Контентә кеч

Икинҹи дәрәҹәли менју

Мүндәриҹаты ҝөстәр

Јеһованын Шаһидләри

Aзәрбајҹан (кирил әлифбасы)

Онлајн Мүгәддәс Китаб | МҮГӘДДӘС КИТАБ (ТӨВРАТ, ЗӘБУР, ИНҸИЛ)

Јарадылыш 29:1—35

МҮНДӘРИҸАТ

  • Јагуб Рәһилә илә таныш олур (1—14)

  • Јагуб Рәһиләјә вурулур (15—20)

  • Јагуб Ләја вә Рәһилә илә евләнир (21—29)

  • Јагубун Ләјадан доғулан дөрд оғлу: Рубән, Шәмун, Лави вә Јәһуда (30—35)

29  Бундан сонра Јагуб јолуна давам едиб шәрглиләрин өлкәсинә ҝетди.  О ҝәлиб бир отлаға чыхды. Ҝөрдү ки, бир гујунун јанында үч гојун сүрүсү јатышыр; адәтән, сүрүләри һәмин гујудан сулајырдылар. Гујунун ағзында бөјүк бир даш вар иди.  Сүрүләрин һамысы ораја јығыланда дашы гујунун ағзындан ҝөтүрүр, һејванлара су верир, сонра дашы јенә гајтарыб өз јеринә, гујунун ағзына гојурдулар.  Јагуб чобанлардан сорушду: «Гардашлар, һарадансыныз?» «Һарранданыг»,+ — дејә ҹаваб вердиләр.  Онда о сорушду: «Наһурун+ нәвәси Лабаны+ танымырсыныз?» «Таныјырыг», — дедиләр.  «Неҹәдир, сағ-саламатдыр?» «Һә, саламатдыр. Одур, гызы Рәһилә+ ҝәлир, гојунлары ҝәтирир».  Јагуб деди: «Һәлә ахшама чох вар, сүрүләри јығмаг вахты дејил! Гојунлара су верин, сонра апарын отарын».  Онлар дедиләр: «Јох, ҝәрәк сүрүләрин һамысы јығылсын, дашы гујунун ағзындан ҝөтүрсүнләр ки, биз дә гојунлары сулаја биләк».  Јагуб онларла данышанда Рәһилә атасынын гојунларыны ҝәтириб ҝәлди, чүнки гојунлары о отарырды. 10  Јагуб дајысы Лабанын гызы Рәһиләни ҝөрәндә јахынлашыб дашы гујунун ағзындан јуварлады вә дајысы Лабанын гојунларына су верди. 11  Сонра Рәһиләни өпдү вә һөнкүртү илә ағлады. 12  О, Рәһиләјә атасынын гоһуму, Рәфәгәнин оғлу олдуғуну сөјләди. Гыз гачыб атасына хәбәр верди. 13  Лабан+ баҹысы оғлу Јагубун ҝәлдијини ешитҹәк тез онун габағына чыхды. Ону өпүб бағрына басды вә евләринә ҝәтирди. Јагуб башына ҝәләнләри бирҹә-бирҹә Лабана нәгл етди. 14  Лабан она деди: «Сән мәним ганы ганымдан, ҹаны ҹанымдан олан доғмамсан*». Беләликлә, Јагуб дүз бир ај онларда галды. 15  Бундан сонра Лабан Јагуба деди: «Белә олмаз ахы, гоһумумсан+ дејә, мәнә һавајы ишләјәҹәксән? Сөјлә, зәһмәтинин һаггы нә олсун?»+ 16  Лабанын ики гызы вар иди: бөјүјүнүн ады Ләја, кичијининки исә Рәһилә иди.+ 17  Ләјанын ҝөзләриндә парлаглыг јох иди. Рәһилә исә ҝөзәл-ҝөјчәк, јарашыглы бир гыз иди. 18  Јагуб Рәһиләјә вурулмушду. Одур ки, деди: «Кичик гызын Рәһиләјә ҝөрә сәнә једди ил ишләмәјә һазырам».+ 19  Лабан ҹаваб вериб деди: «Мәним үчүн лап јахшы. Гызымы башгасына вермәкдәнсә, елә сәнә верәрәм. Гал мәним јанымда». 20  Јагуб Рәһиләјә ҝөрә једди ил ишләди,+ амма бу једди ил онун үчүн бир нечә ҝүн кими ҝәлиб кечди, чүнки гызы чох севирди. 21  Вахт тамам оланда Јагуб Лабана деди: «Данышдығымыз вахт битди. Инди Рәһиләни мәнә вер, онунла евләним*». 22  Лабан о јерин бүтүн ҹамаатыны јығыб зијафәт верди. 23  Анҹаг ахшам Јагубун јанына гызы Ләјаны апарды ки, Јагуб онунла јахынлыг етсин. 24  Лабан кәнизи Зүлфәни гызына гуллугчу верди.+ 25  Сәһәр ачыланда Јагуб ҝөзләринә инанмады: јанындакы Ләја иди! О ҝедиб Лабана деди: «Бу нә ишдир ҝөрмүсән? Мәҝәр мән сәнә Рәһиләјә ҝөрә ишләмирдим? Нијә мәнә кәләк ҝәлдин?»+ 26  Онда Лабан деди: «Бизим адәтә ҝөрә, бөјүк гыз дура-дура кичији вермәк олмаз. 27  Гој һәфтәниз тамам олсун, сонра сәнә о бири гызы да верәрәм, амма онун үчүн дә једди ил ишләмәли олаҹагсан».+ 28  Јагуб белә дә етди, һәфтәни Ләја илә баша вурду. Ондан сонра Лабан гызы Рәһиләни дә она верди. 29  Үстәлик, кәнизи Бәлһәни гызы Рәһиләјә гуллугчу верди.+ 30  Јагуб Рәһилә илә дә јахынлыг етди. О, Рәһиләни Ләјадан чох севирди. Јагуб Лабана једди ил дә хидмәт етди.+ 31  Јеһова ҝөрәндә ки, әри Ләјаны севмир, онун бәтнини ачды.+ Рәһилә исә сонсуз иди.+ 32  Ләја һамилә галыб оғлан доғду вә «Јеһова дәрдими ҝөрдү.+ Инди әрим мәни севәҹәк» дејәрәк оғлунун адыны Рубән*+ гојду. 33  О, јенә һамилә галыб оғлан доғду. «Јеһова севилмәдијими ешидиб мәнә бу ушағы да верди» дејәрәк адыны Шәмун*+ гојду. 34  Ләја бир дәфә дә һамилә галыб оғлан доғду вә «инди әрим мәнә бағланаҹаг, чүнки онун үчүн үч оғул дүнјаја ҝәтирмишәм» деди. Буна ҝөрә дә ушағын ады Лави*+ олду. 35  Сонра бир дә һамилә галды вә јенә оғлу олду. О деди: «Бу дәфә Јеһованы мәдһ едәҹәјәм». Одур ки, ушағын адыны Јәһуда*+ гојду. Бундан сонра бир мүддәт онун ушағы олмады.

Һашијәләр

Һәрфән: сән мәним сүмүјүм, мәним әтимсән.
Һәрфән: арвадымы мәнә вер ки, онунла јахынлыг едим. Ибрани адәтинә ҝөрә, нишанлы адамлар артыг әр-арвад сајылырдылар.
Мәнасы: бахын, оғул!
Мәнасы: ешитмәк.
Мәнасы: бағланма; јапышмыш.
Мәнасы: мәдһ едилән; мәдһ һәдәфи.