ዕብራውያን 7:1-28

7  የሳሌም ንጉሥና የልዑሉ አምላክ ካህን የሆነው ይህ መልከጼዴቅ፣ አብርሃምን ነገሥታትን ገድሎ ሲመለስ አግኝቶት የባረከውና  አብርሃም ደግሞ ከሁሉ ነገር አንድ አሥረኛ ያካፈለው ሲሆን በመጀመሪያ (በስሙ ትርጓሜ መሠረት) “የጽድቅ ንጉሥ” ነው፤ ከዚህም በተጨማሪ የሳሌም ንጉሥ ማለትም “የሰላም ንጉሥ” ነው።  አባትና እናትም ሆነ የዘር ሐረግ እንዲሁም ለዘመኑ መጀመሪያ፣ ለሕይወቱም መጨረሻ የሌለው፣ ከዚህ ይልቅ እንደ አምላክ ልጅ እንዲሆን የተደረገ በመሆኑ ለዘላለም ካህን ሆኖ ይኖራል።  እንግዲህ የቤተሰብ ራስ የሆነው አብርሃም ምርጥ ከሆነው ምርኮ ላይ አንድ አሥረኛውን የሰጠው ይህ ሰው ምን ያህል ታላቅ እንደነበረ ተመልከቱ።  እርግጥ የክህነት ኃላፊነት የሚቀበሉ ከሌዊ ልጆች ወገን የሆኑ ወንዶች ምንም እንኳ ወንድሞቻቸው ከአብርሃም አብራክ የወጡ ቢሆኑም ከሕዝቡ ማለትም ከገዛ ወንድሞቻቸው አሥራት እንዲቀበሉ ሕጉ ያዛል፤  ሆኖም ከእነሱ የትውልድ ሐረግ ያልመጣው ሰው ከአብርሃም አሥራት የተቀበለ ሲሆን የተስፋ ቃል የተሰጠውንም ሰው ባርኮታል።  እንግዲህ አነስተኛ የሆነው ከእሱ በሚበልጠው እንደተባረከ ምንም ጥርጥር የለውም።  በአንድ በኩል አሥራት የሚቀበሉት ሟች የሆኑ ሰዎች ሲሆኑ በሌላ በኩል ግን አሥራት የሚቀበለው ሕያው ሆኖ እንደሚኖር የተመሠከረለት ሰው ነው።  እንግዲህ አሥራት የሚቀበለው ሌዊ እንኳ በአብርሃም በኩል አሥራት ከፍሏል ማለት ይቻላል፤ 10  ምክንያቱም መልከጼዴቅ አብርሃምን ባገኘው ጊዜ ሌዊ ገና በአባቱ በአብርሃም አብራክ ውስጥ ነበር። 11  እንግዲህ ፍጽምና የሚገኘው በእርግጥ በሌዊ ክህነት አማካኝነት ቢሆን ኖሮ፣ (ክህነቱ ለሕዝቡ የተሰጠው ሕግ አንዱ ገጽታ ስለሆነ) እንደ አሮን ሥርዓት ሳይሆን እንደ መልከጼዴቅ ሥርዓት ያለ ተብሎ የተነገረለት ሌላ ካህን መነሳቱ ምን ያስፈልግ ነበር? 12  ምክንያቱም ክህነቱ ሲለወጥ ሕጉም የግድ መለወጥ ያስፈልገዋል። 13  ይህ ሁሉ የተነገረለት ሰው የሌላ ነገድ አባል ነው፤ ከዚህ ነገድ ማንም ወደ መሠዊያው ቀርቦ ያገለገለ የለም። 14  ጌታችን ከይሁዳ ነገድ እንደወጣ የታወቀ ነው፤ ሙሴ ደግሞ ከካህናት ጋር በተያያዘ ስለዚህ ነገድ ምንም የተናገረው ነገር የለም። 15  ደግሞም ከመልከጼዴቅ ጋር የሚመሳሰል ሌላ ካህን እንደሚነሳ ምንም በማያሻማ ሁኔታ ግልጽ ነው፤ 16  እሱ ካህን የሆነው በሥጋ ላይ በተመካው በሕጉ ትእዛዝ መሠረት ሳይሆን የማይጠፋ ሕይወት እንዲኖረው ባስቻለው ኃይል መሠረት ነው፤ 17  ምክንያቱም “አንተ በመልከጼዴቅ ሥርዓት መሠረት ለዘላለም ካህን ነህ” ተብሎ ተመሥክሮለታል። 18  እንግዲህ የቀድሞው ትእዛዝ ደካማና ዋጋ ቢስ በመሆኑ ተሽሯል። 19  ምክንያቱም ሕጉ ምንም ነገር ፍጹም እንዲሆን አላደረገም፤ ወደ አምላክ የምንቀርብበት የተሻለ ተስፋ መሰጠቱ ግን ይህን ማድረግ ችሏል። 20  በተጨማሪም ይህ ያለ መሐላ እንዳልሆነ ሁሉ 21  (ምክንያቱም ያለ መሐላ ካህናት የሆኑ ሰዎች አሉ፤ ሆኖም “ይሖዋ ‘አንተ ለዘላለም ካህን ነህ’ ብሎ ምሏል፤ (ደግሞም አይጸጸትም)” በማለት ስለ እሱ የተናገረው በማለው መሐላ መሠረት ካህን የሆነ አለ፤) 22  ልክ እንደዚሁም ኢየሱስ ለተሻለ ቃል ኪዳን እንደ መያዣ የተሰጠ ሆኗል። 23  ከዚህም በተጨማሪ ካህናት አገልግሎታቸውን እንዳይቀጥሉ ሞት ስለሚያግዳቸው አንዱ ሌላውን እየተካ እንዲያገለግል ብዙዎች ካህናት መሆን ነበረባቸው፤ 24  እሱ ግን ለዘላለም ሕያው ሆኖ ስለሚኖር ተተኪ ሳያስፈልገው በክህነቱ ይቀጥላል። 25  ስለሆነም ለእነሱ ለመማለድ ሁልጊዜ ሕያው ሆኖ ስለሚኖር በእሱ አማካኝነት ወደ አምላክ የሚቀርቡትን ፈጽሞ ሊያድናቸውም ይችላል። 26  ለእኛ ተስማሚ የሆነውም ታማኝ፣ ተንኮል የሌለበት፣ ያልረከሰ፣ ከኃጢአተኞች የተለየና ከሰማያት በላይ ከፍ ያለ እንደዚህ ያለ ሊቀ ካህናት ነው። 27  እነዚያ ሊቀ ካህናት ያደርጉ እንደነበረው፣ በመጀመሪያ ለራሱ ኃጢአት ከዚያም ለሕዝቡ ኃጢአት በየዕለቱ መሥዋዕት ማቅረብ አያስፈልገውም፤ (ራሱን መሥዋዕት አድርጎ ባቀረበ ጊዜ ይህን ለአንዴና ለመጨረሻ ጊዜ ፈጽሞታልና፤) 28  ምክንያቱም ሕጉ ድክመት ያለባቸውን ሰዎች ሊቀ ካህናት አድርጎ ይሾማል፤ ከሕጉ በኋላ የመጣው የመሐላ ቃል ግን ለዘላለም ፍጹም የተደረገውን ልጅ ይሾማል።

የግርጌ ማስታወሻዎች