Контентә кеч

Икинҹи дәрәҹәли менју

Мүндәриҹаты ҝөстәр

Јеһованын Шаһидләри

Aзәрбајҹан (кирил әлифбасы)

Ҝөзәтчи гүлләси (тәлим нәшри)  |  мај 2016

Мәсиһиләр дөвләт ишчиләринә мүраҹиәт едәндә Мүгәддәс Китаба әсасланан виҹданларына ујғун давранмалыдырлар

Охуҹуларын суаллары

Охуҹуларын суаллары

Мәсиһиләр һөкумәт ишчиләринә ширинлик вермәјин мүнасиб олуб-олмадығыны неҹә мүәјјән едә биләр?

Бу заман бир сыра амилләри нәзәрә алмаг лазымдыр. Мәсиһиләр дүрүст олмалыдырлар. Онлар Јеһованын ганунларына зидд ҝетмәдији тәгдирдә өлкәнин ганунларына табе олмалыдыр (Мәт. 22:21; Ром. 13:1, 2; Ибр. 13:18). Бундан башга, мәсиһиләр јашадыглары јердәки адәт-әнәнәләрә вә бахышлара һөрмәтлә јанашмаға, башгаларыны өзләрини севдикләри кими севмәјә чалышырлар (Мәт. 22:39; Ром. 12:17, 18; 1 Салон. 4:11, 12). Бу принсипләрдән ирәли ҝәләрәк, дүнјанын мүхтәлиф јерләриндә јашајан мәсиһиләрин ширинлик вермәјә мүнасибәти фәргли ола биләр.

Бир чох јерләрдә вәтәндашын һүгугу чатан шеји әлдә етмәси үчүн дөвләт ишчисинә һеч нә вермәк тәләб олунмур. Дөвләт ишчиләри иҹра етдикләри хидмәтләрә ҝөрә һөкумәтдән мааш алыр. Онлар ҝөрдүкләри ишин мүгабилиндә өз мәваҹибләриндән әлавә олараг һеч нә тәләб етмирләр, нә дә уммурлар. Бир чох өлкәләрдә дөвләт ишчиләринин ҝөрдүкләри рәсми ишин мүгабилиндә нәсә тәләб етмәси, јахуд алмасы гејри-ганунидир, бахмајараг ки, онлар ширинликсиз дә өз ишләрини там гануни шәкилдә иҹра едәрдиләр. Бу ҹүр ширинлик, һәтта рәсми ишин нәтиҹәсини дәјишмәсә белә, рүшвәт һесаб олунур. Белә өлкәләрә ҝәлдикдә, мәсиһинин дөвләт ишчисинә ширинлик вермәсинин дүзҝүн олуб-олмадығыны мүзакирәјә чыхармаға һеч лүзум да јохдур. Бу ҹүр ширинлик бирмәналы шәкилдә дүзҝүн дејил.

Анҹаг бәзи өлкәләрдә белә ганунлар јохдур, ја да олса да, онлара ҹидди шәкилдә риајәт олунмур. Белә олан һалда һөкумәт ишчиләри өз ишләрини виҹданла јеринә јетирмирләр. Бәзи өлкәләрдә дөвләт ишчиләри өз мөвгеләриндән суи-истифадә едирләр. Онлар хидмәт етмәли олдуглары адамлардан пул вә ја башга шеј тәләб едирләр. Ширинлик алмамыш һеч нә етмәк истәмирләр. Мәсәлән, никаһы рәсмиләшдирән, гануни ҝәлир верҝиси өдәјән, тикинтијә иҹазә алан вә саир иш үчүн мүраҹиәт едән кәсләрдән ширинлик истәнилир. Ширинлик вермәјәндә дөвләт ишчиси вәтәндашын ганунла һүгугу чатан иши чәтинә салыр, бәзи һалларда исә үмумијјәтлә ишини дүзәлтмир.  Һәтта мәлумата ҝөрә, бир өлкәдә фөвгәладә һаллар баш вердикдә јанғынсөндүрәнләр әввәлҹә бөјүк мәбләғдә пул алмајынҹа јанғыны сөндүрмүрләр.

