Контентә кеч

Икинҹи дәрәҹәли менју

Мүндәриҹаты ҝөстәр

Јеһованын Шаһидләри

Aзәрбајҹан (кирил әлифбасы)

Онлајн Мүгәддәс Китаб | МҮГӘДДӘС КИТАБ (ТӨВРАТ, ЗӘБУР, ИНҸИЛ)

Јарадылыш 37:1—36

МҮНДӘРИҸАТ

  • Јусифин јухулары (1—11)

  • Јусиф вә пахыл гардашлары (12—24)

  • Јусиф көләлијә сатылыр (25—36)

37  Јагуб атасынын гәриб кими јашадығы Кәнан торпағында галыб орада јашајырды.+  Јагубун тарихчәси беләдир. Он једди јашлы Јусиф+ атасынын арвадлары Бәлһә вә Зүлфәнин оғланлары+ илә бирликдә сүрү отарырды.+ Јусиф онларын пис әмәлләрини атасына хәбәр верди.  Јусиф Исраилин ихтијар чағында дүнјаја ҝәлдијинә ҝөрә Исраил ону бүтүн оғулларындан+ чох истәјирди. Она ҝөзәл либас тикдирмишди.  Гардашлары ҝөрәндә ки, аталары Јусифи онлардан чох истәјир, ондан зәһләләри ҝетди вә даһа онунла меһрибан даныша билмәдиләр.  Бир ҝүн Јусиф јуху ҝөрдү вә ҝедиб ону гардашларына данышды.+ Бундан сонра онларын үрәјиндә Јусифә гаршы әмәлли-башлы нифрәт баш галдырды.  Јусиф онлара белә демишди: «Ҝөрүн нә јуху ҝөрмүшәм.  Јухуда ҝөрдүм ки, биз тарлада дәрз бағлајырыг. Мәним дәрзим галхыб дик дурур, сизинкиләрсә ону дөврәјә алыб тәзим едир».+  Гардашлары демишди: «Инди демәк истәјирсән ки, бизим үстүмүздә падшаһ олаҹагсан? Бизә ағалыг едәҹәксән?»+ Беләликлә, ҝөрдүјү јухуја вә дедији сөзләрә ҝөрә гардашлары Јусифә нифрәт етмәјә башламышды.  Бундан сонра о, башга бир јуху ҝөрдү вә ону гардашларына данышды: «Бир јуху да ҝөрмүшәм: бу дәфә ҝүнәш, ај вә он бир улдуз мәнә тәзим едирди».+ 10  Јухуну һәм гардашларына, һәм дә атасына данышды. Атасы ону данлајыб деди: «Бу нә јухудур ҝөрмүсән? Инди демәк истәјирсән ки, мән дә, анан да, гардашларын да ҝәлиб сәнин өнүндә сәҹдә гылаҹағыг?» 11  Гардашларынын она пахыллығы тутду,+ атасы исә онун сөзләрини јадында сахлады. 12  Бир дәфә Јусифин гардашлары аталарынын сүрүсүнү отармаг үчүн Сиһамын+ јахынлығына ҝетдиләр. 13  Онлар ҝедәндән бир мүддәт сонра Исраил Јусифә деди: «Гардашларын Сиһам јахынлығында сүрүләри отарыр. Ҝәл сәни онларын јанына ҝөндәрим». О: «Мән һазыр», — деди. 14  «Ҝет ҝөр гардашларын неҹәдир, сүрү нә вәзијјәтдәдир. Сонра мәнә бир хәбәр ҝәтир». Белә дејиб Јагуб ону Һәбрун+ дәрәсиндән Сиһама ҝөндәрди. 15  Јусиф чөлдә долашаркән бир кишијә раст ҝәлди. Киши ондан сорушду: «Нә ахтарырсан?» 16  «Гардашларымы ахтарырам. Билмирсән онлар сүрүнү һарада отарырлар?» 