (Чыхыш 23:8). Өз мөвгеләриндән һагсыз газанҹ үчүн истифадә етмирләр. Әксинә, онлар имкандан истифадә едиб башгаларына, хүсусилә дә еһтијаҹы оланлара көмәк едирләр. Онлар нөвбәти мәсләһәтә диггәт јетирирләр: «Јахшылыг етмәји вә башгалары илә бөлүшмәји јаддан чыхартмајын, чүнки бу ҹүр гурбанлар Аллаһа хошдур» (Ибраниләрә 13:16). Буна ҝөрә дә, онлар Исанын: «Вермәк алмагдан даһа чох хошбәхтлик ҝәтирир» сөзләринин һәгигилијини өз тәҹрүбәләриндә һисс етмишләр (Һәвариләрин ишләри 20:35).

Онлар Аллаһын әдаләт принсипләринә әмәл едирләр

Иманлы инсанлар Аллаһын ганунларына ҹанла-башла табе олурлар вә онлар үчүн  «Онун әмрләри... ағыр дејил» (1 Јәһја 5:3). Онлар баша дүшүрләр ки, «Рәббин гануну камилдир, ҹаны тәзәләјир, Рәббин өјүдү етибарлыдыр, наданы мүдрик едир. Рәббин гајда-ганунлары дүздүр, үрәји севиндирир, Рәббин әмрләри пакдыр, ҝөзләри ајдын едир» (Мәзмур 19:7, 8).

Әсил иман һәмчинин онлары ајры-сечкиликдән узаг олмаға тәшвиг едир. Онлар һеч бир милләти, өлкәни вә ја сосиал тәбәгәдән олан инсанлары диҝәриндән үстүн тутмур, әксинә, Аллаһын дүшүнҹә тәрзини әкс етдирирләр. «Аллаһымыз ајры-сечкилик етмәјән Аллаһдыр, һәр халгын ичиндә Ондан горхан вә салеһ һәјат сүрән адамы хошлајыр» (Һәвариләрин ишләри 10:34, 35).

Һәгиги иман инсанлары һәр саһәдә дүрүст олмаға тәшвиг едир (Ибраниләрә 13:18). Иманлы инсан һәмчинин зәрәрли деди-годудан вә бөһтандан чәкинир. Аллаһын бәјәндији инсаны мәзмурчу Давуд белә тәсвир едир: «[О] дилинә бөһтан ҝәлмәјән, достуна јаманлыг етмәјән, гоншусуну тәһгир етмәјән» инсандыр (Мәзмур 15:3).

Аллаһа мәгбул мүдриклик тәзаһүр етдирирләр

Әсил имана малик олан инсанларын инанҹлары јалныз Мүгәддәс Јазылара әсасланыр. Онлар инанырлар ки, «Мүгәддәс Јазылардакы һәр кәлмә Аллаһ тәрәфиндән илһамланмышдыр вә тәлим, тәнбеһ, ислаһ вә салеһлик јолунда тәрбијә үчүн фајдалыдыр» (2 Тимотејә 3:16). Онлар башгалары илә мүнасибәтләриндә «јухарыдан назил олан һикмәт»и әкс етдирирләр; бу һикмәт «сафдыр, сонра сүлһпәрвәр, агил, итаәткардыр, мәрһәмәтли вә фајдалы бәһрәләрлә долудур» (Јагуб 3:17). Онлар Аллаһа мәгбул олмајан адәт-әнәнәләрдән вә спиритизмин бүтүн нөвләриндән — фалчылыг, ҹадуҝәрлик вә бу кими шејләрдән гачыр, о ҹүмләдән өзләрини бүтләрдән горујурлар (1 Јәһја 5:21).

Сәмими мәһәббәт ҝөстәрирләр

Муса пејғәмбәр демишди: «Аллаһын Рәбби бүтүн гәлбинлә, бүтүн варлығынла, вар ҝүҹүнлә сев» (Ганунун тәкрары 6:5). Иманлы инсанлар бу ҹүр мәһәббәти Аллаһа тәзаһүр етдирирләр. Онлар Аллаһын Јеһова адына һөрмәтлә јанашырлар. Онлар Рәббә шүкүр едир вә иманла Онун исмини сәсләјирләр (Мәзмур 105:1). Аллаһын хидмәтчиләри һәмчинин Онун: «Гоншуну өзүн кими сев» әмринә риајәт едирләр (Левилиләр 19:18). Онлар зоракылығы рәдд едир вә «һамы илә сүлһдә олмаға» ҹан атырлар (Ромалылара 12:18). Мәҹази мәнада гылынҹларындан котан, низәләриндән исә дәрјаз дүзәлдир, јәни дава етмәји өјрәнмирләр (Јешаја 2:4). Бунун сајәсиндә онларын арасында мәһәббәт вар вә онлар үмумдүнја гардашлығындан һәзз алырлар (Јәһја 13:35). Сиз бу ҝүн белә инсанлар таныјырсынызмы?