Бәзән ганунла һүгугу чатан хидмәти әлдә етмәк үчүн миннәтдарлыг әламәти олараг кичик ширинлик вермәк лазым ҝәлә биләр

Бу ҹүр шејләрин ҝениш јајылдығы өлкәләрдә бәзиләри фикирләшир ки, ширинлик вермәсән ишин дүзәлмәјәҹәк. Белә вәзијјәтләрдә мәсиһи ширинлијә гануни ишә ҝөрә тәләб олунан әлавә өдәниш кими баха биләр. Рүшвәтин ади һал олдуғу мүһитдә мәсиһи еһтијатлы олмалыдыр ки, онун ҝөзүндә Аллаһа мәгбул оланла олмајан арасындакы сәрһәд позулмасын. Бир вар ки, ширинлик вериб гануни шәкилдә һүгугун чатан бир шеји әлдә едәсән, бир дә вар ки, ганунсуз бир шеји әлдә етмәјә чалышасан. Бунлар тамамилә фәргли шејләрдир. Рүшвәтхорлуғун баш алыб ҝетдији јерләрдә бәзиләри һүгуглары чатмајан шеји әлдә етмәк үчүн мәмура «ширинлик» верир, јахуд әдаләтлә кәсилән ҹәримәдән јајынмаг үчүн полисә, дөвләт мүфәттишинә «ширинлик» тәклиф едирләр. Лакин белә «ширинлији» алыб виҹданыны ләкәләмәк дүзҝүн олмадығы кими, кимәсә «ширинлик» вериб онун виҹданыны ләкәләмәк дә дүзҝүн олмазды. Бунларын һәр икисиндә әдаләт тапдаланыр (Чых. 23:8; Ган. 16:19; Мәс. 17:23).

Әксәр јеткин мәсиһиләрин Мүгәддәс Китаб әсасында тәрбијә едилмиш виҹданы јол вермир ки, ширинлик тәләб едән мәмура нәсә версинләр. Онлар дүшүнүрләр ки, белә етмәклә рүшвәтхорлуға ҝөз јумурлар вә ја онун јајылмасында иштирак едирләр. Буна ҝөрә дә онлар үмумијјәтлә ширинлик вермирләр.

Јеткин мәсиһиләр баша дүшүрләр ки, ганунсуз иш үчүн ширинлик вермәк рүшвәтә бәрабәр ола биләр. Лакин јерли шәраитдән вә бахышлардан ирәли ҝәләрәк бәзи мәсиһиләр гануни хидмәтләри әлдә етмәк үчүн вә ја иши ганунсуз шәкилдә јубандырмасынлар дејә, кичик ширинлик верә биләрләр. Јахуд дөвләт хәстәханасында пулсуз мүалиҹә алдыгдан сонра бәзи мәсиһиләр миннәтдарлыг олараг һәкимләрә вә тибб баҹыларына ширинлик верирләр. Онлар буну мүалиҹәдән габаг јох, сонра верирләр ки, ширинлик рүшвәт характери дашымасын, јахуд елә чыхмасын ки, һәкимләрин хүсуси диггәт ҝөстәрмәси үчүн онлара пул верирләр.

Бүтүн өлкәләрдәки һәр вәзијјәти мүзакирә етмәк мүмкүн дејил. Буна ҝөрә дә јерли шәраитдән асылы олмајараг, мәсиһиләр елә гәрар вермәлидирләр ки, виҹданлары тәмиз галсын (Ром. 14:1—6). Онлар ганунсуз ишләрдән узаг дурмалыдырлар (Ром. 13:1—7). Јеһованын адыны бәднам етмәмәли вә һеч кими бүдрәтмәмәлидирләр (Мәт. 6:9; 1 Кор. 10:32). Онларын гәрарларында инсанлара мәһәббәт әкс олунмалыдыр (Марк 12:31).

