Контентә кеч

Икинҹи дәрәҹәли менју

Мүндәриҹаты ҝөстәр

Јеһованын Шаһидләри

Aзәрбајҹан (кирил әлифбасы)

Онлајн Мүгәддәс Китаб | МҮГӘДДӘС КИТАБ (ТӨВРАТ, ЗӘБУР, ИНҸИЛ)

Јарадылыш 42:1—38

МҮНДӘРИҸАТ

  • Јусифин гардашлары Мисирә ҝәлир (1—4)

  • Јусиф гардашлары илә ҝөрүшүр вә онлары сынајыр (5—25)

  • Гардашлар Јагубун јанына гајыдыр (26—38)

42  Јагуб хәбәр тутду ки, Мисирдә тахыл вар.+ О, оғланларына деди: «Нијә дуруб бир-биринизә бахырсыныз?  Ешитмишәм, Мисирдә тахыл вар. Ҝедин орадан бир аз тахыл алын ҝәтирин, јохса аҹындан гырылаҹағыг».+  Беләликлә, Јусифин он гардашы+ тахыл алмаг үчүн Мисирә јолланды.  Јагуб Јусифин гардашы Бинјамини+ онларла ҝөндәрмәди, горхду ки, бирдән онун башына бир иш ҝәләр.+  Бүтүн Кәнан торпағында аҹлыг олдуғундан Исраилин оғуллары ҹамаата гошулуб Мисирә тахыл алмаға ҝәлдиләр.+  Јусиф өлкәдә ән нүфузлу адам иди,+ бүтүн өлкәләрдән ҝәлән адамлара тахылы о сатырды.+ Гардашлары онун јанына ҝәлдиләр вә јерә гәдәр әјилиб тәзим етдиләр.+  Јусиф гардашларыны ҝөрән кими таныды, амма өзүнү онлара танытмады.+ Сәрт үз ҝөстәриб онлардан сорушду: «Һарадан ҝәлмисиниз?» Онлар: «Кәнан торпағындан ҝәлмишик, тахыл алмаг истәјирик», — дејә ҹаваб вердиләр.+  Беләликлә, Јусиф гардашларыны таныды, онларса ону танымадылар.  О ан Јусифин јадына онларла бағлы ҝөрдүјү јухулар дүшдү.+ О деди: «Сиз ҹасуссунуз! Ҝәлмисиниз ки, өлкәнин зәиф јерләрини өјрәнәсиниз». 10  «Хејр, аға, гулларын тахыл алмаға ҝәлиб, — дејә онлар ҹаваб вердиләр. — 11  Биз һамымыз бир атанын өвладларыјыг. Гулларын дүз адамлардыр, ҹасус дејилләр». 12  Јусифсә: «Јох! Сиз өлкәнин зәиф јерләрини өјрәнмәјә ҝәлмисиниз!» — деди. 13  Онлар ҹаваб вериб дедиләр: «Сәнин гулларын он ики гардашдыр.+ Биз Кәнанда јашајан бир нәфәрин оғулларыјыг.+ Ән кичијимиз атамызын јанындадыр.+ Бир гардашымызса артыг һәјатда јохдур».+ 14  Јусиф онлара деди: «Јох! Елә мән дејәндир. Сиз ҹасуссунуз! 15  Сизи јохлајыб һәгигәти үзә чыхараҹағам. Фиронун ҹанына анд олсун, нә гәдәр ки кичик гардашыныз бура ҝәлмәјиб, сизи бурахан дејиләм.+ 16  Бириниз ҝедиб гардашынызы ҝәтирсин, галанларынызса тутулаҹаг. Беләҹә, ҝөрәрик дүзүнү дејирсиниз, ја јох. Сөзләриниз јалан чыхса, демәк, сиз ҹасуссунуз». 17  Буну дејиб онларын һамысыны тутдурду вә үч ҝүн һәбсдә сахлады. 18  Бу һадисәнин үчүнҹү ҝүнү Јусиф онлара деди: «Дедијими етсәниз, ҹанынызы сизә бағышлајаҹағам, мән Аллаһдан горхан адамам. 19  Әҝәр сиз дүз адамсынызса, гој гардашларыныздан бири бурада һәбсдә галсын, галанларынызса тахылы апарыб ҝетсин ки, евиниздәкиләр аҹ галмасын.