17  «Онлар бурадан ҝедибләр, ешитдим, дејирдиләр: “Дуфана ҝедәк”». Јусиф гардашларынын далынҹа Дуфана ҝедиб онлары орада тапды. 18  Гардашлары узагдан Јусифи ҝөрдүләр. Јусиф онлара тәрәф ҝәләндә ону өлдүрмәк үчүн тәдбир төкмәјә башладылар. 19  Бир-бириләринә дедиләр: «Будур, јуху ҝөрәнимиз ҝәлир.+ 20  Ҝәлин ону өлдүрүб гујуја атаг, сонра да дејәк ки, вәһши һејван парчалајыб. Онда ҝөрәрик, јухулары неҹә чин чыхыр». 21  Рубән+ буну ешидәндә Јусифи онларын әлиндән гуртармаг үчүн деди: «Она гыјмајын.+ 22  Ҝәлин ган төкмәјәк.+ Ону бу бијабандакы гујуја атаг, гој әлимиз гардаш ганына булашмасын».+ Рубәнин мәгсәди ону гардашларынын әлиндән гуртарыб атасына гајтармаг иди. 23  Јусиф гардашларынын јанына чатар-чатмаз онун ҝөзәл палтарыны дартыб әјниндән чыхардылар.+ 24  Сонра ону ҝөтүрүб гујуја атдылар. Һәмин вахт гују бош, сусуз иди. 25  Сонра јемәк јемәјә отурдулар. Башларыны галдырыб баханда ҝөрдүләр ки, Ҝиладдан исмајыллыларын+ карваны ҝәлир. Онлар дәвәләринә ладан гатраны, балзам, гатранлы ағаҹ габығы+ јүкләјиб Мисирә апарырдылар. 26  Онда Јәһуда гардашларына деди: «Гардашымызы өлдүрүб ишин үстүнү өрт-басдыр етмәклә нә әлдә едәҹәјик?+ 27  Ҝәлин ону исмајыллылара сатаг.+ Она әл галдырмајаг, ахы о, бизим гардашымыздыр, ејни ганданыг». Гардашлары онун сөзү илә разылашдылар. 28  Мәдјәни+ таҹирләр онларын јанындан кечәндә онлар Јусифи гујудан чыхардылар вә ону ијирми ҝүмүшә исмајыллылара сатдылар.+ Онлар да Јусифи Мисирә апардылар. 29  Үстүндән бир аз кечәндән сонра Рубән гујунун јанына гајытды вә бахыб ҝөрдү ки, Јусиф гујуда јохдур. Онда о әл атыб јахасыны ҹырды. 30  Гардашларынын јанына ҝәлиб: «Ушаг јоха чыхыб! Инди мән нејләјәҹәјәм?» — дејә налә чәкди. 31  Онлар бир тәкә кәсдиләр, сонра Јусифин палтарыны ҝөтүрүб онун ганына буладылар. 32  Бундан сонра һәмин либасы аталарына јолладылар. «Ҝөр нә тапмышыг. Бах ҝөр оғлунун палтарыдыр?» — дејә палтары апаранларла хәбәр ҝөндәрдиләр.+ 33  Јагуб палтара бахыб фәрјад гопарды: «Оғлумун палтарыдыр! Јәгин Јусифи вәһши һејван јејиб! Баламы тикә-тикә еләјиб!» 34  Јагуб белә дејиб јахасыны ҹырды, белинә чул бағлајыб ҝүнләрлә оғлуну ағлады. 35  Бүтүн оғуллары, гызлары она тәсәлли вермәјә чалышырды, о исә сакитләшмәк билмәјиб: «Оғлуму ағлаја-ағлаја Мәзара*+ ҝедәҹәјәм!» — дејирди. Беләҹә, атасы отуруб-дуруб Јусифә ҝөрә ағлајырды. 36  Мәдјәниләр исә Мисирдә Јусифи фиронун сарај әјанына, кешикчибашы Фитфирә сатдылар.+

Һашијәләр

Ибр. шеол. Лүғәтә бах.