Контентә кеч

Мүндәриҹаты ҝөстәр

 ФӘСИЛ 62

Тәвазөкарлыг дәрси

Тәвазөкарлыг дәрси

МӘТТА 17:22—18:5 МАРК 9:30—37 ЛУКА 9:43—48

  • ИСА ПЕЈҒӘМБӘР ӨЛӘҸӘЈИНИ ЈЕНИДӘН ДЕЈИР

  • ПЕЈҒӘМБӘР БАЛЫҒЫН АҒЗЫНДАН ЧЫХАН ПУЛЛА ВЕРҜИ ӨДӘЈИР

  • ПАДШАҺЛЫГДА КИМ БӨЈҮКДҮР?

Иса пејғәмбәр Филипи Гејсәријјәси бөлҝәсиндә ҝөркәмини дәјишәндән вә ҹинә тутулмуш оғланы сағалдандан сонра Кәфәрнаһума јолланыр. О, јалныз шаҝирдләри илә ҝедир ки, издиһам онун һарада олдуғундан хәбәр тутмасын (Марк 9:30). О, шаҝирдләринә өләҹәји һагда вә онларын үзәрләринә дүшәҹәк мәсулијјәт барәдә данышыб онлары һазырламаг фикриндәдир. Буна ҝөрә дә о истәјир ки, онлар тәк ҝетсинләр. Пејғәмбәр шаҝирдләринә дејир: «Инсан Оғлу әлә вериләҹәк, ону өлдүрәҹәкләр вә Аллаһ ону үчүнҹү ҝүндә дирилдәҹәк» (Мәтта 17:22, 23).

Бу, онлар үчүн һеч дә јени бир фикир дејил, Иса пејғәмбәр бундан әввәл дә онлара өлдүрүләҹәјини демишди, бахмајараг ки, Бутрус буна инанмаг истәмирди (Мәтта 16:21, 22). Үстәлик, һәвариләрдән үчү онун ҝөркәминин дәјишмәсини өз ҝөзләри илә ҝөрмүш вә һәмин вахт онун дүнјадан ајрылаҹағы һагдакы сөһбәти ешитмишдиләр (Лука 9:31). Онлар бу мәсәләни ахыра гәдәр дәрк етмәсәләр дә, буну ешидәндә чох кәдәрләнирләр (Мәтта 17:23). Лакин бу һагда сорушмаға да чәкинирләр.

Сонра онлар Иса пејғәмбәрин хидмәтинин мәркәзи вә бәзи шаҝирдләринин вәтәни олан Кәфәрнаһума ҝәлиб чатырлар. Бурада мәбәд верҝиси јыған кишиләр Бутруса јахынлашырлар. Онлар Иса Мәсиһи верҝи өдәмәкдән бојун гачырмагда тәгсирләндирмәк үчүн сорушурлар: «Устадыныз верҝини өдәмир?» (Мәтта 17:24).

Бутрус: «Өдәјир», — дејә ҹаваб верир. Бутрус евә гајыданда Иса пејғәмбәр артыг һадисәдән хәбәрдар иди. Бутрус һәлә ағзыны ачмамыш Иса Мәсиһ ондан сорушур: «Шимон, неҹә дүшүнүрсән, падшаһлар рүсуму вә ҹан верҝисини кимдән јығырлар: өз оғулларындан, јохса башгаларындан?» Бутрус ҹаваб верир: «Башгаларындан». Онда пејғәмбәр дејир: «Демәли, оғуллар верҝидән азаддыр» (Мәтта 17:25, 26).

Иса Мәсиһин Атасы Каинатын Һөкмдарыдыр вә мәбәддә мәһз онун Атасына ибадәт едилир. Бу сәбәбдән Аллаһын Оғлу ганунән мәбәд верҝисиндән азаддыр. Буна бахмајараг, Мәсиһ Бутруса дејир: «Амма сөз-сөһбәт олмасын дејә, дәнизә ҝет, тилову суја ат вә тилова дүшән биринҹи балығы тут, онун ағзыны ач, орада бир ҝүмүш пул [статир вә ја тетрадирһәм] тапаҹагсан. Пулу ҝөтүр, һәм мәним, һәм дә өз әвәзинә онлара вер» (Мәтта 17:27).