+ 20  Кичик гардашынызы ҝәтирсәниз, биләҹәјәм ки, дүз дејирсиниз. Онда өлмәјәҹәксиниз». Онлар разылашдылар. 21  Сонра өз араларында данышыб дедиләр: «Бу, гардашымызын аһыдыр бизи тутуб.+ Ахы јалварыб биздән рәһм диләјәндә онун неҹә изтираб чәкдијини ҝөрүрдүк, амма она гулаг асмадыг. Инди она ҝөрә башымыза бу бәла ҝәлир». 22  Онда Рубән онлара деди: «Ахы мән сизә дедим, ушаға гаршы ҝүнаһ еләмәјин. Гулаг асмадыныз.+ Инди биздән онун ганы алыныр».+ 23  Гардашлар даһа билмирдиләр ки, Јусиф онлары баша дүшүр. Чүнки Јусифлә дилманҹ васитәсилә данышырдылар. 24  Јусиф онлардан араланыб ағлады.+ Сонра јанларына гајыдыб онларла бир дә данышды вә Шәмуну онлардан ајырыб ҝөзләри гаршысында әл-голуну бағлады.+ 25  Бундан сонра Јусиф әмр верди ки, онларын чувалларыны тахылла долдурсунлар, һәр биринин пулуну кисәсинә гојсунлар вә јол үчүн онлара азугә версинләр. Әмр иҹра олунду. 26  Гардашлар чуваллары улаглара јүкләјиб јола дүшдүләр. 27  Онлардан бири ҝеҹәләдикләри јердә кисәсини ачыб ешшәјинә јем вермәк истәјәндә ҝөрдү ки, пулу кисәдәдир. 28  О, гардашларына деди: «Пулуму өзүмә гајтарыблар, будур, кисәдәдир!» Онда онларын үрәји гопду, горхудан әсмәјә башладылар. Бир-биринә бахыб дедиләр: «Бу нә ишдир Аллаһ башымыза ҝәтирди?» 29  Онлар ҝәлиб Кәнана, аталары Јагубун јанына чатдылар вә башларына ҝәләни она нәгл етдиләр: 30  «О өлкәнин башчысы бизи ҹасус саныб бизимлә сәрт данышды.+ 31  Бизсә дедик ки, биз ҹасус дејилик, дүз адамларыг.+ 32  Бир атанын өвладларыјыг, он ики гардашыг.+ Бир гардашымыз артыг һәјатда јохдур,+ ән кичијимиз исә Кәнанда атамызын јанындадыр.+ 33  Амма о өлкәнин башчысы деди: “Онда гој гардашларыныздан бири мәним јанымда галсын.+ Сиз исә тахыл апарыб ҝедин ки, евиниздәкиләр аҹ галмасын.+ 34  Кичик гардашынызы ҝәтириб ҝәлсәниз, биләҹәјәм ки, дүз адамсыныз, ҹасус дејилсиниз. Онда гардашынызы сизә гајтарарам. Өзүнүз дә бу өлкәдә алыш-веришинизи едәрсиниз”». 35  Онлар кисәләрини бошалданда һәр бири орада өз пул кисәсини тапды. Пул кисәләрини ҝөрәндә онлар да, аталары да горхуја дүшдү. 36  Јагуб фәрјад едиб деди: «Мәни ушагларымдан етдиниз!+ Јусиф јох,+ Шәмун јох,+ инди дә Бинјамини апармаг истәјирсиниз. Бу нә бәладыр мән дүшмүшәм!» 37  Рубән атасына деди: «Әҝәр ону гајтарыб ҝәтирмәсәм, ики оғлуму өз әлинлә гәбрә гојарсан.+ Мән бојун олурам ки, ону сәнә гајтараҹағам».+ 38  Јагуб исә деди: «Оғлум сизинлә һеч јана ҝетмәјәҹәк. Онсуз да гардашы өлүб, тәк галыб.+ Јолда башына бир иш ҝәлсә, бу ағармыш башымы кәдәр ичиндә Мәзара* ҝөндәрәҹәксиниз».+

Һашијәләр

Ибр. шеол. Лүғәтә бах.