 Јығынҹагда киминсә бәрпа олундуғу елан олунанда јығынҹаг үзвләри севинҹини неҹә ифадә едә биләр?

«Луканын јаздығы Мүждә»нин 15-ҹи фәслиндә Иса сүрүсүндә 100 гојуну олан бир киши һагда мәсәл чәкир. Гојунлардан бири итәндә киши 99 гојунуну чөлдә гојур вә итмиш гојуну тапана кими ҝедиб ону ахтарыр. Иса мәсәлә белә давам едир: «Ону тапанда чијнинә гојуб севинә-севинә евинә гајыдар, гонум-гоншуну чағырыб дејәрди: “Мәнимлә бирҝә севинин, чүнки итмиш гојунуму тапмышам”». Иса мәсәлә бу сөзләрлә јекун вурур: «Буну билин ки, ҝөјдә төвбә едән бир ҝүнаһкардан өтрү төвбәјә еһтијаҹы олмајан дохсан доггуз салеһдән даһа чох севинәҹәкләр» (Лука 15:4—7).

Контексдән ҝөрүнүр ки, Иса бу сөзләри мирзәләрин вә фәрисиләрин дүшүнҹә тәрзини дүзәлтмәк үчүн демишди. Онлар Исаны верҝијығанларла вә ҝүнаһлыларла отуруб-дурдуғуна ҝөрә гынајырдылар (Лука 15:1—3). Иса вурғуламышды ки, ҝүнаһкар төвбә едәндә ҝөјдә бөјүк севинҹ јашаныр. Биз соруша биләрик: «Әҝәр ҝүнаһкар төвбә едәндә, пис јолдан дөнүб дүз јола гајыданда ҝөјдә севинҹ јашанырса, јердә дә һамы севинмәмәлидир?» (Ибр. 12:13).

Кимсә јығынҹагда бәрпа олунанда биздә севинмәјә әсас олур. Һәмин адам бундан сонра да Аллаһын гаршысында нөгсансызлығыны горумалыдыр. Анҹаг бәрпа олунмаг үчүн о төвбә етмәли иди вә биз онун төвбә етдијинә ҝөрә чох севинирик. Буна ҝөрә дә ағсаггаллар онун бәрпа олундуғуну елан едәндә аудиторија әҝәр истәјирсә, ләјагәтли шәкилдә алгышлаја биләр.

Јерусәлимдәки Бејтзата һовузунун сујуну нә чалхаландырырды?

Исанын ҝүнләриндә Јерусәлимин сакинләри дүшүнүрдү ки, Бејтзата һовузу сују чалхалананда адамы сағалдыр (Јәһ. 5:1—7). Буна ҝөрә дә шәфа тапмаг истәјән адамлар һәмин јерә топлашырдылар.

Алимләрин фикринҹә, јәһудиләр бу һовузда пакланырдылар. Бу һовуз она битишик олан су анбарынын сују илә долдурулурду. Һәмин әразидә апарылан тәдгигатлар ҝөстәрир ки, һовузла су анбары бир-бириндән бәндлә ајрылмышды. Бәндин гапысыны ачырдылар ки, су анбарындан һовузун дибинә канал васитәсилә су ахсын. Белә һалларда су ахыны һовуздакы сујун сәтһини чалхалајырды.

Мараглыдыр ки, мәләјин сују чалхаладығы јазылан Јәһја 5:4 ајәси мөтәбәр сајылан гәдим јунан әлјазмаларында, мәсәлән, IV әсрә аид олан Синај кодексиндә јохдур. Бејтзата һовузунун јанында Иса 38 ил хәстә олан кишини сағалтмышды. Киши һеч һовуза ҝирмәмиш дәрһал шәфа тапмышды.