Чох кечмәмиш шаҝирдләр бир јерә јығышыб Падшаһлыгда кимин ән бөјүк олаҹағына даир пејғәмбәрә суал верирләр. Бу, һәмин о шаҝирдләрдир ки, бир аз әввәл Иса пејғәмбәрдән онун өлүмү барәдә сорушмагдан горхурдулар, инди исә онлар чәкинмәдән өз ҝәләҹәкләри барәдә суал верирләр. Иса пејғәмбәр онларын нә дүшүндүкләрини билир. Онлар Кәфәрнаһума гајыдан баш онун архасынҹа ҝәлән шаҝирдләри јолда елә бу барәдә мүбаһисә едирдиләр. О сорушур: «Јолда нә һагда мүбаһисә едирдиниз?» (Марк 9:33). Шаҝирдләр утандыгларындан сусурлар, ахы онлар јолда кимин ән бөјүк олаҹағы һагда мүбаһисә едирдиләр. Ахырда һәвариләр мүзакирә етдикләри мәсәлә барәдә Иса Мәсиһин өзүндән сорушурлар: «Сәмави Падшаһлыгда ән бөјүк ким олаҹаг?» (Мәтта 18:1).

Тәхминән үч илдир ки, шаҝирдләри Иса пејғәмбәрин давранышыны изләјир, тәлимләрини динләјирләр. Бу гәдәр вахт әрзиндә тәлим алдыгдан сонра да онларын белә мөвзуда мүбаһисә етмәләри гәрибә дејилми? Дүздүр, онлар гејри-камилдирләр вә алдығы дини тәрбијә онлара ҝүҹлү тәсир ҝөстәриб. Иса пејғәмбәрин шаҝирдләри јәһуди дининдә бөјүјүбләр. Бу диндә инсанын мәнсәбинә вә мәншәјинә һәр бир ишдә хүсуси диггәт верилирди. Бундан әлавә, тәзәликҹә Иса Мәсиһ Бутруса Падшаһлығын мүәјјән «ачарларыны» верәҹәјини вәд етмишди. Бәлкә дә, Бутрус буна ҝөрә өзүнү үстүн һесаб едир. Јагубла Јәһја да, јәгин, өзләри һагда бу фикирдә идиләр, ахы онлара Иса пејғәмбәрин ҝөркәминин дәјишмәсини ҝөрмәк нәсиб олмушду.

Һәр неҹә олурса-олсун, пејғәмбәр онларын бахышларыны дүзәлтмәк истәјир. Бунун үчүн о, бир ушағы јанына чағырыб онларын ортасына гојур вә дејир: «Сизә дејирәм, дәјишиб ушаг кими олмасаныз, сәмави Падшаһлыға әсла ҝирмәјәҹәксиниз. Өзүнү бу ушаг кими кичилдән сәмави Падшаһлыгда ән бөјүк олаҹаг. Бунун кими бир ушағы мәним хатиримә гәбул едән мәни дә гәбул едир» (Мәтта 18:3—5).

Бу, неҹә дә ҝөзәл тәлим үсулудур! О һирсләниб онлара тамаһкар вә шөһрәтпәрәст дамғасы вурмур. Бунун әвәзинә, әјани нүмунә ҝәтирир. Ушагларын нә ад-саны, нә дә һәр һансы мөвгеји вар. Беләҹә, Иса пејғәмбәр ҝөстәрир ки, шаҝирдләри ушаг кими олмалыдырлар. О, сөзүнә белә јекун вурур: «Аранызда ән тәвазөкар кимдирсә, бөјүк одур» (Лука 9:48).